Hoe bepalend is het verleden voor de toekomst?

Ik zou mijn jeugd als volgt omschrijven: chaotisch, druk, verwijtend, onstabiel, wankel, alarmerend, benauwend, verstikkend, onveilig, …

Maar het heden is anders. Nu ben ik veilig. Ik kan weg wanneer ik wil en ik kan zelf bepalen wat ik toelaat en niet. Toch heb ik het gevoel dat ik enkele kernwoorden van het verleden nog meedraag.
Bij DGT leer ik vooral om in het ‘hier en nu’ te leven en dat lijkt meer en meer te lukken. Hoe argwanend ik eerst nog stond ten opzichte van mindfulness, hoe zalig ik de sessies nu vind. Ze zijn nog niet toereikend genoeg voor op crisismomenten, maar ze brengen iets meer rust in mijn chaotische hoofd.

Toch blijf ik me afvragen hoeveel we meedragen uit ons verleden en wat we hieraan kunnen doen. Is het mogelijk om alles los te laten? Moeten we bepaalde gedachten en schema’s veranderen? Moeten we het accepteren? Moeten we het verstoppen?
Het dilemma tussen ‘accepteren en doorgaan’ of ‘veranderen en stilstaan’ blijft in mijn hoofd malen. Mijn verbeeldingsvermogen en fantasie heeft me gered, als ik bang en alleen was als kind. Maar mag ik hier nu nog gebruik van maken? Leef ik dan echt of word ik geleefd?

Ik kan intens gelukkig worden van lieve en vriendelijke mensen. Ik verschiet telkens als iemand iets doet voor een ander, zonder iets terug te verwachten. Dit draag ik mee uit het verleden, maar vind ik dan weer een mooie eigenschap. Maar ik loop ook weg van moeilijke situaties, denk erg zwart-wit over mensen en kan hun bedoelingen vaak niet inschatten. Ook dit draag ik mee.

Dus: wat moet ik ermee? Het verleden analyseren en misschien potjes openen die ik liever gesloten hou? Of doorgaan en accepteren dat dit is wat het is?

Ik heb geen goed thuis gehad. Die was onstabiel en onveilig waardoor ik een emotieregulatieproblematiek heb ontwikkeld. En dit uitspreken is voor mij al een grote stap. Hiervoor dacht ik enkel: ‘stel je niet aan’. Want ook dat stemmetje heeft iemand jarenlang in mijn hoofd ingeprent.

Ik was onveilig, maar nu ben ik veilig. Enkel ik kan mezelf beschermen.

Ook zin gekregen om te schrijven? Stuur een blog in naar dsmmeisjes!