High

Na een lange dag op mijn stage plof ik neer op de stoel in de bus met een harde knal. Vervolgens kijk ik onrustig om me heen zonder enige reden. Mijn ogen zijn daarbij wijd open, maar niet van angst. Er is iets anders. Luidruchtig haal ik mijn neus op. De persoon schuin achter mij kijkt mij raar aan, registreer ik. Wat is er toch aan de hand? Iets klopt hier niet. Misschien ligt het eraan dat ik een roze wintermuts op heb en een zomers t-shirt draag, dat past niet bij elkaar.

Ik wip met mijn hoofd mee op de beat van de muziek die uit mijn oortjes dreunt en op moment dat ik kijk naar mijn rechtervoet, die ook lekker mee wipt, schiet het me te binnen. I’m high. Manisch. Of misschien nog net hypomaan? Noem het hoe je wilt, maar het is mis. Opeens voel ik het. Alleen wil ik niet dat het mis is. Ik slik hier toch pillen voor?! Het is toch waanzin dat ik elke avond dat spul naar binnen gooi en ik opeens toch weer in de bus zit als een gek? Ja, zo voelt het wel. Of als een halvegare, zou je ook wel kunnen zeggen. Gewoon niet helemaal oké ofzo.

Ik ben toch gewoon een net iemand?! Ik zit in het laatste jaar van mijn lange en hele pittige studie en vroeger zat ik op paardrijden en pianoles. Nou, dat betekent allemaal uiteraard helemaal niets. Iedereen kan last krijgen van psychische klachten. Ik kennelijk ook, en niet zo’n beetje. Alleen het moment in mijn leven is niet zo ideaal, zo vlak voor het afstuderen en op moment dat je eigenlijk de grote keuzes wil maken van het leven. Ook daar heb je niets over te zeggen helaas.

Ik doe mijn muts uit, zet de muziek wat zachter en stop met meewippen. Ik ga ook weer netjes zitten, niet zo wijdbeens, en kijk uit het raam. Ik slaak een hele diepe zucht. Zou ik ooit beter worden? Of is het nu al goed ondanks dat mijn stemming opeens weer zonder aanleiding de lucht in schiet? Steeds het gevoel hebben om niet goed te zijn zoals je bent is op termijn erg slopend, en dat gevoel heb ik nou al heel erg lang. Moet ik bellen met mijn behandelaar?

Ik geeft het denken op, ik weet het allemaal even niet. En dat is ook oké voor nu. Denk ik. Hoop ik.

Ook zin gekregen om te schrijven? Stuur een blog in naar dsmmeisjes!