Het monstertje in de kelder

Het monstertje in de kelder

Ik houd van controle. Op een aantal vlakken weet ik dat ik extra gevoelig ben voor het willen hebben en houden van controle. Zo houd ik graag de controle over mijn gewicht en wat ik eet. Dit zorgt voor rust in mijn hoofd terwijl ik weet dat het niet nodig zou moeten zijn. Het is iets waar ik me voor schaam en wat veel mensen niet van mij weten. Mijn behandelaar weet het wel maar ook bij haar vind ik het moeilijk om hierover te praten. Want waarom doe ik dat? En wat doe ik dan precies? Ik weet er zelf soms niet zo goed een antwoord op te geven of, oké toegegeven, geef er misschien liever geen antwoord op.

De controle roept

Het frustrerende is dat wanneer het over het algemeen beter lijkt te gaan, het stuk van mij dat controle probeert te houden juist groter wordt en harder gaat roepen. Ik vind het moeilijk om dit deel van mijzelf te negeren want het voelt veilig en het voelt goed. Tegelijkertijd weet ik dat ik er op de lange termijn niet gelukkiger van word en het alleen maar voor nadelen zorgt zoals het hebben van weinig energie, mij minder vrolijk voelen, mij meer terugtrekken en dus minder volledig in het leven kunnen staan.

Subtiele manieren

Het houden van controle komt ook naar voren op een subtielere manier. Zo zijn er bepaalde periodes, met name wanneer ik meer behoefte heb aan controle omdat ik op andere vlakken in mijn leven dit probeer los te laten, dat ik constant probeer niet op de voegen van tegels te staan of lijnen op een vloer. Daarnaast heb ik dit ook wanneer ik over het sportveld loop en over de lijnen spring die hierop getekend staan. Ik ben niet bang dat er iets gebeurt als ik wel op de lijnen of voegen sta maar toch doe ik het liever niet. Of dit mij belemmert in het dagelijks leven? Nee, en er zullen vast ook genoeg andere mensen zijn die iets soortgelijks ervaren. Zie ik het dan als een probleem? Ja zeker wel, het is een onderdeel van het willen houden van controle terwijl ik juist probeer dit los te laten. Ik  merk dat dit nog niet goed lukt. Want, wanneer ik de controle heb kunnen loslaten verschuift het zich telkens naar iets anders in mijn leven. Een aantal voorbeelden van waar ik de afgelopen jaren graag de controle over heb willen houden (al dan niet allemaal tegelijkertijd): tijd, lichtknoppen, sloten, ramen, deuren, sport, boodschappen en nog een hoop meer.

Het monstertje

Mijn behandelaar vertelde dat het haar deed denken aan het volgende: Het is als een kasteel wat de laatste jaren steeds meer is gaan ‘bloeien’ terwijl zich in de donkere kelders van dit kasteel een monstertje (misschien wel een monster maar ik houd het graag klein) lijkt te wonen. Dit monstertje wordt tot nu toe bewaakt door de cipier. De cipier staat symbool voor de controle die ik nog steeds probeer te behouden. Het zorgt ervoor dat ik niet echt volledig in het leven durf te staan en de controle durf los te laten. Want wat gebeurt er als de cipier verdwijnt? Waar bestaat dit monstertje uit? Ik weet het niet eens. De cipier is ontstaan uit goede bedoelingen, om mij te beschermen van iets waar ik schijnbaar bang voor ben. Maar het is tijd om het monstertje eens los te laten. Om de confrontatie met het monstertje aan te gaan en het onder ogen te durven komen. Ik durf voorzichtig te zeggen dat ik denk dat ik het kan ook al gaat dat vast met ups en downs. Ik wil letterlijk en figuurlijk kunnen gaan en staan waar ik wil zonder constant te worden beperkt door de cipier die krampachtig de controle probeert te behouden.

Lees ook:

  • Wat mis ik?

    Iets missen maar niet weten wat. Iets zoeken maar niet weten waar je naar op zoek bent. Misschien wel het meest frustrerende wat er is. Wat mis ik? Waarom kan ik het niet vinden? Hoe…

  • Ik ben hier

    ‘Ik ben hier’, fluister ik zacht, als ik mijn mentale checklist afloop en mijn mantra herinner. De lijst liegt er niet om. Als ik de kans krijg slaap ik tien tot twaalf uur per nacht.…

  • Ik voel me niet gezien

    Ik voel me niet gezien Al jaren voel ik mij niet gezien, letterlijk en figuurlijk. Ik heb dit letterlijk genomen door een eetstoornis te ontwikkelen, mijzelf niet te laten zien. Klein te maken. Keer op…

4 reacties

  1. En je hebt geen idee waarvoor het monstertje staat? Misschien zou een systemische opstelling je kunnen helpen. Je stelt daarbij het monstertje op en door de interactie in de opstelling kom je erachter voor wat het staat en wat je er mee moet/kunt. Ik heb het zelf als heel waardevol ervaren, toen ik niet meer wist wat mijn depressies in stand hield. De opstelling maakte het duidelijk en kwam met mogelijke oplossingen.

    1. Nee ik weet het inderdaad (nog) niet zo goed. Ik weet wel welke richting ik op moet denken om het zo maar te zeggen maar precies weet ik het niet.

      Bedankt voor de tip! Het klinkt inderdaad alsof dat wel eens iets zou kunnen zijn. Fijn ook dat het jou zoveel duidelijk heeft gegeven!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Ik wil linken naar een blog van mijn eigen website:

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Deze site plaatst cookies. Als je doorgaat met je bezoek aan dsmmeisjes.nl ga je akkoord met ons cookiebeleid.