Het mag niet goed gaan

Het-mag-niet-goed-gaan-modus

Er is een kant in mijzelf die zegt dat het niet goed met mij mag gaan. Dat ik destructieve gedragingen moet blijven vertonen, die de automutilatie, eetstoornis en andere ongezonde/ disfunctionele gedragingen niet los kan laten. Ik volg al tijden therapie en ik kom erachter dat dit een grote ondermijnende factor is. Deze modus, zoals we het in schematherapie noemen, zorgt ervoor dat ik niet kan werken aan de toekomst. Het zorgt ervoor dat ik vast blijf zitten in een cirkeltje van elkaar afwisselende klachten. Werk ik aan het één, wordt het ander erger of dient zich nieuw ongezond gedrag aan.

Faalangst voor het leven

De eerste stap die nu gezet is, is het erkennen. Ik erken dat er voordelen zijn aan deze modus, want de angst voor een leven zonder psychische problematiek is groot. De angst om geen zorg te mogen ontvangen als het goed gaat. De angst om niet te kunnen voldoen aan de verwachtingen van anderen en vooral die van mijzelf. De overkoepelende faalangst dat ik het leven niet aan zal kunnen, dat ik nooit gelukkig zal worden. Wellicht is het dus helemaal niet zo raar dat ik mijzelf probeer te beschermen tegen deze angst, want zolang ik niet gezond ben hoef ik immers ook niet 100% het leven aan te gaan. Een nadeel van de modus is echter dat ik niet verder zal komen in het leven, dat ik eeuwig in rondjes zal blijven draaien. Dat het juist bevestigt dat ik het leven inderdaad niet aan kan en niet gelukkig zal worden.

Modus aan het woord

Zo, de eerste twee alinea’s zijn geschreven. Heel leuk Fé, dat je weet hoe je het rationeel moet uitleggen aan anderen, en dan? Hoe ga jij dit in hemelsnaam oplossen? Want dat mag je helemaal niet van mij. Je mag niet beter worden van je eetstoornis, want hoe ga jij dan laten weten aan mensen dat het niet goed met je gaat? Je denkt toch niet dat ze je dan nog serieus gaan nemen! Dan moet jij gewoon studeren en presteren en dan mag er niets verkeerd gaan, want dan is het echt jouw schuld. Dan zegt het echt iets over jouw kwaliteiten en kan het niet meer komen doordat het niet goed met je gaat.

Tegengesteld handelen

Bovenstaande gedachten maken herstellen het moeilijkst. Ik krijg een boel inzichten in therapie, maar dat wil nog niet direct zeggen dat het probleem is opgelost. Het is hard werken en daarin moet ik tegengesteld handelen, moet ik tegen al die gedachten in gaan en doen wat goed is voor mij. Ik moet oefenen en uitzoeken wat werkt en wat niet werkt, het is een kwestie van op je bek en door. Werkt het niet dan proberen we iets nieuws en al die tijd probeer ik mijzelf het volgende voor te houden: “Fé, je verdient het om gelukkig te zijn. Om je goed te voelen en dingen te doen waar jij je goed bij voelt. Je doelen na te streven en te geloven dat deze haalbaar zijn. Je mag ervan overtuigd raken dat je het leven aan kunt en dat jij de kwaliteiten hebt om een gezonde toekomst te hebben. Dat je een goede vriendin, dochter en student bent en dat je niet kapot hoeft om zorg te mogen vragen en ontvangen.”

4 Comments

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.