Het kleine meisje in mij

Hee daar kleine meid, wat zit je daar alleen. Op de grond, in het donker en niemand om je heen. Net ging het nog goed en nu ben je in gevecht. Met jezelf en met een ander, want je wil alleen maar weg. Iedereen is boos, ,maar jij bent bozer. Je wil wel dat het stopt, maar het gaat niet over. Elke keer weer opnieuw, je vraagt je af waar gaat het toch mis? Want er is steeds weer wat anders, je raakt gefrustreerd. Je voelt je zo klein, dat je probeert groot te zijn. Je zoekt naar veiligheid, maar je raakt de weg steeds kwijt. Hee daar kleine meid, nu zit je weer alleen. Je bent gevangen, je kunt nu echt nergens heen. De enige die je hebt dat is jezelf nu. Want het is weer gebeurd, je was de controle weer eens kwijt. Dit heb je nooit gewild. En je hebt zo vreselijk veel spijt. Je bent weer gevallen. Sta op, veeg je knieën af. Probeer niet te blijven hangen, maar ga verder waar je gebleven was.

Dit heb ik geschreven naar dat kleine meisje in mij wat in crisis zit en wat later uit crisis is. Zo zie ik het achteraf als ik naar dat meisje kijk. Want het is een deel van mij wat naar boven komt als ik in crisis raak en wat dan alle controle overneemt. Maar eigenlijk  is dat meisje heel bang, voor zichzelf en voor wat er gaat komen. Ik ben ook wel eens bang voor dat kleine meisje. Want ze is onvoorspelbaar, kan zich heel sterk voordoen en brengt mij in situaties waar ik niet in wil  zitten. Ik zal moeten leren dat meisje liefde te geven en accepteren dat ze er soms is. En als dat meisje weer de baas over mij is geweest, dan zal ik mezelf weer oppakken omdat dat mij sterker maakt. Ik zal heel hard moeten werken om zelf de controle te hebben over wat ik doe, maar ik heb heb de hoop dat dat ooit zal lukken. Want dat meisje mag er zijn, maar de controle hoort bij mij.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.