Het beest

Het beest is groot hoor, en eng. Het is onvoorspelbaar. Maar ik weet zeker dat het (je) verslindt. Maar het is sterk hoor, en donker, en moeilijk. Het is heel moeilijk en het gaat nooit meer weg. Weet je zeker dat je ook van het beest houdt? Het gaat dus nooit meer weg.

Het zorgt ervoor dat ik op sommige dagen niet goed of helemaal niet aangesloten ben. En ik doe zo mijn best. Het zorgt ervoor dat ik midden in een conversatie alles omdraai in mijn hoofd. Het is zo onvoorspelbaar.

Weet je zeker dat je naast het beest wil gaan zitten? Ik verstop hem altijd, want als ik zijn naam noem pakken mensen hun zwaarden er misschien wel bij. “Ik ken iemand en die werd beestachtig. Ze is opgegeten.” Dat zijn meestal groteske verhalen, mijn beest is niet zó groot.

Ik kan mijn beest omschrijven. Ik weet wat er gebeurt als hij zijn donkere, vervormde wereld laat zien. Het beest schrijft wel eens wat, heel sporadisch, op deze site. Ik vertel heel weinig mensen over het huis van het beest. Ik ben zo bang.

Wat ben je toch lief. Wat reageer je zacht. Wat liefdevol. Je weet dus zeker dat je zijn naam wil weten? En hoe hij opgegroeid is? Hoe ik geleerd heb hem te temmen? Hoe ik zijn onvoorspelbaarheid voorspelbaar heb gemaakt? Hoe ik met hem praat om hem te sussen? Hoe het mijn kwetsbaarheid beschermt?

Hoe ik heb gewild dat ik geen beest had gehad. Dat ik er ongeschonden uit zou komen. Ik was zo graag ongeschonden.

Wat ben je lief. Ik wil je nu knuffelen. Ik heb je lief.

3 Comments

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.