meisje met hand voor gezicht

Help, herbelevingen!

Dag in dag uit leef ik door
Hoewel ik lang geleden al mijn hoop verloor
De pijn die jij mij hebt gedaan
Maakt niemand ooit meer ongedaan
Ik zal nooit meer zijn wie ik ooit was
Dat meisje dat graag boeken las
Dat meisje dat van het leven kon genieten
En niet overal van zou verschieten
Dat meisje dat bestaat niet meer
Want jij beschadigde haar keer op keer
Dat meisje is nu een meisje dat niet meer wil leven
Door al de pijn die jij haar hebt gegeven

Jarenlang leefde ik in angst. Eerst was dit een concrete en verklaarbare angst, maar later niet meer. Toen ik veertien was, heb ik eindelijk de kracht gevonden om het contact met mijn vader te verbreken. Hoewel dit een hele goede keuze is geweest, leef ik vijf jaar later nog steeds continu in angst.

Nadat ik het contact met mijn vader verbrak, heeft mijn hoofd als een soort overlevingsmechanisme alle herinneringen van vroeger geblokkeerd. Ik kon me niks meer herinneren, het was voor mij een groot zwart gat. Vijf jaar lang worstelde ik met onverklaarbare slaapproblemen, depressies en paniekaanvallen. Ik had al een heleboel verschillende therapeuten, therapievormen en medicijnen geprobeerd, maar niks leek echt te helpen.

Uiteindelijk ging het zo slecht met mij dat ik werd opgenomen. Daar vond ik rust om me heen en toen kwamen ineens mijn herinneringen terug. Ineens zijn mijn slaapproblemen, depressies en angsten volledig te verklaren. Hoewel het fijn is dat er nu behandelmogelijkheden zijn en er eindelijk een passende diagnose gesteld kan worden, voel ik me alleen maar slechter dan voor mijn opname. Al mijn herinneringen, inclusief de emoties die daarbij horen spoken dagelijks door mijn hoofd.

Op sommige dagen heb ik meerdere keren per dag last van herbelevingen, andere dagen bestaan bijna alleen maar uit herbelevingen en dan hebben we het niet eens over mijn nachten gehad. Ik blijf mijn trauma’s opnieuw en opnieuw beleven en ik zou liegen als ik zeg dat ik nooit wens dat ik terug kon gaan naar een jaar geleden, toen ik alles nog veilig weggestopt had. Maar ik kan niet terug en iets in mij wíl ook niet terug. Dit was hoe dan ook ooit naar boven gekomen, dus dan liever nu dan dat ik nog tien jaar lang rondloop met onverklaarbare klachten.

 Ja, mijn trauma aangaan is doodeng, maar het enige alternatief is om door te blijven gaan zoals het nu gaat en dat wil ook echt niet. Voor nu is het stabiliseren voordat ik aan traumabehandeling kan beginnen. Maar vooral hoe kom ik mijn dagen zo comfortabel mogelijk door? Hoe ga ik om met herbelevingen en wat kan een ander daarin voor mij doen?

Zo ben ik erachter gekomen dat het voor mij heel helpend is om bijvoorbeeld een warme kop thee of een warme kruik vast te houden. De warmte prikkelt je zintuigen waardoor je makkelijker in het hier en nu blijft. Een ander kan mij helpen door mij hele simpele vragen te stellen, zoals te vragen naar de kleuren die ik in mijn omgeving zie, zodat ik me moet focussen op de omgeving waar ik op dat moment écht ben. Of simpelweg gewoon een knuffel krijgen van iemand die ik vertrouw kan al wonderen doen. 

Nee, ik ben er nog lang niet. Ik heb nog een hele lange weg te gaan, maar ik ben zelfs vandaag al verder dan dat ik gisteren was. Al is het maar één minuscuul stapje, het is wel één minuscuul stapje verder en dat telt! En niet te vergeten: ik heb de afgelopen tijd geleerd en ervaren dat ik er nooit alleen voor sta. Hoe alleen je je soms ook kunt voelen, je bént nooit alleen. 

Lees ook:

  • pexels photo 362993

    Dit wordt mijn eerste blog en ik merk aan mezelf dat ik het toch best een beetje spannend vind.Iedere keer als ik een stukje heb getikt zijn mijn vingers toch weer geneigd om het te…

  • knuffelende poppetjes

    Veilig, het gevoel van veilig zijn, vrij zijn van angst, de kans op aanvallen en beschadigingen, gevaar en verlies. Mijn psychologe heeft mijn angst zo mooi uitgelegd. Iedereen heeft een alarmsysteem, te vergelijken met een…

  • Geen bodemloze put

    Ik lag in bad toen het nog licht was en ik lig er nog steeds wanneer het donker wordt. Ik zie een schaduw onder mijn lichaam verschijnen en even twijfel ik of het wel écht…

1 reactie

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Ik wil linken naar een blog van mijn eigen website:

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Deze site plaatst cookies. Als je doorgaat met je bezoek aan dsmmeisjes.nl ga je akkoord met ons cookiebeleid.