Blogs over hechtingsproblemen

Hoe gaat het met je?

Een tijdje geleden stelde mijn psycholoog mij de vraag ‘Hoe gaat het met je?’ Ik heb die vraag toen min of meer beantwoord en hem afgeleid met een ander onderwerp. Toch blijft die vraag me de afgelopen weken bezig houden; hoe gaat het echt met mij? Ik merk dat ik liever niet stil sta bij deze vraag, het roept heel veel emotie op. Maar de vraag laat zich niet langer negeren en ik voel dat […]

Verder lezen

Verlangen naar aanraking

Ik ben opgegroeid zonder warmte, liefde, zonder knuffels of een aai over mijn bol. Fysieke aanrakingen vond ik altijd ongemakkelijk, dat kende ik niet. Ik wist me nooit een houding te geven. Altijd was er de angst dat ik zou stinken of iets geks zou doen, waardoor ik zou afgaan. Maar langzamerhand begin ik iets van huidhonger te krijgen. Ik heb het nodig om iemand weer een hand te kunnen geven, om fysiek dichtbij en […]

Verder lezen

Moederdag

Het is de eerste moederdag in jaren waarop ik niet met een knoop in mijn maag rondloop. Niet omdat mijn moeder me alsnog magischerwijs heeft kunnen geven wat ik nodig had. Dat gaat niet meer gebeuren. Dat is verdrietig, maar ergens ook prima. Mensen kunnen soms niet anders, ook moeders niet. Dit besef maakt alleen niet dat je als kind stopt met verlangen. Naar voelen hoe het is als iemand je echt ziet. Naar jezelf […]

Verder lezen

Ik wil dat je me vasthoudt

Het is lente, maar de dagen gaan traag en mijn hoofd zit vol. Er hangt een mist voor mijn ogen waardoor ik je niet goed kan zien. Langzamerhand vergeet ik hoe je huid op mijn huid voelt. Hoe langer dat geleden is, des te meer je een soort schim wordt waarvan ik me afvraag of er wel een echt persoon aan verbonden is. De gevoelens die met dit gemis gepaard gaan, krijg ik niet onder […]

Verder lezen

Rapunzel en ik

Mijn psycholoog maakte afgelopen week tijden ons gesprek de vergelijking van mijn leven met het sprookje van Rapunzel. Ik heb daar over nagedacht en er mee gestoeid: Met ‘er was eens’ beginnen veel sprookjesverhalenMaar soms lijken de sprookjesverhalen, het echte leven in te halenZo ook het sprookje van Rapunzel met haar lange harenVeel van haar verhaal lijkt mijn levensverhaal te evenarenBeiden zitten we eenzaam opgesloten in onze eigen torenAl jaren verlangend naar iemand die ons […]

Verder lezen

Vals alarm

Vol goede moed begon ik aan de vrijwillige quarantaine vanwege het coronavirus. Vorig jaar ben ik aan mijn enkel geopereerd en toen kon ik ook enkele maanden bijna niet naar buiten. De omstandigheden van nu lijken dus verdacht veel op vorig jaar – op persoonlijk vlak dan. Ik weet wat te verwachten en waar op te letten wat betreft mijn psychische gezondheid. Daarnaast heb ik het geluk dat ik mijn werk thuis kan voortzetten, mijn […]

Verder lezen

Wanneer wordt het weer normaal?

Corona maakt dat ik me nog eenzamer voel dan anders. Ik vind dat best moeilijk om voor mezelf te erkennen, ik verstop het liever vanbinnen. Van de week vroeg iemand ‘hoe gaat het met je? Mijn eerste reactie was zoals altijd, ‘oh, wel goed hoor!’ Maar eigenlijk gaat het niet zo goed. Naast bepaalde fysieke problemen waar ik niet mee naar de huisarts wil en durf, is er sinds corona ook meer onzekerheid, angst en […]

Verder lezen

Emotioneel op anderhalve meter

De psychiater. Ze is mijn moeder en vader ineen. Ze leerde me groot zijn en groots zijn in het verdragen van emoties en groter zijn in mijn aanwezigheid. Ze leerde hoe ik gezonde banden kan aangaan, waardoor ik nu in staat ben tot het hebben van een relatie en voorzichtig ook wat vriendschappen, zonder dat ik (of mijn relaties) daar aan kapotgaan. Ze leerde me orde aanbrengen in mijn dag, een bodem leggen onder mijn […]

Verder lezen

Bang om mijn geliefden te verliezen

Ineens is mijn leven anders. We moeten zoveel mogelijk thuisblijven en niet met anderen samenkomen. De kerk, de bibliotheek, en zoveel andere sociale plekken zitten allemaal dicht. Mijn beperkte sociale contacten worden nog beperkter en mijn isolement groter. Ik merk dat dat emotioneel best veel met me doet. Ik besef ineens hoe ik me met bepaalde mensen verbonden voel, hoe ik me aan ze heb gehecht. Ik, met mijn hechtingsprobleem, kan me dus toch echt […]

Verder lezen

Troost mij

Daar ben je weer. Het knijpende gevoel. Ik blijf slikken om je weg te krijgen, maar je blijft duwen. Je laat tranen over mijn wang stromen en geeft mij geen ruimte. Je trekt naar mijn maag en vult het daar. Met pijn. Duwende pijn. Een pijn waarvan ik niet weet wat ik eraan moet doen. Ik probeer je weg te krijgen maar dat lukt niet. Tijdens afleiding voel ik het niet, maar zodra dat voorbij […]

Verder lezen

Ik voel me niet goed genoeg

Diep in mij huilt een baby omdat ze geen verbinding met haar moeder krijgt. Het babymeisje zoekt, huilt en roept; ze probeert van alles om contact te krijgen met haar moeder. Maar wat ze nodig heeft, waar ze naar verlangt, krijgt ze niet. Ze weet niet wat ze verkeerd doet, ze weet niet wat ze anders moet doen om te krijgen waar ze naar verlangt. Ze krijgt haar eten en drinken wel, maar dat andere […]

Verder lezen

Leeg en vol

Ik voel me vanbinnen zo leegKomt dat door wat ik in mijn jeugd nooit kreeg?Ik weet het even niet meerHet doet vanbinnen zo enorm zeerVragen als wie ben ik en wat is de zin van mijn levenBlijven constant door mijn hoofd zwevenMijn leven voelt zo zinloos en leegIk voel me zo overbodig en nutteloos Tegelijkertijd voel ik me ook heel volVan al het denken en het voelen wordt mijn hoofd dolIk wil het wel met […]

Verder lezen

Stappen naar herstel

Gelaten en opgewonden tegelijkertijd schrijf ik een mail aan mijn SPV’er [sociaal-psychiatrisch verpleegkundige, red.]. Morgen zie ik haar, maar dan hebben we in ieder geval een gespreksagenda. Al drie jaar ben ik nu al bij het FACT-team waar ik een vaste SPV’er heb. Hoe vaak ik haar zie, is op basis van ‘zo nodig’. Dus ik heb niet alleen ‘zo nodig’ kalmeringsmedicatie, maar ook een SPV’er, haha… Maar goed, wat werkt dat werkt. Soms is […]

Verder lezen

Ik snap het nu

Ik snap het eindelijk. Ik snap nu waarom ik tot niks kom, waarom ik mij nergens toe kan zetten, waarom de kleinste taakjes mij zoveel moeite kosten, waarom ik niks afrond, waarom ik niet voor mezelf zorg, waarom ik geen opleiding heb, waarom ik nergens bij hoor, waarom niks zin heeft, waarom ik mijzelf sociaal isoleer, waarom ik mijzelf telkens saboteer.  Andere keren zet ik mij juist 100% in. Bijna dwangmatig en krampachtig. Vroeger moest […]

Verder lezen

Alsof er een bom ontplofte

Net voor de kerst kreeg ik van mijn ambulant begeleidster een ‘bom’ in handen gedrukt. Ik had haar in de dagen daarvoor een mail gestuurd waarin ik aangaf te twijfelen aan haar hulp. Toen ze die maandag bij me kwam had ze dus een ‘bom’ bij zich. Ze vond mijn casus wel erg pittig moeilijk, en zwaar. Ze vond me wel erg wantrouwig naar hulpverleners toe. Ik voelde me stout, omdat ik twijfelde aan haar. […]

Verder lezen