Haar schaduw

Ze ligt opgekruld in mijn giga prinsessenstoel. Zo lijkt ze klein en kwetsbaar. Ik weet dat ze dat ook is, maar ik weet ook hoe ze haar aangeleerde masker van kracht moeiteloos opzet bij anderen. Bang voor wat anderen in haar zien, bang voor de meningen die zij dan vormen. De waarde die ze hecht aan wat ze van zichzelf vindt, valt in het niet bij wat anderen van haar vinden.

Als ik naar haar kijk, is haar pijn voelbaar. Het beheerst de woonkamer, die normaal in het licht staat van mijn zon. Het is haar donker dat binnenwandelt, als een schaduw achter haar aan. Ik weet dat het haar energie kost om iets mee te slepen, wat ze niet eens bij zich wilt dragen. Ik merk dat het mij moeite kost ernaar te kijken.

Ik vind mijzelf een egoïst, omdat de pijn die ik voel door haar aanblik, waarschijnlijk half niet zo zwaar is als die dikke meneer die boven op haar zit. Het is alleen soms moeilijk. Het is moeilijk naar iets te kijken wat je niet snappen kunt. Het is lastig je humeur te voelen wegdraaien, omdat het niet bij het hare past. Of het hare niet bij mij.

Ik praat met haar, maar we luisteren niet. We horen wel, maar zien het niet. De uren vol gesprekken schieten aan mij voorbij, waarin ik haar probeer te helpen naar de kern van die ongelukkige zwarte bal middenin haar. Soms neemt zij mij mee, en zie ik waar we heen gaan. Vaak genoeg botsen we tegen dezelfde muur, waar we beiden een ander pad in slaan: ik het pad van licht en zon, van verwondering en optimisme. En zij wordt gezogen naar iets, waarvan ik niet eens kan bevatten wat het is.

Uren vol gesprekken zijn misschien inmiddels dagen en die dagen lijken langer en donkerder. Ik moet leren dat ik niet haar hulpverlener ben, maar haar beste vriendin. Ik kan niet meer doen dan haar gewoon te laten zijn, in mijn woonkamer van licht en zon. Als ik haar dat geven kan, is dat misschien alles wat ze heel even nodig heeft.

10 Comments

  1. Heel lief <3 Ik had deze post op IG opgeslagen en kwam er nu pas aan toe om te lezen. Ik ga het delen. Ik vind het heel moeilijk om me te verplaatsen in de wanhoop van de ander als hij/zij mij zo onrustig en verdrietig ziet, dus deze blog is heel helpend.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.