Blogs over genderdysforie

De weg naar mijn transitie

Rond mijn tiende jaar werd ik ongesteld en begon ik een vrouwelijk lichaam te krijgen, terwijl ik nog maar een kind was. Daar kreeg ik het erg moeilijk mee. Het voelde niet als iets van mij. Het hoorde niet bij mij, bij wie ik was. Ik hoopte dat ik weer een ‘normaal’ kinderlichaam zou krijgen, als ik af zou vallen. Vroeger kon ik het nog niet zo verwoorden en bestempelde ik het me niet thuis […]

Verder lezen

De magische cyclus van 7, of hoe ik ineens was wie ik altijd wilde zijn

Al het bloed in je lichaam ververst zich automatisch elke zeven jaar. Relaties die lang standhouden, maken vaak “the seven year itch” door. Zeven staat alom bekend als geluksgetal. In de hekserij is zeven een van de magische getallen. En zeven jaar geleden zag mijn hele leven er zo anders uit dan nu! Over wie ik was Vandaag precies zeven jaar geleden kregen we de sleutel van ons huis. We waren al 2 jaar samen, een […]

Verder lezen

Vermoeidheid

Een angststoornis hebben is zwaar. Het is ontzettend vermoeiend te moeten vechten elke dag weer tegen alle stoornissen en trauma’s. Een uitputtingsslag die bijzonder weinig nut lijkt te hebben. In hoeverre weegt het ‘winnen’ op tegen het toegeven aan het alles? Komt de acceptatie niet uit mijzelf, of niet uit de maatschappij? Wat is het verschil daartussen? Vaak wordt mij verteld dat ik meer zelfvertrouwen moet uitstralen, gewoon doen, het onbegrip – en de haat […]

Verder lezen

Het voelt alsof mensen van transgenders walgen

Wij, de genderdysforisch gediagnosticeerde dsmmensjes, zijn weer vaak in het nieuws geweest de laatste tijd. Over de lange wachttijden voor zorg, over de beperkte plekken voor die zorg, over de vele geslachtswijzigingen aangegeven bij de burgerlijke stand, over de hoge werkloosheid- zelfmoord- en discriminatie cijfers, over hij is een zij, over Caitlyn Jenner, over de ‘BathroomBill’ in Amerika en overigens ook over de genderneutrale toiletten in Nederland. ‘Scroll niet naar de reacties’ zeg je nog […]

Verder lezen

Een huis vol mislukkingen

Er niet bij horen… Het niet goed genoeg doen. Wat voor zin heeft het te proberen? Goed genoeg is het nooit. Ik sta ver van perfectionisme af, dusdanig ver dat uiteindelijk niets meer de moeite waard is misschien. Een onzekerheid die constant bevestigd wordt, al dan niet van buiten dan wel door mijzelf. Zie je wel, het is weer eens niet goed genoeg. Angst voor afwijzing, of misschien nog wel erger, niet eens gezien worden. […]

Verder lezen

Alles draait om balans

Ik heb niks met astrologie. En toch vind ik het typerend dat mijn sterrenbeeld weegschaal is. Niet om kenmerken uit horoscopen, maar om de symboliek. Alles in mijn leven draait namelijk om balans. Mijn lijf vraagt om een strak evenwicht tussen niet teveel doen en ook zeker niet te weinig doen. Dat is zo’n dingetje dat bij fibromyalgie hoort. Daar hoort ook bij dat die nauwkeurig uitgebalanceerde hoeveelheid elke dag anders kan zijn. Dit alles […]

Verder lezen