(G)een keus?

Triggerwaarschuwing: deze blog gaat over automutilatie

Hoe komt de gedachte om jezelf pijn te doen bij je op, vroeg een goede vriendin laatst. Ze doelde op de allereerste keer dat ik de drang voelde om mijzelf pijn te doen. Ik begreep haar vraag wel. Als je het niet zelf hebt ondervonden is het ook niet of nauwelijks voor te stellen dat je jezelf (moedwillig) pijn zou willen doen.

Ik moest even nadenken over een antwoord. De eerste keer dat de gedachte om mijzelf pijn te doen in mij opkwam weet ik nog precies. Ik voelde mij intens rot en ik was aan het koken. Er spetterde vet uit de pan op mijn hand. Het deed wel pijn, maar tegelijkertijd voelde het ook fijn. Dat fijne gevoel vroeg om meer. Heel even bedaarde de storm vanbinnen. Die keer bleef het bij gedachten. Mijzelf moedwillig pijn doen ging mij die keer toch te ver.

Een halfjaar en een wachtlijst later gebeurde het toch. Op een verjaardag nog wel. De timing kon niet beter, kuch. Was het een bewuste keuze? Je zou kunnen zeggen dat het een keuze was. Het voelde echter niet als een keuze en al helemaal niet als een bewuste keuze. Er was nog maar één optie: er moest iets kapot en ‘iets’ was mijn eigen huid. Wilde ik het echt? Wanneer wil je iets en kies je ergens voor? Is het wel een kwestie van willen? Hoe dan ook, die eerste keer was het begin van een langzame, maar steeds sneller wordende neerwaartse spiraal. Incidentele gedachten werden dagelijkse kwelgeesten.

Vlak voordat mijn behandeling daadwerkelijk begon deed ik nog een halfslachtige, maar welgemeende poging om te stoppen. Die poging mislukte jammerlijk en ik zakte nog wat verder weg. Ik was een slaaf geworden van mijn eigen gedachten. Tot die keer dat mijn zusje vroeg of ze mocht zien waar ik die week had gesneden. Toen ik mijn mouw opstroopte zag ik de schrik in haar ogen. Op dat moment zag ik mijzelf door haar ogen. Wat ik als niet zo heel erg beschouwde was in haar ogen wel erg. Stoppen lukte echter nog niet.

Een maand later concludeerde ik voor mijzelf dat het echt te gek was dat ik mijzelf bijna iedere dag sneed. Stoppen durfde ik niet, maar naar maximaal één keer in de week zou toch te doen moeten zijn? En zowaar lukte dat aardig. Tot een er een week kwam waarin ik weer ‘gierend uit de bocht vloog’, zoals mijn behandelaar dat uitdrukt. Na de opluchting volgde alleen maar meer stress. Ik maakte de balans op en concludeerde dat ik kosten hoger waren dan de baten en dat ik zo niet verder wilde. In één keer helemaal stoppen durfde ik echter nog steeds niet aan.

Vijf weken lang lukte het om mijzelf niet te beschadigen. Vijf hele weken. De gedachten waren niet weg, maar ik had het gevoel een keus te hebben. Ik kies niet voor de gedachten die op willekeurige en minder willekeurige momenten mijn hoofd in beslag willen nemen, maar ik kan er wel voor kiezen er niet aan toe te geven en ze niet te voeden. Of dat in ieder geval te proberen.

Afgelopen week vloog ik toch weer uit de bocht. Hoewel ik ervan baalde lukte het zowaar om met enige compassie naar mijzelf te kijken. Deze vijf weken waren al een hele prestatie. Ja, ik ben keihard onderuit gegaan, maar ik hoef daar niet te blijven liggen. Langzaam raap ik mijzelf maar weer bij elkaar. Ik begin gewoon weer opnieuw. Eén dag tegelijk. Stap voor stap. Hopend dat het monster vanbinnen zich naar mijn wensen wil voegen…

3 Comments

  1. 5 weken vind ik al kei knap! Zal vast steeds langere perioden tussen gaan zitten en op een dag… Ben je er misschien wel vanaf! 🙂 Tot die tijd gebeurt het misschien zo af en toe en dat is niet erg. Het klinkt alsof je er super bewust mee bezig bent, dus dat is echt al zo goed! <3
    Rivka onlangs geplaatst…Kerst, we moeten pratenMy Profile

  2. Silke

    Een keer per week. Toen een keer per 3 weken, Toen een keer per 3 maanden en nu al 1 1/2 jaar niet. Ik wens jouw ook toe dat je de drang kan weer staan en de emotie kan voelen tot die rustig weg eb . Ik vind het regelmatig heel moeilijk. sterkte

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.