moeder en haar dochter

M’n moeder is wie ze is

Ongeveer een jaar geleden vertelde ik mijn moeder dat ik in therapie zat. Op dat moment was ik al zo’n anderhalf jaar bezig met therapie, maar al die tijd had ik niets durven zeggen. Haar eerste reactie verraste me positief.

klavertje vier

Geef jezelf een kans

Soms voelt beginnen aan het leven op dertigjarige leeftijd zo moeilijk dat ik denk dat het me niet meer lukt om op een normaal niveau te komen. Wat is normaal anyway, maar ik bedoel op een niveau dat het leven

persoon in klok

Ik loop achter

Waar moet ik beginnen? Dat is een vraag die ik mezelf regelmatig stel. Niet alleen hier in een blog, maar ook als ik denk aan het beantwoorden van de vraag ‘Wat is er vroeger dan gebeurd?’ of als ik denk

kinderen

Verlangen naar een moeder 2.0

Er zijn van die dagen dat we verlangen naar een moeder. Vandaag is zo’n dag. ‘Dan ga je toch gewoon bij haar op bezoek?’ zou je denken, maar zo eenvoudig is dat niet. Het probleem is namelijk dat ze mij

vrouwen die knuffelen

Hoe gaat het met je?

Een tijdje geleden stelde mijn psycholoog mij de vraag ‘Hoe gaat het met je?’ Ik heb die vraag toen min of meer beantwoord en hem afgeleid met een ander onderwerp. Toch blijft die vraag me de afgelopen weken bezig houden;

handen

Verlangen naar aanraking

Ik ben opgegroeid zonder warmte, liefde, zonder knuffels of een aai over mijn bol. Fysieke aanrakingen vond ik altijd ongemakkelijk, dat kende ik niet. Ik wist me nooit een houding te geven. Altijd was er de angst dat ik zou

meisje met moeder

Een ouder voor mijn ouders zijn

Een van mijn eerste herinneringen is van een zomervakantie in Zuid-Frankrijk. Ik ben een jaar of 5 en zit alleen aan de kampeertafel – zo’n blauwe met vier stoelen eraan vast. Het kampeerveld is in rep en roer, ik hoor

slapend meisje

Jeuk

Ik weet nog dat ik niet kon slapen vanwege de jeuk. Misschien ken je het soort jeuk wel waarover ik het heb. Uiteindelijk durfde ik naar beneden te gaan, waar mama met een paar vrienden zat te drinken. In mijn

vrouw met gesloten ogen

Ik snap het nu

Ik snap het eindelijk. Ik snap nu waarom ik tot niks kom, waarom ik mij nergens toe kan zetten, waarom de kleinste taakjes mij zoveel moeite kosten, waarom ik niks afrond, waarom ik niet voor mezelf zorg, waarom ik geen

meisje achter raam

Waar ben ik thuis?

Waar ben ik nou thuis? De huizen waar opgegroeid is, gespeeld is, gedeeld is Maar waar ben ik nou echt thuis?  De delen waaruit ik besta, die gebouwd zijn door de mensen om mij heen Maar is dat thuis? Ik dat de plek

meisje op bed

Roepen om een moeder

“Mamaaaaaaaaaaaaaaaaaaa!!!!!!!!” krijst mijn hoofd. Ik lig in bed, ik heb de griep. Ik voel me lamlendig en verlang naar mijn moeder. Iets wat veel volwassen mensen stiekem nog wel hebben als ze ziek zijn, denk ik. “Mamaaaaaaaaaaaa” dus. Het doet

meisje kijkt in spiegel

Behoefte aan aandacht

Door het schema Emotioneel tekort heb ik een onverzadigbare behoefte aan aandacht als gevolg van emotionele verwaarlozing. Omdat die behoefte onverzadigbaar is, is het nooit goed genoeg. Altijd verlang ik naar meer. Gaat het niet goedschiks, dan maar kwaadschiks. Al