Blogs over eetstoornis

Mijn ervaring met PMT (psychomotorische therapie)

PMT, misschien ken je het al, misschien nog niet. In deze blog vertel ik over mijn ervaringen met PMT. Wat is Psychomotorische therapie (PMT)? PMT wordt ingezet bij uiteenlopende hulpvragen. Bij PMT werk je met je lichaam. Het is een lichaams- en bewegingsgerichte therapie. Het is een therapie van ‘doen’ en ‘ervaren’. Althans zo omschrijf ik het zelf altijd. Door beweging en lichaamservaring kun je je gedrag onderzoeken. Ikzelf heb zowel individuele PMT gehad als […]

Verder lezen

Alles goed?

Ik vind ‘Alles goed?’ tegenwoordig een enorme kutvraag. Allereerst is hij zo superdefinitief: met wie is nou ALLES goed? Er gaat toch altijd wel iets mis? Minder lekker geslapen, jeuk aan dat plekje op je rug waar je net niet bij kunt, ingegroeide teennagel, dode kat: gewoon die dingetjes waar je je niet te druk om moet maken, waarmee je gewoon voorwaarts door moet gaan. Toch? Nee, natuurlijk niet toch. Je mag best klagen, zeker als […]

Verder lezen

Eetstoornis: vriend of vijand

In sommige eetstoorniskringen is het in zwang om je eetstoornis als een persoon te zien. De pro-ana’s geven hun eetstoornis vaak zelfs een naam (Ana of Mia) om die personificatie nog wat verder door te trekken. Ik moet zeggen dat ik de aantrekking daarvan wel snap. Het is gemakkelijker te zeggen dat je een bullebak in je hoofd hebt, dan te accepteren dat je een ziekte hebt waar je iets mee moet (en misschien wel helemaal niet […]

Verder lezen

Sondevoeding

Let op: Deze blog kan mogelijk triggerend zijn voor mensen die te maken hebben met eetstoornisgerelateerde klachten. Vijftig milliliter per uur. In mij. De sonde inbrengen gaat niet gemakkelijk. Ik moet met water slikken, terwijl ik helemaal niet durf te slikken. Ik wil niet dat al dat water in mij komt, zomaar slokken achterelkaar. De angst is te groot. Maar het moet wel. Het kan niet anders. Dus met ijzeren doorzettingsvermogen doe ik wat de […]

Verder lezen

Als eten gedoe is

Triggerwarning – Let op: Deze blog kan mogelijk triggerend zijn voor mensen die te maken hebben met eetstoornisgerelateerde klachten. — Iedere dag moet het, drie keer per dag, volgens sommigen zelfs zes keer per dag. Eten. Voedsel tot je nemen. Beslissingen maken hoe laat je eet, wat je eet, hoeveel je eet. Volgens sommige onderzoeken maak je honderden van dat soort beslissingen per dag, vaak zonder dat je er bij stilstaat. Ik maak die beslissingen […]

Verder lezen

Terug van weggeweest

Met enige tegenzin, ben ik uit mijn bubbel gekropen. Een bubbel die ‘opname’ heette, waar het veilig was en waar andere regels en wetten gelden dan buiten de bubbel, ‘het gewone, normale leven’. In mijn bubbel was het goed. Tegelijkertijd was het lijden zeer groot, de afgrond diep, het paadje heel donker. Maar altijd was er een helpende hand, een luisterend oor, iemand die heel dichtbij kwam en me meevoerde. Zo bleef het altijd veilig […]

Verder lezen

Hoe voelt een eetstoornis

Honger: Trek. Zin in eten. Behoefte. Eetlust. Verlangen. Wikipedia heeft het over een biologisch signaal van je lijf dat er een glucosedaling in de lever is. Veel mensen denken niet over honger na. Ze voelen de behoefte, lopen naar de koelkast, smeren een boterhammetje en werken dat naar binnen, al dan niet terwijl ze iets anders nuttigs doen. Zo niet ik. Voor mij is honger al jaren iets om te negeren, of liever nog, te […]

Verder lezen

Piranha’s in de supermarkt

Ik heb supermarkten nooit een heel vervelende plek gevonden. Ik weet dat dat voor veel van mijn mede-eetgestoorden wel geldt, maar ik vind supermarkten fijn. Lekker door de paadjes en de gangetjes met je lijstje en je mandje, en dan naar huis met alles wat je zorgvuldig uitgezocht hebt. Dat lijstje is wel essentieel, anders gaat alles mis. Maar zolang ik mijn papiertje heb, komen we er wel. Vroeger, toen vond ik supermarkten wel moeilijk, […]

Verder lezen

Coconnetje

Alweer een tijd geleden dat ik wat geschreven heb. Waarom? Geen idee! Het is niet eens alleen maar héél slecht of heel goed met me gegaan. De gewone ups en downs die bij het leven horen en de extra ups en downs die bij verwerking en herstellen horen. De euforie bij het afsluiten van het eerste index trauma gaat bijna feilloos over in de heftigheid van het krijgen van nieuwe herinneringen bij het starten met […]

Verder lezen

Ontdekkingsreis naar normaal eetpatroon

‘U heeft deze week zeker nog geen boodschappen gedaan?’, vroeg de caissière van de AH. Hij keek verbaasd naar zijn lopende band, waar ik maar producten op bleef leggen.  ‘Dit hele jaar niet’, antwoordde ik, terwijl ik dacht: ‘eigenlijk mijn hele leven nog niet’. Ik heb in mijn puberteit namelijk boulimia ontwikkeld, na een periode van anorexia. Uit angst voor deze oncontroleerbare eetbuien heb ik, toen ik op kamers ging, nooit meer eten in huis […]

Verder lezen

Medicatie bij een psychische ziekte

Deze blog gaat in op een persoonlijke ervaring met antidepressiva. Op zoek naar objectieve informatie over antidepressiva? Kijk op antidepressiva.nl In deze blogpost wil ik het hebben over medicatie bij een psychische ziekte. Maar ik ga me eerst even voorstellen omdat het mijn eerste bericht is. Ik ben Sophie en ik ben 16. Ik woon in Zuid-Frankrijk en ik strijd tegen depressie, een angststoornis en een eetstoornis. Ik heb tussen eind 2015 en augustus 2016 antidepressiva […]

Verder lezen

Eten tegen eetstoornissen

Hoe kom je van een eetstoornis af? Door normaal te eten! Dat klinkt simpel en dat is het ook.  Twintig jaar lang vocht ik tegen mijn eetstoornis. Ik heb alles geprobeerd. Praten over mijn jeugd – die overigens niet eens zo rot bleek- , de scheiding van mijn ouders, de geboorte van mijn 9 jaar jongere zusje, mijn ietwat dominante vader en uiterst zorgzame moeder. Het gaf mij een hoop inzichten, maar ik ging er […]

Verder lezen

Terug naar school.

Na ongeveer twee jaar “niks” te hebben gedaan, wilde ik graag weer terug naar school. Het liefst naar de school waar ik met mijn vorige studie heb moeten stoppen. Helaas ging dat moeilijker dan gedacht… Ik moest een intakegesprek hebben met iemand van het zorgteam en een docent, wat ik totaal niet erg vond. Het was alleen maar fijn dat ze met me mee wilden denken. En daar zat ik dan, klaar om eerlijk en […]

Verder lezen

Mijn lievelingsvijand

Waarschuwing: de onderstaande tekst gaat onverbloemd over overgeven en dat kan triggeren. Stay safe! Ik was een jaar of dertien toen ik voor het eerst mijn vinger in mijn keel stak. Ik weet het niet precies meer. Hoe ik erop kwam, weet ik ook niet. Ik zal het wel ergens uit een tijdschrift opgepikt hebben. Hoe dan ook, ik deed het en het verbaasde me hoe gemakkelijk het was. En hoe fijn het voelde. Van […]

Verder lezen

Ik hou ze in mijn hand

Vijf volgetypte A4-tjes over mij, 53 dagen geleden ging met ontslag uit de kliniek, om precies te zijn 7,57 weken, 1.271 uren/76.260 minuten/4.575.600 seconden. De kliniekperiode staat op mijn netvlies gebrand ook al waren het maar vier weken, het heeft diepe sporen achter gelaten. De vijf A4-tjes die ik nu in mijn hand houd staan voor een periode waarin ik veel geleerd heb, maar ook waarin ik een terugval heb gehad. Nu zal ik gaan […]

Verder lezen

Een beetje een terugval

‘Ik geloof dat ik een beetje een terugval heb.’ Oh shit, is dat míjn stem? Dat muizentoontje? Ik praat niet vaak zacht. Ik kan het wel, maar ik ben zo iemand die eerder de vraag krijgt of het wat zachter mag dan of ik misschien wat harder wil praten. Maar deze woorden kwamen er bijna piepfluisterend uit. Ik lig in de armen van mijn lief en ik wist dat ik dit wilde vertellen, maar niet […]

Verder lezen