Blogs over eetstoornis

Welkom in het hoofdkwartier – dwang

Hallo, mijn naam is Lotte. Mensen van Instagram kennen mij misschien wel als @grotetijger. Ik ben nieuw hier op deze site, maar ik wil jullie graag wat vertellen over een thema dat op het moment heel actueel is voor mij: dwang. Ik neem jullie even mee in mijn hoofd, recht naar het hoofdkwartier, waar de belangrijke beslissingen genomen worden (deze metafoor werkt het beste als je de film ‘Inside out’ gezien hebt, echt een aanrader). […]

Verder lezen

Een eetstoornis is dodelijk

Het gaat niet over eten, over gewicht, uiterlijk. Het gaat niet om de calorieën of het eindeloze sporten. Het gaat niet over de weegschaal of het meetlint. Het gaat niet over mooi gevonden worden, er leuker uitzien. Het gaat niet over eten. Een eetstoornis is zo veel meer. Het gaat om controle en deze verliezen. Het gaat om veiligheid zoeken in onveiligheid. Het gaat om de grenzen van je eigen kunnen opzoeken en dan nog […]

Verder lezen

“Niet voor psychiatrische gevallen”

Ondervoed, uitgedroogd. Zo kwam ik op de Spoedeisende Hulp binnen. Bloedwaardes waren zeer verontrustend. De huisarts belde mij met de uitslag van het bloedonderzoek. Of ik binnen een half uur in het ziekenhuis kon zijn? Er stond al een bed voor me klaar en na een vluchtig onderzoek van de internist in opleiding, kreeg ik direct een levensreddend infuus. De arts vroeg een beetje door naar mijn anorexia en hoe het nu zover had kunnen […]

Verder lezen

Eetstoornis-jubileum

Mijn eetstoornis is bijna jarig. Wanneer weet ik niet precies. Ik was bijna dertien toen het hele gesodemieter begon, en inmiddels ben ik bijna vijfentwintig. Dus er mogen twaalf kaarsjes op de mooi versierde verjaardagstaart – waarvan ik nog even moet bedenken of ik hem op ga eten – en het is tijd voor een feestje! Alleen valt er bij deze verjaardag niets te vieren. Twaalf jaar. Als ik daar te lang over nadenk, word […]

Verder lezen

Een vijf achter de twee

Afgelopen vrijdag was ik jarig. Ik werd 25. Een vijf achter de twee, in plaats van een vier achter de twee zoals het afgelopen jaar. Ik werd 25, een kwart eeuw. Het klinkt misschien heel raar, maar voor mij was het nogal iets. Ik werd 25, ik ben nu 25 jaar. Vijftien jaar en vier dagen geleden lag ik ’s avonds in m’n bed. Ik besloot dat ik nooit 25 zou worden. Ik zou sterven […]

Verder lezen

Mag ik dan bij jou?

Als eten je vijand geworden is en de weegschaal je grootste vriend, dan weet je dat je een probleem hebt. Tenminste, dat weet ik nu. Dertien jaar geleden wist ik dat nog niet, dertien jaar geleden was het voor mij normaal geworden. Eten was mijn vijand en de weegschaal was de ene dag m’n allerbeste vriendje en de volgende dag, of nee, het volgende uur, meteen de allergemeenste vriend die er bestond. Minder eten, meer […]

Verder lezen

Body positivity

Wat delen wij?… Op mijn Instagram-account voeg ik een foto toe, zoals zo vaak. Maar dit keer deel ik een foto, waardoor ik mij kwetsbaar voel. In het kader van body positivity deel ik een foto van mijn buik. Ik denk dat vele vrouwen onzeker zijn over hun uiterlijk en met name over hun buik. Meestal is dit niet eens reëel, maar zit het in ons hoofd en ligt het aan het ideaalbeeld waarmee wij […]

Verder lezen

Perfect herstel is onmogelijk

Meer dan 5 jaar geleden begon dit allemaal. De jaren vliegen voorbij en mijn hoop op volledige herstel wordt steeds kleiner. Waarom is het nou zo ingewikkeld in mijn hoofd? Het is nu januari, en over twee weken is er iets precies twee jaar geleden gebeurd. Iets waar ik bijna nooit over praat, iets wat zo dichtbij en toch zo ver lijkt te zijn. Bijna twee jaar geleden probeerde ik een einde aan mijn leven […]

Verder lezen

Ik ben ook gelukkig

Omdat ik in de psychiatrische knoei zit, is er ook een continue stroom aan goede raadgevingen. Vriendin gebruikt homeopathische korreltjes bij haar dipjes, kennis is geweldig geholpen door een mindfulness-cursus, moeder geeft vertwijfelt aan ‘dat er nog zoveel te genieten valt’ en tante zweert bij een zelfhulpboek. Ik krijg ook nog vele visitekaartjes in mijn handen gedrukt van geluksgoeroes die beweren dat als ik vele euro’s aan ze geef, ik weer happy word. Iedereen, maar […]

Verder lezen

Blijf in mij geloven

Ik wil dansen, zingen, huppelen… Soms wil ik dat het leven stopt. Teveel pijn, te moe, geen kracht meer om het vol te houden. “Er komen betere tijden”, word ik dan getroost. Misschien. Maar er komen ook slechtere tijden. Mensen worden ziek, gaan dood, verongelukken, etc. Ook de mensen van wie ik houd. Dat is het leven. Dat hoort erbij.Maar ik wil dat niet meer. Ik kan dat niet meer. Ik heb al teveel pijn. […]

Verder lezen

Het ‘Wat nou als’-gevoel

Of ik angstig ben aangelegd, vraagt de behandelaar van instantie Y aan de telefoon. Ik vouw mijn voeten onder mijn stoel terwijl ik nadenk over de vraag. Toen ik een week geleden belde om een afspraak voor de telefonische intake te plannen, waarbij ze bepalen of er grond is voor een intake, bleken ze alleen onder werktijd te kunnen. Gelukkig was het geen probleem – op mijn werk weten ze van mijn problematiek – dus zit ik […]

Verder lezen

Terug naar de GGZ

De kogel is door de kerk: ik ga hulp zoeken. De afspraak bij mijn huisarts om te praten over een doorverwijzing is gemaakt. Zeggen dat ik daar weinig zin in heb, is een optimistische formulering. Ik knaag nog liever mijn eigen hand af dan dat ik aan mijn huisarts ga toegeven dat ik hulp nodig heb. Maar ik moet wel. Het alternatief – nog meer jaren aan mijn twaalf jaar eetstoornistijd toevoegen – vind ik […]

Verder lezen

Je zou me verlaten…

Beste Depressie, Hoewel “Beste” geen passende aanhef is zal ik je maar vriendelijk toespreken. Boos op je worden werkt namelijk niet heb ik gemerkt. Tijdens mijn laatste opname nam je me te grazen, depressie. Ik dacht dat je op volle toeren was. Ik dacht dat je je laatste restje benzine wel had verbruikt en dat ik genoeg krachten had om jou in de toekomst te verslaan. Jij was ijzersterk. Je bracht me van suïcidepoging naar […]

Verder lezen

Hoe slechter soms beter is

Trigger warning – Deze blog gaat in op automutilatie Een vriendin van me zei heel lief dat ik heel hard bezig ben en enorme stappen aan het zetten ben. “I know, you probably can’t see it, but chick, you’re growing!!!” Ik zie het geloof ik half, anderen zien het volgens mij voor geen meter. Maar die zien dan ook alleen maar de buitenkant. Ja, de buitenkant is op dit moment slechter dan grofweg twee jaar […]

Verder lezen

Mijn leven is een rollercoaster

Mijn leven is een rollercoaster op dit moment. Ik heb al zoveel rollercoasters gehad. Ik ben ingestapt, heb het ritje overleefd en heb weer uit kunnen stappen. Plots stond de volgende rit alweer klaar. Er waren ritten die positief waren en er waren ritten waarin ik dacht dat dacht dat de baan ineens zou op houden. Ook waren er ritten waarvan ik soms hoopte dat de baan vanzelf op zou houden. Maar gelukkig deed het […]

Verder lezen

Een dag uit het leven van…

Triggerwarning – Deze blog gaat over anorexia Opstaan, ontbijten, douchen, aankleden, werken, lunchen, ontmoetingen, wat mails en telefoontjes, boodschappen, avondeten, wat klusjes, netflix en naar bed. Met tussendoor nog wat bekertjes drinken en wat fruit of handjes pepernoten. Zo zou een normale dag eruit moeten zien voor normale mensen. Maar ik ben niet normaal. Ik heb of ben een EPA. Een ernstig psychiatrische aandoening. Als ik ’s morgens wakker word, aarzel ik om op te […]

Verder lezen