zie de mens

Boem, stempeltje, stigma…!

Toen ik de hulp vroeg van de GGZ, voelde ik me niet goed. Mijn verdriet over het verlies van mijn echtgenoot (hij was 38 toen hij stierf) kwam als een tsunami over me heen toen er een kind uit mijn

Cornelie Egelie

“Wat ben je dik geworden”

“Wat ben je dik geworden!” Pardon. “Ja, je bent echt dikker geworden. Misstaat je niet hoor! Sterker nog, ik vind een bolle toet je eigenlijk wel goed staan.” Ik kan het niet geloven. Deze mevrouw staat bij de ingang van

Verdrietigmeisje

Mijn depressie en IK

In november 2017, op een hotelkamer in New York, drong het tot me door dat mijn depressie veel erger was dan ik besefte. In eerste instantie ging ik al met een leeg en somber gevoel weg in de hoop dat

Groepmensen

Het afscheid van ons geheime project

Dit is het afscheid van ons geheime project. Helaas, we moeten afstand nemen en weer omdraaien. Daarom breng ik in kaart wat we gaan missen. Of, wat ik denk te gaan missen. We gaan de afwezigheid van een beschermlaag missen.

Ogen

Zie mij als mens

Zie mij, als mens. Kijk naar mij, als mens. Heb mij lief, als mens. En vertel me alsjeblieft dat het oké is, dat ik oké ben. Dat ik er mag zijn, precies zoals ik ben. Zeg me dat het niet

meisje voor glas, strekt haar hand uit naar meisje aan de overkant

Vaarwel eetstoornis

Het is zo moeilijk om los te laten, überhaupt uzelf te zijn. Het klinkt heel gestoord, maar het is alsof ik mijn bezigheid kwijt ben. Mijn eetstoornis was mijn alles, het was mijn leven, het was mijn reden om op

Vriend

Vriend of toch vijand?

Het is moeilijk. Moeilijk om het los te laten, moeilijk om het te beseffen, moeilijk om het over mijn lippen te brengen. Jarenlang heeft het mij ‘geholpen’, althans, dat dacht ik. Ik vond troost, controle en rust terug in mijn

2019

Gelukkig 2019!

2019… Ik wil het gewoon niet. Weer een jaar verder weg van het jaar waarin mijn man, dood, achterbleef. De afstand tussen hem en mij onoverbrugbaar. 2019…Ik wil het echt niet. Weer verder moeten met mijn moeilijkheden, angsten, pijn en

“zwaar” gefaald

“Zwaar” gefaald

“Zwaar” gefaald, zo voelt het, zo dwaalt het in mijn hoofd. Al weken nu.Een aantal weken terug heb ik een opname gevraagd om aan te sterken. Puur omdat het in mijn hoofd en lijf even niet meer gaat. Ik faal

Te complexe, complexe ptss?!

Te complexe, complexe PTSS?!

Al jaren hobbel ik mee op het ritme van de hulpverlening. Totdat het allemaal na een suïcidepoging bruut werd stopgezet. Mijn zwembandjes werden afgepakt en ik verdronk in de ellende van het “alleen moeten doen”. Ik viel hard af, mijn