Blogs over anorexia

Het wordt beter!

Ik wil vertellen hoe mijn eetstoornis eruit zag op zijn heftigst en hoe ik mezelf (grotendeels) heb weten te herpakken. Vanaf mijn elfde begon ik al een ongezonde relatie met mijn lichaam en eten te krijgen. Ik was een jaar of 13 toen ik er af en toe naar ging handelen door middel van overmatig bewegen en te weinig eten. Iedere keer kon ik mezelf herpakken, totdat ik in 2008 op mijn zeventiende een nare […]

Verder lezen

Meten is weten… maar ik wil niet weten!

Ik heb er nu echt genoeg van! Lijstjes bijhouden, op vaste tijden eten, altijd hetzelfde ontbijt, vaste snacks, vaste toetjes, eetbuien, leuke dingen missen omdat ik moet sporten. Een onuitputtelijke lijst van allerlei dingen die ik van mezelf moet doen, of moet laten. En allemaal omdat ik niet dik wil zijn. Ik ben nooit echt dik geweest. Wel zijn er tijden geweest waarin ik wat zwaarder was en me daar niet prettig bij voelde. Maar […]

Verder lezen

Herstellen van een eetstoornis? Dat doe ik zelf!

Tijdens mijn depressieve episode miste ik de controle. Mijn emoties lagen overhoop zonder dat ik daar een aanleiding voor kon vinden. Het was geen probleem met een duidelijke oplossing. Ik voelde me compleet machteloos. In een poging het lege gevoel weg te krijgen, ging ik veel eten, mezelf letterlijk opvullen. Het werkte averechts en ik voelde me alleen maar machtelozer, ontspoord zelfs en boven alles: dik. Ik begon met minder eten en het tellen van […]

Verder lezen

Eten. Ik kan het niet. Ik mag het niet.

Eten en drinken. Ik kan het niet. Ik wil het niet. Echt niet. Ik mag het niet. Al weet ik dat het moet, dat een mens, dus ook ik, niet zonder kan. Natuurlijk weet ik dat, ik heb het nodig, net als ieder ander, maar ik durf het niet.Ik durf niet, misschien morgen, of anders volgende week, volgend jaar. Maar nu niet, nu eventjes niet, oké? Laat mij maar eventjes, heel eventjes. Later kom ik […]

Verder lezen

Een gezond gewicht en tóch anorexia

Charly, (Iris Keehnen) één van de schrijvers van dsmmeisjes, is 15 oktober 2019 zelfverkozen gestorven na het doorlopen van een intensief euthanasieproject. Lees haar laatste verhaal. Uit respect voor wat zij ons wilde vertellen, kun je hier haar blogs nalezen. Wanneer je op internet de zoekopdracht ‘anorexia’ intypt, krijg je gelijk allerlei afbeeldingen te zien van extreem magere meiden. Het beeld wat heerst zijn jonge meisjes die weigeren te eten, er alles aan doen om maar af te […]

Verder lezen

Het gaat niet over eten

In Nederland wonen meer dan 17 miljoen mensen. Ruim twee miljoen Nederlanders lijden aan een psychische stoornis, zoals persoonlijkheidsstoornissen, depressie, eetstoornis of angst- en paniekstoornissen. 200.000 mensen lijden er jaarlijks aan een eetstoornis.  In Nederland wonen 8.654.043 vrouwen. 5600 van die vrouwen lijden aan de ziekte anorexia nervosa en 1 daarvan ben ik.  Het taboe op psychisch ziek zijn heerst nog heel erg. Er heerst schaamte, angst en vooral onbegrip. Niemand zou ooit zeggen ‘het is […]

Verder lezen

Van afvallen tot eetstoornis

Vorig jaar augustus ben ik een dagje naar Parijs geweest met mijn moeder. Gewoon gezellig een moeder-dochterdagje. Ik zat op mijn hoogste punt qua gewicht en merkte deze dag dat het mijn leven over begon te nemen, ik at alles op wat los en vast zat. Mijn hele lijf schreeuwde al weken – als het geen maanden waren – dat er gewicht af moest, maar het lukte me niet om er wat aan te gaan […]

Verder lezen

Terugvallen en weer opstaan

Charly (Iris Keehnen), één van de schrijvers van dsmmeisjes, is 15 oktober 2019 zelfverkozen gestorven na het doorlopen van een intensief euthanasieproject. Lees haar laatste verhaal. Uit respect voor wat zij ons wilde vertellen, kun je hier haar blogs nalezen. Heb je na het lezen van deze blog behoefte aan een gesprek? Neem dan contact op met MIND Korrelatie of met de Luisterlijn. Starend naar het bord met eten en de smoothie op tafel voor mij op tafel […]

Verder lezen

Het doorbreken van de cirkel van trauma en anorexia

Toen ik 19 was vertelde ik eindelijk met behulp van mijn toenmalige vriend voor het eerst over mijn trauma’s. Jarenlang had ik deze voor mezelf gehouden maar als ik beter wilde worden wist ik dat hier verandering in moest komen. Al sinds mijn veertiende zit ik in de hulpverlening en ze snapte maar niet waar alles vandaan kwam. Ze gingen ervan uit dat het vooral door aanleg zou komen. Uiteindelijk zat er zo veel meer […]

Verder lezen

Boem, stempeltje, stigma…!

Toen ik de hulp vroeg van de GGZ, voelde ik me niet goed. Mijn verdriet over het verlies van mijn echtgenoot (hij was 38 toen hij stierf) kwam als een tsunami over me heen toen er een kind uit mijn klas stierf. Op die school werd ik ook nog eens gepest, als leerkracht, door collega’s. Daarom stuurde de huisarts me door naar de GGZ. Want waar ik nu mee moest leren dealen, had ook te […]

Verder lezen

Wat mijn behandeling bij U-Center mij heeft opgeleverd

Inmiddels ben ik alweer bijna drie maanden thuis. Wat is de tijd snel gegaan. De afgelopen twaalf weken waren voor mij zowel mooi en leerzaam als confronterend en moeilijk. Dat is ook de reden waarom ik in de tussentijd niets over mijn behandeling heb geschreven. Ik had hier even geen behoefte aan. Ik heb veel steun gehad van binnenuit en dat heeft me goed gedaan. Even zo weinig mogelijk contact met de ‘echte wereld’. Nu […]

Verder lezen

Het afscheid van ons geheime project

Dit is het afscheid van ons geheime project. Helaas, we moeten afstand nemen en weer omdraaien. Daarom breng ik in kaart wat we gaan missen. Of, wat ik denk te gaan missen. We gaan de afwezigheid van een beschermlaag missen. Alles is nu zo heerlijk tastbaar, zowel organen per stuk voelen, gevuld met eten, drinken, of leegte, als het voelen van botten. Het scherpe raken van mijn knieën als ik op mijn zij lig, wat […]

Verder lezen

Geschreven door het gezonde stukje in mij

Al jaren heb ik eetproblemen. Ik zat in een vicieuze cirkel waarin mijn eetproblemen en mijn depressies elkaar versterkten. In het begin van de puberteit was mijn eetprobleem vooral dat ik een gebrek aan eetlust had, dit werd al snel bestempeld als ‘eetstoornis nao’. Een paar jaar later was de eetstoornis geen ‘nao’ meer. Ik had anorexia nervosa. Nee, ik voldoe niet aan het beeld dat mensen hebben van een anorexiapatiënte. Ik zit niet in […]

Verder lezen

Gelukkig 2019!

2019… Ik wil het gewoon niet. Weer een jaar verder weg van het jaar waarin mijn man, dood, achterbleef. De afstand tussen hem en mij onoverbrugbaar. 2019…Ik wil het echt niet. Weer verder moeten met mijn moeilijkheden, angsten, pijn en verdriet. Ik heb toch al mijn best gedaan? Ik heb toch al lang genoeg laten zien dat ik het kan? Ik wankel en wiebel, moet echt mijn best doen om te blijven. Ik geef een […]

Verder lezen

Te complexe, complexe PTSS?!

Al jaren hobbel ik mee op het ritme van de hulpverlening. Totdat het allemaal na een suïcidepoging bruut werd stopgezet. Mijn zwembandjes werden afgepakt en ik verdronk in de ellende van het “alleen moeten doen”. Ik viel hard af, mijn problemen werden groter en ik wist niet meer waar ik het zoeken moest. In de vrijgevestigde hoek werd ik al vrij snel te complex bevonden. Teveel medicatie, teveel diagnoses, een te laag gewicht. Onbehandelbaar. In […]

Verder lezen

Vet relaxt

De afgelopen drie maanden verbleef ik in een kliniek voor eetstoornissen. Hier is het leven precies omgedraaid als in de grote boze buitenwereld. Wij moeten snoepen, mogen niet bewegen en absoluut niet onze eigen kamer schoonmaken. Per week dien je een kilo aan te komen. Red je dat niet? Vette pech, eet maar 500 calorieën per dag meer, dan lukt het heus wel. Maandagochtend is het vaste weegmoment. De hele kliniek is dan in de stress, […]

Verder lezen