Een verpleegkundige met ADHD en een depressie

Let op! In deze blog wordt er gesproken over zelfmoord. Heb je naar aanleiding hiervan behoefte aan een gesprek? Neem dan contact op met 113 Zelfmoordpreventie.

Naast mijn werk als verpleegkundige op een PAAZ afdeling, ben ik ook ervaringsdeskundige. Toen ik 6 jaar was ben ik opgenomen geweest in een jeugdkliniek voor zo’n 13 maanden. Ik was druk, snel boos, verdrietig en eigenlijk gewoon een heel moeilijk kind. Mijn ouders wisten niet meer hoe ze met mij moesten omgaan. In die tijd kreeg ik de diagnose ADHD. Ik kreeg Ritalin en een dipiperon, omdat ik steeds erg angstig wakker werd. Na in de jeugdkliniek te hebben gezeten, ben ik daarna ambulant verder behandeld. Ik heb die tijd niet heel bewust meegemaakt. Ik denk ook dat ik dat het liefst wil vergeten.

Ik heb mijn middelbare school niet afgemaakt. Toen ik 16 was, ben ik op MBO niveau 1 begonnen aan de opleiding Zorghulp. Daarna heb ik de opleiding Helpende Zorg gedaan. Toen heb ik een test gedaan waar niveau 4 uitkwam, zodat ik niveau 3 kon overslaan. Ik heb dan ook op niveau 4 een opleiding tot Doktersassistente gedaan. Daarna ben ik doorgegaan met studeren op HBO niveau. Terwijl ik altijd als zwakbegaafd gezien werd, deed ik gewoon een HBO studie! Ik wilde nooit meewerken aan de testen die ze afnamen, want ik was een echte puber. En als je niet meewerkt dan wordt je als ‘zwakbegaafd’ bestempeld.

Toen ik 18 werd moest ik weg bij de jeugdafdeling. Ik zag het toentertijd niet zitten om nog verdere hulp aan te nemen. Ik stopte in deze tijd ook zelf met dipiperon. Ik werd er alleen maar dik en suf door en begon een eetstoornis te ontwikkelen. Boulimia.

Een aantal jaren ging het ‘oké’. Ik was wél depressief en had veel suïcidale gedachtes. Ik heb een psycholoog opgezocht om mijn trauma te kunnen verwerken door middel van EMDR. Hierdoor kon ik de gebeurtenissen uit mijn jeugd een plekje geven. Hierna leek het beter te gaan, maar gebeurde er onverhoopt toch iets, waardoor ik een poging gedaan heb om mezelf van het leven te beroven. Ik kwam via de crisisdienst bij de GGZ voor volwassenen in behandeling. Dit was in 2010.

In 2011 deed ik een serieuzere poging waarbij ik op de IC kwam. Ik heb heel veel dieptepunten gehad, maar dit was verreweg de diepste. Ik ben nooit langer dan één dag opgenomen geweest, omdat ik mezelf altijd kon herpakken. Ik maakte dan goede afspraken, die ik vervolgens altijd na kwam.

Nu ben ik werkzaam als HBO Verpleegkundige op de PAAZ. Ik wilde eigenlijk op de spoedeisende hulp werken, maar toen ik stage liep in de psychiatrie voelde ik dat dit mijn plekje was. Ik heb mijn huidige partner ontmoet in het studentenhuis waar het allemaal mis ging door mijn depressie. We zijn nu 11 jaar samen, we zijn getrouwd en we hebben een zoontje van 8 maanden. Ik ben nu 30 jaar en ik heb pas sinds kort de behandeling bij GGZ afgesloten. Beter ben ik niet. Ik zal altijd emotioneel minder stabiel zijn dan anderen. Ik slik antidepressiva, ritalin en slaapmedicatie. Ben ik gelukkig? Soms wel. Momenten maken me gelukkig, het leven zelf niet. Ik denk vaak nog; “Wat als ik nu tegen een boom aanrijd?” Het zijn maar gedachtes, geen acties.

Het is een enorm lang verhaal geworden. Ik denk dat ik vooral wil zeggen dat alle labels die je krijgt je wél vormen, maar niet je leven hoeven te bepalen. Ik heb heel wat diagnoses gehad. ADHD, zwakbegaafd, PDD-NOS, autisme, borderline, etc. Uiteindelijk heb ik zéker een vorm van ADHD. Ritalin werkt namelijk echt goed bij me. Depressief ben ik ook, maar ik ben niet zwakbegaafd, of autistisch en ik heb geen persoonlijkheidsstoornis.

Door mijn werk op de PAAZ heb ik echt het idee dat ik iets kan betekenen voor patiënten. Ik ben inmiddels een echte ervaringsdeskundige. Ik zeg overigens niets over mijn verleden, maar dat heeft met schaamte en een stukje professionaliteit te maken. Ik denk dat ik empathischer ben, omdat ik zelf veel heb meegemaakt.

Het maakt niet uit wat je hebt gedaan in je leven, als je maar weet dat je er mag zijn.

One Comment

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.