Een ‘vakkenpakket’ kiezen

Voor de derde keer deze week bezoek ik de dagbehandeling van de ggz. Weer een nieuw gezicht dat me op komt halen, me wat te drinken aanbiedt en me aandachtig aankijkt. We zijn hier om een ‘vakkenpakket’ uit te kiezen, zoals ik het zelf ervaar. Het is net alsof ik weer terug ben op de middelbare school en een profielkeuze moet maken. Cognitieve therapie, beeldende therapie, activiteiten therapie, signaleringsplan… het zijn enkele van de ‘vakken’ waaruit ik mag kiezen voor volgende week.

Hoe ik hier terecht ben gekomen kan ik zelf nog niet eens bevatten. Nadat het de afgelopen drie weken hard achteruit ging, werd een depressie geconstateerd en kreeg ik Intensive Home Treatment aangeboden. Ook is het pillenregister opengetrokken en word ik even ‘stilgezet’ met behulp van een lichte dosis antipsychotica. ‘Ik heb zo een nieuwe afspraak, dus als je daar rekening mee kunt houden?…’ Vraagt de mevrouw aan de overkant, omdat ik moeite heb te bepalen welke onderdelen ik wil gaan volgen. Het is nogal een opgave, met drie medicijnen in je lijf plus de depressieve klachten. Maar goed, niks doen is ook geen optie dus op hoop van zegen kies ik een paar dagen met wat behandelingen die me het leukste lijken. Ik weet niet wat ik er van moet verwachten, maar iets is beter dan niets. De mevrouw vond het een fijn gesprek, dus die is in ieder geval blij ondanks de tijdsnood.

Lichtelijk verdwaasd en gedrogeerd door alle pillen én de cappuccino van daarnet fiets ik naar huis. Het is koud en het regent. Het stukje van mij dat nog een beetje levendig voelt, is dit verhaal aan het typen. De schrijfster, die de anekdotische waarde inziet van wat haar overkomt. Ik hoop dat mijn anekdotes zich mogen vormen naar een iets luchtiger verhaal, of dat ze leiden naar iets anders, iets vrolijkers en milders dan de betonnen muren van de ggz-instelling. En dat mijn vakkenpakket kan bijdragen aan een minibeetje hoop in deze diepe put.

Ook zin gekregen om te schrijven? Stuur een blog in naar dsmmeisjes!