Een toekomst zonder vroeger

Het verleden kleeft aan me vast als spinrag. Het zit overal; in mijn mond, mijn haren, mijn ogen. Ik voel het aan me plakken, wil niets liever dan me wassen, ervan bevrijden.

Als ik in mijn huis om me heen kijk, zie ik alleen maar oude dingen. Dat tafeltje kocht ik vlak voor ik in een zware depressie belandde. Dat kastje stond naast mijn kinderbed. Die kleren droeg ik tijdens de studie die ik nooit af heb kunnen maken. Zelfs die op het oog zo onschuldige spullen, benauwen me.

Ook oude vrienden voelen moeilijk. Ik heb soms het idee alsof ik me opnieuw aan ze zou moeten verstellen. “Hallo, Pip, aangenaam! Je denkt dat je me al kent, maar eigenlijk ontmoet je me nu voor het eerst.” Ik voel me bang als ik ze zie. Bang dat ze mijn oude ik leuker vinden dan de nieuwe. Bang dat ze helemaal niet passen bij wie ik nu ben. Hoe kan ik uitleggen wie ik nu ben, als ik het zelf amper weet?

Mijn ouderlijk huis mijd ik al jaren. Het voelt als een donker huis in het sprookjesbos in een versleten boek. Een plek verstopt in mijn gedachten waar ik niet graag kom. De enige reden om er heen te gaan is als ik mij met terugwerkende kracht zou kunnen redden. Met mijn kleine ik onder mijn arm geklemd in stilte het huis verlatend.

Ik had mij daar weg willen halen en in een omgeving willen neerzetten waar het stabiel en veilig voelde. Waar de liefde permanent warm was en niet plotseling kon omslaan naar ijzige kou. Waar ik had kunnen leren dat ik helemaal goed was zoals ik ben en niet alleen op de wereld. Waar de deur voor de demon die mij tot op de dag van vandaag bezit op tijd was dichtgeslagen.

Maar nu zit hij in mij en hij laat mijn lichaam zeer doen, hij vertroebelt mijn blik. Hij maakt dat ik me diep eenzaam voel en dat ik voor mijn gevoel altijd tekortschiet. Ik draag hem altijd met me mee, heb me nog niet aan hem kunnen ontworstelen.

Ik wil van hem af, besef dat hij staat voor al het oude. Daarom gooi ik alles weg. Studie, identeiteit, vrienden, huis, spullen. Ik denk zelfs aan een nieuw kapsel, andere make-up. Ik wil los, ik wil vrij, ik wil mij nu alsnog bevrijden van vroeger.

Ik verlang naar dat moment waarop alle ballast van me afvalt. Ik mijn ogen open en helder zie zonder waas, dat blok steen uit mijn maag verdwijnt. Ik verlang naar een schone lei, een nieuw begin. Ik verlang naar een toekomst zonder vroeger.

13 Comments

    1. Ja dat besefte ik ook terwijl ik het typte… Dat ik wel alles nieuw kan willen, maar dat dat simpelweg niet gaat. Maakt het verlangen inderdaad niet minder groot… En denk dat het grotendeels misschien ook wel kan, maar niet helemaal inderdaad. Thanks!

  1. Wat ontzettend pijnlijk. Het is zo jammer dat herinneringen en gebeurtenissen van vroeger niet zijn weg te snijden uit het brein. Wat zou dat het zo veel makkelijker maken.

    En ik houd je virtueel even beet als dat mag, gewoon om je warmte en liefde te laten voelen <3

  2. Wat ontzettend herkenbaar dit. Mooi omschreven. En idd mijn gedachte was ook… ‘helaas kan dat niet’. Maar goed voor jezelf zorgen is wel een vorm van breken met de demonen. En dat is absoluut wel aan te leren.

  3. Wat pijnlijk mooi geschreven! <3 Ik begrijp zó dat je een toekomst zou willen, zonder dat verleden. En weet je, ondanks dat niet helemaal kan, in de zin van dat je het niet uit kunt wissen, kun je door je verleden (zo veel mogelijk) te verwerken tóch een toekomst krijgen, waarbij het verleden niet meer als een spinrag aan je vast kleeft.

    Liefs,

    mij

  4. Avermin

    Mooi en herkenbaar. Ik hwb laatst de eettafel vh ouderlijk huis in stukken gezaagd en verbrand. Dat voelde heel goed.
    En de fototjes die ik jaaaaaaaren in lijstmes had staan zijn nu opgeborgen.
    Lekker weg ermee! Kapot of aan de kant! Ruimte voor n nieuwe jij! Ik had ook wat spulletjes die me met veel liegde geschonken waren of best duur/onmisbaar… Maar als je elke keer als je. Ze ziet nare herinneringen krijgt moeten ze gewoon weg of even uit het zicht.
    Wat je ervaart Is vooruitgang en verandering! Liefs!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.