revalidatie

Een revalidatietraject voor mijn conversiestoornis

In mijn vorige blog vertelde ik dat ik bezig was met een revalidatietraject. Vandaag was mijn laatste dag van het revalidatietraject en nu laten ze me drie maanden alleen. Ze laten me de informatie verwerken en kijken of ik de door hun gegeven adviezen zelf ook kan toepassen. Omdat er reacties waren dat mensen benieuwd waren hoe het dan na het traject zou gaan, heb ik er een nieuw stukje over geschreven.

Kort uitgelegd: Ik ben 19 jaar en ik heb al langer dan anderhalf jaar psychische problemen en dat uit zich via mijn lichaam. Hierdoor heb ik veel last van mijn benen en vallen mijn benen soms uit. Dit noemen ze ook wel een conversiestoornis. Omdat ik al zoveel geprobeerd heb en niks echt werkte, ben ik drie maanden lang bezig geweest met een revalidatietraject. Ik heb ook last van depressie en burn-out klachten. 

Drie maanden geleden begon ik aan het traject. Het was heel zwaar, zeker in het begin. Week na week kwamen steeds meer puzzelstukjes in elkaar. Eindelijk begon ik te begrijpen waarom het is hoe het is. Ik kreeg na drie weken een heftige terugval. Steeds als ik terug kwam van de psycholoog werd ik heel verdrietig, want ik kwam weer achter dingen. Ik had veel afspraken staan, zo’n zeven per week, en dat is heel veel voor iemand met burn-outklachten. Ik had een ergotherapeut, fysiotherapeut, Caesar-therapeut, psycholoog, diëtiste, revalidatiearts en een coachmanager. Na een tijdje hadden ze de uren verminderd, zodat ik het wel aan kon. Toen ging het beter met me, maar daarna ging het weer minder met me. Het zou of de goede kant op vallen of in de richting van een hele erge terugval. Gelukkig viel ik de goede kant op. 

Zo ben ik er achter gekomen dat ik een persoonlijkheidsstoornis heb, wat ik toen heel schokkend vond. Ik vond het schokkend omdat ik zwart-wit denk, en dat is weer een kenmerk van de persoonlijkheidsstoornis. Ik vond het woord vooral heel heftig, terwijl het eigenlijk gewoon is hoe ik ben. Ik ben erachter gekomen dat ik deels ziek ben geworden is door de dingen die ik heb meegemaakt en dat ik traumagevoelig ben. Bij de diëtiste kwam ik erachter dat mijn spieren verzwakt zijn naar 82 procent, ik kwam er achter dat ik veel meer angstig, onzeker en hulpvragend ben dan ik door had. De eerste keer bij de psycholoog praatte ik een uur lang achter elkaar, omdat ik eindelijk een psycholoog had die naar me luisterde, hierdoor kon ik alleen nog maar huilen toen ik thuis was. Ik kwam erachter dat ik heel volwassen ben door wat ik heb meegemaakt, maar dat er ook een jong bang meisje in me zit. Ik ben er ook achter gekomen dat er ook momenten zijn dat het beter met me gaat, maar dat ik daar zelf ook in moet blijven geloven.

De therapeuten zeggen vaak hoe knap dat het is dat ik ging revalideren en dat ik daar al op 19-jarige leeftijd voor heb gekozen. Ik weet dat het knap is dat ik hiervoor heb gekozen, maar veel van de mensen kunnen het ook zonder al deze hulp en voor mij voelt dat veel knapper. Ik ben er nog niet, nog lang niet. Maar ook al besef ik het niet altijd, het is wel wat ze zeggen: ik kan trots zijn dat ik aan het werken ben aan mezelf.

Lees ook:

  • Lekker op weg…maar die klote file…

    Vorige week dinsdag en woensdag had ik een dippie. Hoe, wat, waarom? Geen idee. Althans geestelijk geen idee, van de lichamelijke dip wel. In onze vakantie hebben Marelle en ik ons voorgenomen om te gaan…

  • wonderwoman

    Sinds afgelopen zomer heb ik mijn baan als WonderWoman op moeten zeggen. Op de meest ongenuanceerde manier denkbaar werd mij duidelijk gemaakt dat dit niet langer vol te houden was. Bijzonder aan de rol van…

  • Ik ga op vakantie en heb bij me….

    Het is volle bak vakantietijd. Velen van ons zijn op vakantie (geweest) of gaan binnenkort nog. Wij dit jaar ook. Vorig jaar ging het echt niet. Ik zag het destijds niet zitten om wat voor…

4 reacties

    1. Jaa klopt, maar het is een erg intensief traject waarbij ze expres veel afspraken in een week zetten. Dat je heel actief bezig bent. Maar het was inderdaad ontzettend zwaar. Dankjewel!☘️

    1. Nee, dat klopt. Ze zijn bezig met een brief voor naar de huisarts voor een verwijzing naar de dokter. Ik krijg wel een nieuwe psycholoog want ze zijn inderdaad bang dat het echt alleen niet gaat lukken. Toen ik dit schreef wist ik dat nog niet. Dankjewel!! ☘️

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Ik wil linken naar een blog van mijn eigen website:

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Deze site plaatst cookies. Als je doorgaat met je bezoek aan dsmmeisjes.nl ga je akkoord met ons cookiebeleid.