vrolijk meisje

Een kijkje in een bipolair hoofd

Shit, het is al half 6, ik had allang wakker moeten zijn want ik wil van de dag genieten. Ik wil zingen, ik wil dansen, ik wil iedereen laten weten dat ik wakker ben. En ik wil dat mensen dan reageren. Het liefst op een leuke manier want anders word ik boos. De wereld draait in deze tijd even om mij. Zo vaak ben ik niet hypomaan en zo vaak voel ik me dus niet zo intens vrolijk en druk. Mensen moeten mij dat gunnen, vooral omdat ik ook depressies ken. Ik denk dat ik dit gevoel nooit meer wil loslaten. Moet ik mijn medicatie nog wel slikken? Ik ben bang dat het gevoel weggaat door de pillen. Dan maar de prullenbak in. Tegen niemand zeggen.

Snel douchen en aankleden en erop uit gaan. Het is mooi weer dus ik zing lekker of straat. Mensen kijken me lachend aan. De mensen die niet naar me lachen zijn zuurpruimen en moeten verdwijnen uit mijn leven. Wacht, iedereen lijkt op mensen die ik ken. Ben ik nu aan het hallucineren? Ik loop tegen iemand aan en ze zegt: “soooooow”. Ik moet me inhouden want ik mag geen ruzie krijgen. Als ik ruzie krijg word ik misschien afgevoerd en platgespoten en dat is mijn grootste angst. Ik moet me gedragen. Ik moet geremd zijn in mijn ontremdheid. 

Nu ben ik boos, woedend, ziedend. Boos dat IK me moet inhouden terwijl zij zich ook had kunnen inhouden. Waarom moet ik als patiënt me inhouden? Ik bedoel, de wereld draait om mij en mijn familie en vrienden. Iedereen daarbuiten is slechts een figurant. En die figuranten kunnen mijn stemming slecht beïnvloeden. Ik wil vanaf nu alleen nog maar positiviteit in mijn leven. Mensen die me dat niet kunnen geven, moeten maar even een time-out nemen van ons contact. Het gaat wel weer over, ik weet het. Maar het is nog maar 5 dagen bezig dus ik vind dat ik nog wel even mag genieten. Soms voelt het alsof mensen mij deze stemming niet gunnen.

Ik weet dat ik niet boos wil worden. Om dat tegen te gaan neem ik nu drie keer per dag een uur rust met behulp van een pilletje. Ik weet namelijk wel dat deze stemming niet de bedoeling is, maar het voelt zo lekker.

Gelukkig weet ik ook dat ik graag verantwoordelijkheid neem voor mijn gezondheid en wil ik mijn familie en vrienden zoveel mogelijk zorgen besparen. Daarom ging ik akkoord met de rustmomenten die de hulpverlening voorstelde. En ik heb geleerd: van slapen word je niet per se somber ineens. Want dat is waar ik bang voor ben: depressie
…of zelfs voor een normale stemming.

Lees ook:

  • Schommelende stemmingen

    Er zijn weer van die dagen of beter gezegd weken waarin ik me totaal nutteloos voel. Ik slaap ontzettend slecht, word om het uur wakker, staar naar het plafond en ik probeer vooral niet aan…

  • balans

    Ik heb niks met astrologie. En toch vind ik het typerend dat mijn sterrenbeeld weegschaal is. Niet om kenmerken uit horoscopen, maar om de symboliek. Alles in mijn leven draait namelijk om balans. Mijn lijf…

  • zee

    Ik ben depressief geweest, ik ben hypomanisch geweest, ik ben donker geweest, ik ben suïcidaal geweest. Ik ben agressief geweest, ik ben over mensen heengedenderd, ik heb mensen vernederd, gepest, emotioneel gekrenkt en ook wel…

4 reacties

  1. Hé jij, mooi geschreven <3 Ik ken je toch al een hele tijd, maar "zelfs ik" ben hierdoor wel nóg beter gaan begrijpen hoe het tijdens deze periodes gaat in je hoofd. Knuffel!

  2. Wat onwijs sterk geschreven lieve Annie!
    Je neemt ons echt mee in hoe het voor jou voelt en is. Kan me heel goed voorstellen dat je wilt genieten van dit fijne gevoel, van die vrijheid, het gevoel alles aan te kunnen. En zeker i.t.t. de depressiviteit, die zo intens zwaar en zwart is.

    Ik heb respect voor jou dropje <3.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Ik wil linken naar een blog van mijn eigen website:

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.