Een hoopvolle dag

Hoop doet leven, dat is wat men zegt en vandaag heb ik mogen voelen dat dit daadwerkelijk zo is. Dagen loop ik rond met sombere gedachten en een hopeloos gevoel over de toekomst. Ik leef, maar het vertrouwen dat ik een toekomst heb is ver te zoeken. Vandaag echter heb ik een dag dat de zon voor mij lijkt te schijnen, de vogels mij toefluiten en dat ik optimistisch ben. Ik kan dingen veranderen, ik kan dit aan en ik ga dit ook doen! Zo start ik mijn dag door naar de universiteit te gaan en een deel van een college terug te kijken. Vervolgens heb ik een gesprek bij mijn diëtiste waar ik een nieuwe eetlijst samenstel. De kop is eraf, ik ga het echt doen, ik ga mijn eetstoornis nu echt aanpakken. Ik heb het vertrouwen dat dit kan! Ik draai thuis een was, stofzuig mijn kamer, doe boodschappen en beland vervolgens in het park waar ik in de zon op het gras geniet terwijl ik met een vriendin klets.

Een mooie dag, maar een goede dag is ook heel eng. Het emotioneert mij als ik uitspreek dat ik mij goed voel, dat ik mij plots optimistisch voel over de toekomst. Het is zo anders dan ik gewend ben en dat maakt het eng, want het kan verdwijnen. Het is eigenlijk ook realistisch dat dit gevoel niet eeuwig duurt. ‘Hoe kan ik voorkomen dat dit goede gevoel weer verdwijnt?’ vraag ik mezelf af. ‘Niets’, is het antwoord, ik kan op dit punt niet specifiek iets doen om het gevoel te dwingen te blijven. Wel kan ik gebruik maken van mijn optimisme, door nieuwe stappen te zetten, nieuw gedrag in te zetten en door dit stuk te schrijven. Een stuk waardoor ik mijzelf eraan kan herinneren dat er mooie dagen zijn. Dagen waarop ik een toekomst zie en waarop ik vertrouwen heb in mijn capaciteiten om het leven aan te kunnen.

Nu, terwijl ik dit laatste stukje schrijf is de positieve energie van de dag verdwenen. Het heeft weer plaats gemaakt voor de gebruikelijke gedachten en gevoelens en ik vind het zwaar om de dag met een positieve noot af te sluiten. ‘Herinner je hoe je je vanmiddag voelde en schrijf’, zeg ik tegen mezelf. ‘Doe de dingen die goed voor je zijn en ga op tijd slapen. Een dag als deze kost veel energie en opladen mag, zoals Annemariezonderma tegen mij zegt.’ Dus, het is oké, ik ben moe, voel mij slecht, maar dat doet mijn 12 hoopvolle uurtjes niet teniet en zoals men zegt: “Hoop doet leven”.

4 Comments

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.