barbara schildert

Duivelse dagboektekening

Het valt me zwaar om ze te tekenen. Mijn dappere binnenste van mijn binnenste wint het.

De dagboektekening waar ik mee bezig ben voor mijn EMDR dagboek, bevat een duivel en een geest. De duivel heeft één blind oog gekregen en ze komen beiden uit hun eigen fles. Ondertussen analyseer ik er op los en stel ik mezelf vragen, dat schrijf ik dan in mijn gewone dagboek.

Dat de duivel één blind oog heeft, komt omdat ik hem wel geraakt heb. Voordat ik de tekening ging maken dacht ik dat de duivel enger was dan de geest. Maar nu blijkt dat ik, doordat ik hem tekende, hem al één slag heb toegebracht.

Nu ben ik er wel weer even klaar mee, het valt me zwaar om het te tekenen en ermee bezig te zijn. Mijn dappere binnenste van mijn binnenste wint het van de dagboektekening; ik leg beide dagboeken weg. Dat is wat ik had afgesproken met de psycholoog en zo lukt het me om er mee om te gaan.

Voordat ik deze dagboektekening begon, heb ik een paar weken terug al een dergelijke tekening gemaakt. Twee geesten die uit één fles kwamen. Die vond ik eerst zó eng dat ik ze eigenlijk niet op papier durfde te zetten. Nu maak ik deze tekening, analyseer ik hem in mijn geschreven dagboek en deel ik dit. 

Het fijne met de tekening is dat wanneer het op papier staat, ik het niet in mijn hoofd hoef te houden. Het komt aan de beurt bij de volgende EMDR afspraak. Het zal bijna de laatste afspraak zijn, in ieder geval heb ik er nu nog twee.

Mijn EMDR begon met afspraken ter voorbereiding. Kennismaken, meerdere afspraken om vertrouwen op te bouwen. Pas als laatste een afspraak waarin we de daadwerkelijke opstelling gingen neerzetten die we tijdens de sessies zouden gaan uitproberen.

Het fijne vond ik dat ik het niet fout kon doen. Altijd ben ik bang om iets fout te doen. In dit geval bij de EMDR. Ik was bang dat de beelden die ik heb van gebeurtenissen waarin ik mezelf zie, niet scherp genoeg zouden zijn.

Afgelopen week had ik mijn vijfde afspraak na de voorbereidingen. Het lijstje met positieve effecten is lang. Van betere connectie met mezelf én met anderen tot het hebben van vrolijke dagen, terwijl ik zelden hele dagen heb gekend waarop ik vrolijk was. En trots op mezelf kunnen zijn.

Kom maar met die laatste spoken!

Lees ook:

  • meisje met haar voor gezicht

    Als een klein meisje lig ik in bed. Trillend en huilend. Tranen blijven maar stromen uit mijn ogen, maar er is niemand die het ziet. Lichtflitsen schieten voorbij. Flashbacks en herbelevingen komen en gaan. Er is niemand die zegt: hoor…

lees meer

2 reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Ik wil linken naar een blog van mijn eigen website:

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.