Anne en Rivka

dsmmeisjes stopt

Heb je een vraag over het stoppen van dsmmeisjes? Bekijk onze FAQ.

Lieve lezers & schrijvers van dsmmeisjes,

Ruim vier jaar geleden startten Anne en ik dsmmeisjes. We hadden zelf last van psychische klachten en waren gediagnosticeerd met meerdere DSM-classificaties, waardoor we elkaar voor de grap ‘dsmmeisje’ noemden. Daarnaast hielden we zelf veel van schrijven en wilden we graag een podium creëren waar iedereen met psychische klachten kon meeschrijven.

Dit podium pakte ik zelf ook regelmatig; ik schreef ruim 100 blogs voor dsmmeisjes over hoe het voor mij voelde om psychische klachten te hebben. Ik kan zeggen dat het mij enorm geholpen heeft. Met verwerken, met praten over wat ik voel. Het heeft me geweldige contacten opgeleverd, super veel geleerd over mensen en gemaakt dat ik me bijna nooit meer ‘gek’ of ‘raar’ voel, omdat zoveel mensen zich herkenden in wat ik schreef en omdat ik mijzelf zo vaak kon herkennen in wat anderen schreven. Daardoor heb ik me echt minder alleen gevoeld.

Het heeft me verder echt gevormd als mens om die 1500 blogs die op dsmmeisjes zijn verschenen te lezen, die geschreven werden door meer dan 300 schrijvers. Het voelde als een enorme eer om al die verhalen tot me te mogen nemen, om het vertrouwen te krijgen om al die zeer persoonlijke schrijfsels online te plaatsen. Ruim vier jaar lang ben ik dagelijks met dsmmeisjes bezig geweest en voelde ik me vaak alsof ik door een museum liep met de meest prachtige kunst, waar ik me graag door liet raken en inspireren. Ik heb meegelachen en vaak ook meegehuild achter mijn computer.

Maar ik heb ook gemerkt dat er een moment is waarop je door moet. Een moment waarop je besluit: deze fase wil ik afsluiten. De fase waarin ik élke dag bezig ben met het dealen met psychische klachten. Ik ben nu in de positie dat ik die achter me kan laten en ik merk dat ik dat ook heel graag wil. Ik wil dagen zonder nadenken over psychische klachten. Niet omdat ik vermijd, maar gewoon, omdat dat nu kan… In zoverre ben ik geheeld. Ik wil ruimte voor nieuwe dingen, nieuwe vormen van opborrelende creativiteit. Iets verzinnen wat misschien helemaal niet met psychische klachten te maken heeft, wie weet… 

Daarom stoppen we nu met dsmmeisjes. De naam ‘dsmmeisje’ past ons niet meer… we zijn ‘m ontgroeid. Zo hoort het misschien ook te gaan na jarenlang elke krocht van je psyche onderzocht en opgeschoond te hebben. Deze geuzennaam kunnen Anne en ik nu loslaten.

Ik merk dat ik wel de neiging heb om te zeggen: maar natuurlijk ben ik nu niet ‘hersteld’ of ‘beter’… dat zijn namelijk termen die ik hekel. Ik ben nog steeds dezelfde Rivka, maar ik kan nu leven met mezelf. Ik begrijp hoe dat moet. Ik begrijp mijn eigen verhaal nu en er zo vaak over schrijven, ook op dsmmeisjes, heeft me daar enorm bij geholpen.

Ik wil jullie dan ook bedanken. Voor de eindeloos lieve en steunende berichten, al helemaal in een periode waarin het nog zo donker was… Ik wil de mensen die blogs hebben gedeeld op dsmmeisjes ook bedanken voor het vertrouwen. Ik kan gewoon niet beschrijven hoe eervol het voelde dat jullie al die verhalen met ons wilden delen… Dat vergeet ik oprecht nooit.

Dank jullie wel. Jullie hebben me zóveel geleerd over mens zijn.

x Rivka
mede-oprichter & hoofdredacteur dsmmeisjes

omslagfoto: gemaakt door Hester Doove.
Op de foto staan Anne (links) en Rivka (rechts). De foto is afkomstig uit ons boek ‘Het mens achter de labels’, dat wij maakten met 22 schrijvers van dsmmeisjes. Dit boek is (en blijft!) nog steeds te koop.