Door de ogen van…

Door de ogen van een ander zie je het misschien altijd beter..

is het gras altijd groener?

Maar door mijn ogen ben ik gewoon mens, Hannah, iemand die leeft bij de dag. Op dit moment een dip heeft in zogezegd een kwetsbaarheid. Ik kamp vanaf mijn jeugd met diverse kwetsbaarheden door het opgroeien in een gezin wat niet altijd even gemakkelijk was. Maar ik heb me er weten bovenop te klimmen en vandaag de dag woon ik samen al genoeg jaren in een leuk huisje. De kwetsbaarheden die ik op heb gebouwd in mijn gevecht op rechtop te blijven staan in het gezin, om mijn plekje te behouden in het gezin zijn nu nog vandaag de dag aanwezig, sommige in mindere mate, sommige zijn weg , sommige zijn heftig aanwezig. Diagnoses heb ik “genoeg” gehad heb er onderhand “genoeg” van gehad. Ik ben eerder van leer me maar hoe ik er mee om kan gaan en ik weet dat het voor de verzekering nodig is zodat jullie geld krijgen dan dat het me helpt. Aangezien dat ik vele diagnoses al in het verleden heb gehad. Maar om over kwetsbaarheden te praten ik kamp vooral met problemen op het gebied van eten , gevecht met eten is dagelijks, wat ga ik eten , ga ik wel eten , hoe kan ik zo weinig mogelijk eten en zo veel mogelijk bewegen, als ik heb gegeten dan voel ik me zo schuldig dat ik het vaak uit ga braken. Al is het dan minimaal wat ik eet of ik doe ik voel me schuldig het blijft een strijd.

Dagelijks zorgt het voor een belemmering dusdanig dat ik nu thuis zit, ik zit al jaren thuis want door paychische kwetsbaarheid ben ik afgekeurd wat ik absoluut niet wil, ik wil verdorie werken! Maar nu zit ik ook thuis van vrijwilligerswerk wat ik dolgraag doe maar niet kan omdat ik me fysiek niet optimaal voel op dit moment.

ik ben druk bezig kei hard aan het werken aan mezelf, met afgelopen jaren drie opnames achter de rug om hiermee aan de slag, mezelf genoeg schoppen onder de kont te geven lijkt het nu hopelijk iets meer in een stabiel vaarwater te komen. Ook al ben ik niet altijd goed in mijn vel qua fysiek ik voel me beter als afgelopen jaren, ik begin nu meer  in acceptatie te komen.

 

ik ben Hannah, 29 jaar , ik ben mens …

One Comment

  1. jef

    Moeilijk. Blijven hopen en proberen. Zoek en vind vrienden die je vertrouwen en jij hen ook. Lees de tekst “Huidhonger” van Visje. Dat schijnt een omweg of doodgezwegen in de hulpverlening. Genegenheid laat zich ook lichamelijk vertalen en vertellen dat je ganse wezen de moeite waard is om van te houden en … te voeden.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.