Doen wat je écht wil

Het is avond en ik zit bij een vrouw die ik al jaren ken. Ik vertel haar dat ik soms helemaal terug zit in mijn jeugd en mij dan ook echt een kind voel. Ze kijkt mij aan en vertelt dat ze het begrijpt. Omdat ik terugga naar de herinnering, word ik ook weer het kind dat ik was. Bang, eenzaam en heel verdrietig. Ik heb geen fijne jeugd gehad, waardoor ik nu CPTSS heb. Ik heb een aantal therapieën gehad en voel mij een stuk beter. Nee, het is niet helemaal weg, maar ik weet wel hoe ik ermee om moet gaan. Toch kan het nog steeds zwaar zijn.

Ik vertel aan de vrouw dat ik niet zo goed weet wat ik ermee aanmoet als de ‘kleine ik’ naar boven komt en heel veel aandacht nodig heeft. De vrouw kijkt mij aan en zegt: “Je moet eens een keer wat liefs voor jezelf doen. Iets doen waar JIJ echt gelukkig van wordt. Wat jij echt wil doen.”

Dit zette mij aan het denken. Jarenlang was ik zo verschrikkelijk bang en onzeker dat ik nooit iets voor mijzelf kocht, omdat ik mezelf niet mocht verwennen. Ik kreeg alleen maar mee dat ik er niet mocht zijn en niks waard was. Nu weet ik beter. Ik dacht aan dingen die ik echt graag wilde. Ik wilde bijvoorbeeld een collage maken van foto’s van mensen waar ik echt wat aan heb, een grote knuffel die ik kan pakken als ik in mijn kind-stuk zit, oosterse winkels bekijken en spirituele dingen kopen die ik echt leuk vind. 

Een dag later. Ik zit thuis en een vriendin van mij zit op de bank. In een keer schiet mij te binnen dat ik al heel erg lang een zangles wil. Ik zing al vanaf mijn negende. Ik vond het zo bevrijdend en kon al mijn gevoel erin leggen. Ik kom een site tegen die een goede review heeft. Ik vind het leuk en schreef mij in voor een proefles. Na een uur of twee krijg ik een appje van een vrouw die de zangles geeft vlak bij mij. Dit voelt niet als toeval; het voelt goed. Ze stuurt dat ze dinsdag nog een plekje heeft om acht uur. Ook stuurt ze dat er deze maand nog een korting geldt. Ik twijfel geen moment en zeg ja. 

Het is zover. Ik loop naar de straat toe waar ik moet zijn. Ik ben zo zenuwachtig. Vooral de kleine in mij vindt het heel erg eng. Ik zelf heb er alleen maar heel veel zin in, met gezonde spanning. Ik heb het gevoel dat de kleine gerustgesteld wordt door het feit dat ik rustig blijf. Terwijl ik binnenstap, vind ik het wel even spannend, maar oh wat is de zangles leuk zeg! Ik besluit om het gewoon te gaan doen, want ik moet mezelf verwennen. 

Wat ik jullie wil meegeven en wat ik heb geleerd is: gun jezelf alsjeblieft wat. Dit is een voorbeeld, maar ga eens voor jezelf na: wat heb je echt nodig en wat is daarvoor nodig? Je kunt het en ik weet zeker dat het je lukt. 

Lees ook:

  • Ik was erbij

    Ik was er weer bij. Aan een netjes gedekte tafel in een in bloei staande tuin met een gezin dat praat over de normale dingen in het leven. Ik zeg "Ik was erbij", omdat dat is hoe het vaak letterlijk…

Kijk voor tips om om te gaan met psychische klachten ook eens op psyche.tips

lees meer