Blogs over dissociatieve identiteitsstoornis (DIS)

Wachten op een vangnet

We zijn niet de meest geduldige persoontjes. We hebben eerlijk gezegd altijd een beetje een hekel aan wachten op veel dingen. Met carnaval bijvoorbeeld. De gemeente is dan dicht, maar ons hoofd niet. Alles gaat als een malle tekeer zeker als er ook nog eens crisis is. Nu scoort ons nieuwe contactpersoon van de gemeente die de zorg regelt nog geen punten bij ons. We merken vooral dat hij ons heel erg triggert en veel […]

Verder lezen

Ineens zijn al mijn hulpverleners weggevallen

En toen viel op eens alles weg. Sinds december is mijn begeleider weggevallen. Ik switchte naar een deel dat het er niet zo mee eens was dat hij kwam. Dat deel had mijn begeleider weggestuurd en sindsdien is mijn begeleider niet meer terug gekomen. Ik ben vooral boos op mezelf. Waarom verpest ik altijd alles? En waarom blijven mensen niet gewoon wat langer dan een x aantal maanden. En sinds deze week ook nog mijn […]

Verder lezen

Het afscheid van ons geheime project

Dit is het afscheid van ons geheime project. Helaas, we moeten afstand nemen en weer omdraaien. Daarom breng ik in kaart wat we gaan missen. Of, wat ik denk te gaan missen. We gaan de afwezigheid van een beschermlaag missen. Alles is nu zo heerlijk tastbaar, zowel organen per stuk voelen, gevuld met eten, drinken, of leegte, als het voelen van botten. Het scherpe raken van mijn knieën als ik op mijn zij lig, wat […]

Verder lezen

Wie ben ik?

Deze blog gaat in op misbruik. Lees deze niet als je weet dat dat niet goed voor je is. Zoek je iemand om mee te praten? Neem dan contact op met de vrijwilligers van de luisterlijn. ‘Wie ben ik’ is een leuk bordspel wat ik vroeger veel gespeeld heb. Later was het een spel op tv. Deze vraag, die ik mezelf echter van de week hardop stelde bij mijn therapeute, was allerminst leuk bedoeld. De […]

Verder lezen

We Too

Deze blog gaat in op seksueel misbruik. Lees deze blog niet als je weet dat dit niet prettig voor je is. Heb je behoefte aan een gesprek? Neem dan contact op met De luisterlijn. Me Too sloeg aan. Iedereen kent de uitdrukking, iedereen kent meerdere personen die een nare ervaring hebben meegemaakt. De Me Too-beweging moet er voor zorgen dat het vanzelfsprekend wordt dat mensen zich uitspreken als zij aangerand of seksueel geïntimideerd worden. Wat ik […]

Verder lezen

Welkom bij de club, ik vind het niet leuk dat je er bent

Een paar weken geleden ging het in therapie over mijn basisschooltijd – een periode waar ik bar weinig herinneringen aan heb. Ik werd wat wazig en dissocieerde een beetje, maar in principe gebeurde er niets bijzonders, dacht ik. Tot ik me achteraf realiseerde dat ik mijn therapeut had verteld over gebeurtenissen die ik mezelf tot dat moment niet had kunnen herinneren. Een rare situatie, maar ik probeerde het van me af te zetten. De dagen […]

Verder lezen

Het komt goed, toch?

Deze blog gaat in op automutilatie. Denk aan jezelf en lees deze blog niet als je weet dat dit niet goed voor je is. Zoek je iemand om mee te praten? Neem dan contact op met de vrijwilligers van De luisterlijn.  Het komt goed, toch? Er komt een dag dat het leven dragelijk is… Sinds een tijd is er een behoorlijke crisis gaande. Er is altijd wel een vorm van crisis, maar dit noem ik normaal ‘nood’. […]

Verder lezen

Triggers

Er ontstond een gesprek met mijn begeleider over triggers. Iets wat mij erg aan het denken heeft gezet. Een lastig fenomeen waar ik nog iedere dag mee bezig ben. Overal waar ik ben en kom staat mijn antenne op scherp voor mogelijke triggers. Iets wat niet altijd helpend is. Ik ken ze inmiddels wel een beetje maar nog lang niet allemaal. Alleen hebben mijn delen zo ook hun eigen triggers. Het begint steeds duidelijker voor […]

Verder lezen

Woedende tiener

In een andere blog schrijf ik over de verschillende delen die ik in mijzelf ervaar.  In deze blog kan je een stukje meer lezen over wat er gebeurt met mij. Ik lig in bed maar ontspannen en slapen wordt even niet begrepen door mijn lichaam. Ik ben onrustig en bang. Ik woel en raak in de knoop met de lakens. Dan vindt mijn hand een knuffeltje. Ik pak het vast en duw het tegen mijn gezicht […]

Verder lezen

Delen

Oké goed, daar gaan we, tijdje geleden al weer. Deels omdat ik, wij, niet zo lekker gaan. Er is intern veel onrust, wat ervoor zorgt dat ik vaak van voren niet weet dat ik van achteren leef. Er is weer ontzettend veel veranderd. Begeleiders die zijn gekomen, maar ook weer gegaan. En nu sinds een aantal weken weer twee nieuwe begeleiders, over wie ik misschien wel stiekem durf te zeggen dat ik er wat vertrouwen […]

Verder lezen

Een brandend huis

“Voorzichtig betreedt ze de ladder, de treden zijn gloeiend heet. Het allerliefst blijft ze waar ze is, daar waar het veilig is. Ze beklimt de ladder en komt een stukje hoger dan ze was. Haar handen branden en van haar schoenen komt rook. Angst. Intense angst. Paniek. Ze wil zo graag terug. Zichzelf niet nog langer in deze hitte begeven. Maar ze heeft geen keuze. Als ze niet voor altijd in de kilte wil leven, […]

Verder lezen

Ik heb geen trauma, wel een nieuw nachtlampje

Zoals ik in mijn eerdere blogs schreef, heb ik – durf ik dit zwart op wit te zetten zonder het te ontkrachten? – een dissociatieve stoornis. Een dissociatieve stoornis komt voort uit trauma, dissociatieve identiteitsstoornis (DIS) en dissociatieve identiteitsstoornis niet anders omschreven (DS NAO) komen voort uit trauma dat heeft plaatsgevonden voor het (uiterlijk) achtste levensjaar. En dat is waar ik standaard vastloop. Ik heb geen trauma’s, en al helemaal niet van toen ik zo […]

Verder lezen

Kunst is krachtig

Vroeger dachten ze vaak dat ik borderline en ADHD had. Daar zit veel in. Ik ‘voldoe’ aan de 9 vinkjes van de kenmerken van borderline. Qua ADHD; ik vergeet veel, ik ben een chaoot en mijn hoofd voelt op alle dagen heel druk aan. Verder had ik volgens velen ook een angststoornis, en werd er ook genoemd dat ik theatrale kenmerken had. Die laatste twee vond ik geen fijne stempels. De angst zag ik zelf […]

Verder lezen

Dissociatie: een nieuwe diagnose

Een paar jaar geleden besloot ik tóch maar weer in therapie te gaan, maar ik wist het heel zeker: dit zou echt de laatste keer zijn. Het was immers alleen nog maar een kwestie van ‘even de eindjes aan elkaar knopen’. Toch? Inmiddels zijn we een paar jaar verder en begin ik binnenkort bij een nieuwe therapeut, alweer. Het aan elkaar knopen van eindjes is uitgelopen op een lang traject (wat ook nog wel even […]

Verder lezen

Mijn eerste blog! Spannend…

Goh, begin je een blog over iets wat je ontzettend eng vindt. Iets met uit je comfortzone stappen. Al is typen nog altijd lekker veilig. Niemand hoeft te weten wie er achter deze tekst leeft. Voor jullie ben ik Epione. Griekse godin van de pijnverzachting. Pijnverzachting. Iets waar ik ontzettend naar op zoek ben, maar wat haast onmogelijk lijkt. Leven, leven en liefst op zo’n prettig mogelijke manier lijkt haast onmogelijk. Zeker voor iemand die […]

Verder lezen

Duizend stukjes

Ik ben bang. Bang voor iedereen, bang voor alles. Ik zet een masker op als ik mijn deur uitstap. Niemand ziet mijn tranen, niemand voelt mijn pijn. Ik lach, en ik doe alsof. Ik voel me verscheurd. Uit elkaar gevallen. In duizend stukjes. Ik ben bang. Bang om te zijn, bang om te leven. Ik wil het zo graag en probeer het zo hard ik kan. Niemand mag weten wat ik denk, niemand mag weten […]

Verder lezen