Blogs over dissociatieve identiteitsstoornis (DIS)

Erkenning

Voor iedereen die nooit gerechtigheid zal krijgen. Voor iedereen die geen erkenning kreeg. Voor diegene die bang is om te spreken, of het zwijgen wordt opgelegd. Deze blog is voor jou.  Vandaag keek ik de documentaire Athlete A op Netflix. De documentaire gaat over een groot misbruikschandaal in de Amerikaanse turnwereld. Meerdere slachtoffers komen aan het woord. De documentaire eindigt met de veroordeling van de dader en spreekrecht in de rechtzaal. Wat volgt, is een […]

Verder lezen

Mondkapjesstress

Toen er in verband met de coronacrisis berichten kwamen over het verplichte mondkapje in het OV, veroorzaakte dat veel spanning in mijn binnenwereld. Het riep weerstand op, angst, boosheid, verdriet en schaamte. Want dan val je op en dat is nu net wat we niet willen. Onzichtbaar zijn is het veiligst. Dat in de bus iedereen zo’n kapje draagt, was geen helpende gedachte. Ook werd ik geconfronteerd met het feit dat ik geen rijbewijs heb en […]

Verder lezen

Veilig in het hier en nu

Sinds een paar weken hangt er bij mij thuis een briefje in de woonkamer met de volgende woorden: Veilig, Hier en Nu, 2020, Volwassen, Mooi. Wel in het Fries, want dat is mijn moedertaal. De taal die de jongere delen in mij het beste kunnen begrijpen en lezen. Doordat ik steeds minder goed kan overleven, kom ik steeds dichter bij de jongere delen. Delen voor wie mijn huis onveilig voelt, waardoor er momenten zijn dat […]

Verder lezen

Verlangen naar een moeder 2.0

Er zijn van die dagen dat we verlangen naar een moeder. Vandaag is zo’n dag. ‘Dan ga je toch gewoon bij haar op bezoek?’ zou je denken, maar zo eenvoudig is dat niet. Het probleem is namelijk dat ze mij en mijn binnenwereld niet kan geven wat we zo nodig hebben. Ze kan niet die bevestiging, troost en veiligheid geven waar we zo ontzettend naar verlangen. Dat is ook mede de reden waarom alles in mij […]

Verder lezen

Aanraking is uit mijn leven verdwenen

Ik kan me niet meer herinneren wanneer ik voor het laatst ben aangeraakt. Als ik heel hard nadenk en mijn agenda erbij pak, kan ik reconstrueren wanneer dit was. Op 15 maart begonnen de coronamaatregelen. Op 17 maart werkte mijn haptotherapeut nog met aanraking en ben ik voor het laatst echt vastgehouden. Op 6 en 11 april sprak ik af met een vriendin en hebben we elkaar na overleg toch maar een grote knuffel gegeven. […]

Verder lezen

Op de vlucht

Lieve vluchter in mij, Tot vijf dagen geleden had ik nog nooit van je gehoord. Ik wist wel van je bestaan, maar toch kende ik je onvoldoende en wist ik niet waar je je nu daadwerkelijk bevond. We leerden elkaar bij toeval kennen, onverwachts en niet gepland; je had een plan gemaakt zonder mij hierin mee te nemen. En binnen enkele uren was je plan gesmeed en tot uitvoer gebracht. Je liet mij pas weer […]

Verder lezen

Mijn dag was niet van mij

Vandaag was een verrassend goede dag. Ik kwam op tijd uit bed (voor een zondag), heb koekjes gebakken, met een vriendin afgesproken, de afwas gedaan én zelfs nog een avondmaaltijd gekookt. Ik voelde me goed, zorgeloos – alles was ineens goed te overzien. Maar toen, rond zeven uur ‘s avonds, ging de knop om. Ik realiseer me dat ‘mijn’ goede dag niet van mij was – ik was namelijk helemaal niet mezelf; een andere alter […]

Verder lezen

Tijd kwijtraken

Je kent het wel. Je loopt naar de supermarkt en halverwege vergeet je wat je hebt gekocht of je komt achteraf met het verkeerde thuis. Een beetje vergeetachtig, dat hebben we allemaal wel eens, bij komt het alleen in extreme mate voor. In het begin viel het niet heel erg op. Ik dacht dat iedereen tijd ‘kwijtraakte’ en dan terug hoorde in zijn/haar hoofd wat die had gedaan, want stemmen, die hoorde iedereen wel, dacht […]

Verder lezen

Van ontoerekeningsvatbaar tot alleen op vakantie

Zoals jullie in één van mijn vorige blogs hebben kunnen lezen, ben ik gediagnosticeerd met onder andere PTSS, borderline en DIS. Dit houdt in dat ik over de afgelopen acht jaar enorm veel gaten in mijn geheugen heb zitten. Van dingen die er zijn gebeurd en niet echt binnen zijn gekomen of die ik niet heb meegekregen. Ook mijn zelfbeschadiging en een hoop van mijn zelfmoordpogingen zijn hier onderdeel van. Ik wist niet wat ik […]

Verder lezen

Mijn eerste opnames in de ggz

Crisis en diagnostiek In 2015 werd ik voor de eerste keer opgenomen, eerst voor een crisis en vervolgens voor diagnostiek. Zowel mijn familie als mijn psychologen waren wanhopig over hoe ik ooit weer op het juiste pad terecht zou kunnen komen. Ik was suïcidaal, deed aan zelfbeschadiging, vertrouwde niemand en leefde in mijn eigen wereldje. Doordat ik vanaf een jaar of zes ben misbruikt en mishandeld door ‘buitenstaanders’ en niemand meer vertrouwde, heb ik mijn […]

Verder lezen

Openheid: een beetje van de maatschappij en een beetje van mij

De overheid legt de lat hoog wat betreft openheid over psychische problemen. Maar zijn wij als samenleving wel klaar voor volledige openheid? Ik betwijfel het.  “Openheid zorgt voor meer begrip” ‘Openheid geven over psychische problemen’, de rode neuzendag in België, ‘Hey het is oké’in Nederland, reclamespotjes op radio en tv. Filmpjes, interviews of verhalen op het internet en andere mediakanalen…De boodschap is duidelijk: openheid over psychische problemen zorgt voor meer begrip. Daarnaast moet naar de […]

Verder lezen

Haptotherapie, hechting en dissociatie

Een aantal maanden geleden ben ik begonnen met haptotherapie. Haptotherapie is een therapie die werkt met aanraking – iets waar ik enerzijds bang voor ben en anderzijds zó erg naar verlang dat het voelt alsof ik doodga als ik niet affectief word aangeraakt. Met veel mazzel heb ik een haptotherapeut gevonden die ook nog eens ervaring heeft in het werken met dissociatie(ve stoornissen), maar wat doe ik dan precies in haptotherapie? Ik wilde haptotherapie doen […]

Verder lezen

Mijn lichaam is te groot

Ik ben zesentwintig – of nou ja, mijn lichaam is zesentwintig. Ik voel me op z’n hoogst 23. Pip is vier, kleine sae is zes, Britney is een jaar of 17 en de baby… dat spreekt voor zich. Maar dat eerste, hoe oud ik – Sae – ben en hoe oud ik me voel, daar ben ik veel mee bezig de laatste weken. Ik heb het er eigenlijk nog met niemand over gehad en realiseerde […]

Verder lezen

Switchen van deel tijdens het autorijden

Daar ging ik dan, vol goede moed naar de vijfde keer therapie. Gezien ik pas net begonnen ben ervaar ik veel weerstand en zijn er ‘delen’ die mijn therapeut liever ontlopen, niet op willen komen dagen en me uren, soms dagen, verbieden of juist smeken om niet naar haar toe te gaan. Ik was al op tijd aanwezig in de praktijk en terwijl het een aanloop was van cliënten probeerde ik gauw nog wat aan […]

Verder lezen

Wát een week…

Deze blog gaat in op zelfbeschadiging. Heb jij hier ook mee te maken (gehad) en heb je behoefte aan een gesprek? Neem dan contact op met de Luisterlijn of MIND Korrelatie. Het vangnet laat nog even op zich wachten. Het plan van de huisarts in opleiding en ons was om de wijkGGZ in te schakelen. We wisten dat dit een man is, maar wanneer deze man langs zou komen was nog onduidelijk. We hadden aangegeven bij de […]

Verder lezen

“Er is hulp onderweg”

Iets wat regelmatig gezegd word op het moment dat iemand in een levensbedreigende situatie door omstanders gered wordt. Waarbij 112 gebeld is en er met sirenes een auto komt aan geracet. Een kritieke situatie. Ik vraag me af of ik nu ook in een kritieke situatie zit of dat ik me gewoon alleen maar aanstel. Ik ervaar hier duidelijk onbegrip over. Als ik aanklop bij de gemeente is er weinig gehoor. Zeker sinds ik een […]

Verder lezen