ze huilt maar ze lacht

Ze huilt maar ze lacht

Een paar maanden geleden hoorden we dit liedje van zangeres Maan voor het eerst. We voelden ons al emotioneel die dag en door de woorden die ze zingt, waren de tranen niet meer te stoppen. Ze zingt namelijk over een

vrouw schrijft

Machteloos

Een paar weken geleden schreef ik onderstaande brief aan mijn psycholoog. Ik voelde me namelijk zeer machteloos omdat ik haar door alle maatregelen rond het coronavirus niet kon zien. En vanwege mijn problematiek voelt beeldbellen niet veilig. Wanneer ik een

aanraking

Aanraking is uit mijn leven verdwenen

Ik kan me niet meer herinneren wanneer ik voor het laatst ben aangeraakt. Als ik heel hard nadenk en mijn agenda erbij pak, kan ik reconstrueren wanneer dit was. Op 15 maart begonnen de coronamaatregelen. Op 17 maart werkte mijn

jongens

Zorgen voor mijn jongere ik

Ik zit op de bank en begin onrust in mijn lichaam te voelen die ik niet kan plaatsen. Ineens voel ik dat het te maken heeft met de jongere kant in mij en zie ik mijn (denkbeeldige) jongere ik wegduiken

wandelend meisje

Alle dagen overleven

Ik lees de laatste tijd veel persoonlijke verhalen. In vele herken ik stukjes, stukjes die ik zelf ook heb, maar in ieder stukje gaat ‘t toch net even anders, of er ontbreekt wat. Ik heb onder andere DSNAO, dat betekent Dissociatie

meisje met handen voor de ogen

Mijn dag was niet van mij

Vandaag was een verrassend goede dag. Ik kwam op tijd uit bed (voor een zondag), heb koekjes gebakken, met een vriendin afgesproken, de afwas gedaan én zelfs nog een avondmaaltijd gekookt. Ik voelde me goed, zorgeloos – alles was ineens

aanraking

Haptotherapie, hechting en dissociatie

Een aantal maanden geleden ben ik begonnen met haptotherapie. Haptotherapie is een therapie die werkt met aanraking – iets waar ik enerzijds bang voor ben en anderzijds zó erg naar verlang dat het voelt alsof ik doodga als ik niet

te groot lichaam meisje kijkt naar vrouw

Mijn lichaam is te groot

Ik ben zesentwintig – of nou ja, mijn lichaam is zesentwintig. Ik voel me op z’n hoogst 23. Pip is vier, kleine sae is zes, Britney is een jaar of 17 en de baby… dat spreekt voor zich. Maar dat

Ugh

Een mislukte therapiesessie

Vaak, of eigenlijk meestal, ben ik redelijk tevreden na therapie. Zelfs al zit ik overweldigd door emoties of klem in dissociatie op de fiets terug, dan nog ben ik meestal tevreden met wat we hebben besproken. Er zijn echter sessies

Meisjealleen

We zijn iemand kwijt

Voor zover ik weet, zijn we met z’n achten in mijn hoofd. Alters, delen, persoonlijkheden – hoe je het ook wilt noemen, al heb ik de voorkeur voor de term ‘delen’. Ik begin in therapie meer en meer te leren

Het leed dat therapie-vakantie heet

Het leed dat therapie-vakantie heet

De titel is misleidend, want eigenlijk vind ik vakantie hartstikke chill, zeker als het weer zo lekker blijft. Er zijn echter een paar dingen waar ik iedere vakantie weer tegenaan loop: een gebrek aan ritme en structuur en… de therapeut

Ik heb geen trauma, wel een nieuw nachtlampje

Ik heb geen trauma, wel een nieuw nachtlampje

Zoals ik in mijn eerdere blogs schreef, heb ik – durf ik dit zwart op wit te zetten zonder het te ontkrachten? – een dissociatieve stoornis. Een dissociatieve stoornis komt voort uit trauma, dissociatieve identiteitsstoornis (DIS) en dissociatieve identiteitsstoornis niet

Ik ben slechts deel van het geheel

Ik ben slechts deel van het geheel

In mijn vorige blog maakte ik onderscheid tussen twee soorten dissociatie; de dissociatie van alledag, waar ik in die blog over schreef en de dissociatie die te maken heeft met de ‘delen’ (ook wel alters genoemd, maar daarover later meer).