Blogs over andere gespecificeerde dissociatieve identiteitsstoornis (AGDS)

Hoop doet leven

‘Hoop doet leven’ is een bekende uitspraak. Maar wat is hoop eigenlijk? Het is een ongrijpbaar iets. Of is het zoals in een gedichtje benoemd wordt inderdaad een lichtje in je hart wat moed en kracht geeft? Je hoopt op verbetering, op een verandering in de situatie. Maar wat als de duisternis, angst en eenzaamheid overheersen? Hoe houd je dan de hoop levend? Of is het zo dat hoop mij/ons in leven houdt? Zomaar wat gedachten […]

Verder lezen

Binnenstebuiten

Afgelopen weekend hebben we de Disneyfilm Binnenstebuiten (Inside out) gekeken. De film verbeeldt hoe het in je hoofd werkt aangaande emoties. De emoties blij, bang, boos, bedroefd en afkeer worden in animatie prachtig afgebeeld. Het laat de worsteling zien die er in het dagelijks leven in je hoofd kan zijn. Een ander thema dat in de film aan de orde komt is herinneringen. Zo word uitgebeeld dat er herinneringen en kernherinneringen zijn. De kernherinneringen sturen […]

Verder lezen

Wanneer wachten lang duurt

In januari besloot ik voorzichtig te onderzoeken of er überhaupt mogelijkheden waren om een nieuwe therapeut te vinden – ik was bang dat het met aanmeldstops en alle andere ellende in de ggz nogal moeilijk zou zijn om een vrijgevestigde therapeut te vinden met én ervaring met dissociatieve stoornissen én plek op de wachtlijst.  In februari besloot ik toch maar in het diepe te springen en vertelde ik mijn toenmalige therapeut dat ik bij haar […]

Verder lezen

Samen Sterk

#SamenSterk. Toen ik een paar weken geleden deze spreuk op een billboard zag, raakte die mij. De keren dat dezelfde woorden op televisie voorbij kwamen, waren het alleen woorden. Maar deze keer voelde het of deze spreuk ging over mij en mijn binnenwereld. Want samen met mijn delen probeer ik tijdens moeilijke momenten overeind te blijven en de moed niet te verliezen. Ook als ik geconfronteerd word met delen die nog in traumatijd leven of delen […]

Verder lezen

Ze huilt maar ze lacht

Een paar maanden geleden hoorden we dit liedje van zangeres Maan voor het eerst. We voelden ons al emotioneel die dag en door de woorden die ze zingt, waren de tranen niet meer te stoppen. Ze zingt namelijk over een meisje in de trein dat een masker op heeft en haar ware ik niet laat zien. Ze voelt zich vervreemd van zichzelf en lacht terwijl ze wel kan huilen. De tekst kwam erg binnen en […]

Verder lezen

Machteloos

Een paar weken geleden schreef ik onderstaande brief aan mijn psycholoog. Ik voelde me namelijk zeer machteloos omdat ik haar door alle maatregelen rond het coronavirus niet kon zien. En vanwege mijn problematiek voelt beeldbellen niet veilig. Wanneer ik een einde aan mijn leven zou maken, zou je dan boos zijn of je verraden voelen? Wanneer ik toe zou geven aan dat gevoel van niet meer kunnen vechten, zou je dan verdrietig zijn of je […]

Verder lezen

Aanraking is uit mijn leven verdwenen

Ik kan me niet meer herinneren wanneer ik voor het laatst ben aangeraakt. Als ik heel hard nadenk en mijn agenda erbij pak, kan ik reconstrueren wanneer dit was. Op 15 maart begonnen de coronamaatregelen. Op 17 maart werkte mijn haptotherapeut nog met aanraking en ben ik voor het laatst echt vastgehouden. Op 6 en 11 april sprak ik af met een vriendin en hebben we elkaar na overleg toch maar een grote knuffel gegeven. […]

Verder lezen

Zorgen voor mijn jongere ik

Ik zit op de bank en begin onrust in mijn lichaam te voelen die ik niet kan plaatsen. Ineens voel ik dat het te maken heeft met de jongere kant in mij en zie ik mijn (denkbeeldige) jongere ik wegduiken in een hoekje van mijn woonkamer. Hij is weer zo bang dat mensen hem wat aan gaan doen. Zoals dat vroeger zo vaak gebeurde. Niet veilig voor zijn vader die hem seksueel misbruikte, buurkinderen die […]

Verder lezen

Alle dagen overleven

Ik lees de laatste tijd veel persoonlijke verhalen. In vele herken ik stukjes, stukjes die ik zelf ook heb, maar in ieder stukje gaat ‘t toch net even anders, of er ontbreekt wat. Ik heb onder andere DSNAO, dat betekent Dissociatie Stoornis Niet Anderszins Omschreven. [Tegenwoordig noemt men dit AGDS, Andere Gespecificeerde Dissociatieve Stoornis, red.] Al zijn we in zekere zin wel ‘verder’ dan de NAO-versie. Er wordt echter bijna niet gesproken over mijn diagnose. Dat […]

Verder lezen

Mijn dag was niet van mij

Vandaag was een verrassend goede dag. Ik kwam op tijd uit bed (voor een zondag), heb koekjes gebakken, met een vriendin afgesproken, de afwas gedaan én zelfs nog een avondmaaltijd gekookt. Ik voelde me goed, zorgeloos – alles was ineens goed te overzien. Maar toen, rond zeven uur ‘s avonds, ging de knop om. Ik realiseer me dat ‘mijn’ goede dag niet van mij was – ik was namelijk helemaal niet mezelf; een andere alter […]

Verder lezen

Haptotherapie, hechting en dissociatie

Een aantal maanden geleden ben ik begonnen met haptotherapie. Haptotherapie is een therapie die werkt met aanraking – iets waar ik enerzijds bang voor ben en anderzijds zó erg naar verlang dat het voelt alsof ik doodga als ik niet affectief word aangeraakt. Met veel mazzel heb ik een haptotherapeut gevonden die ook nog eens ervaring heeft in het werken met dissociatie(ve stoornissen), maar wat doe ik dan precies in haptotherapie? Ik wilde haptotherapie doen […]

Verder lezen

Mijn lichaam is te groot

Ik ben zesentwintig – of nou ja, mijn lichaam is zesentwintig. Ik voel me op z’n hoogst 23. Pip is vier, kleine sae is zes, Britney is een jaar of 17 en de baby… dat spreekt voor zich. Maar dat eerste, hoe oud ik – Sae – ben en hoe oud ik me voel, daar ben ik veel mee bezig de laatste weken. Ik heb het er eigenlijk nog met niemand over gehad en realiseerde […]

Verder lezen

Een mislukte therapiesessie

Vaak, of eigenlijk meestal, ben ik redelijk tevreden na therapie. Zelfs al zit ik overweldigd door emoties of klem in dissociatie op de fiets terug, dan nog ben ik meestal tevreden met wat we hebben besproken. Er zijn echter sessies waarna ik rusteloos en ontevreden de deur achter me dichttrek en vandaag had ik een gesprek uit die categorie. De afgelopen week was er wat heen-en-weer gemail waarin Peut en ik elkaar niet helemaal goed […]

Verder lezen

We zijn iemand kwijt

Voor zover ik weet, zijn we met z’n achten in mijn hoofd. Alters, delen, persoonlijkheden – hoe je het ook wilt noemen, al heb ik de voorkeur voor de term ‘delen’. Ik begin in therapie meer en meer te leren over de manier waarop alles werkt van binnen, wat vaak best confronterend kan zijn. Recent heb ik geleerd dat één van de delen – Bo – een soort ‘toezichthouder’ is. Zij heeft meer zicht op […]

Verder lezen

Het leed dat therapie-vakantie heet

De titel is misleidend, want eigenlijk vind ik vakantie hartstikke chill, zeker als het weer zo lekker blijft. Er zijn echter een paar dingen waar ik iedere vakantie weer tegenaan loop: een gebrek aan ritme en structuur en… de therapeut die op vakantie gaat. Tsja. Therapeuten schijnen ook slechts mensen te zijn en over het algemeen wens ik iedereen alleen maar een ontzettend fijne vakantie, vol ontspanning en gezelligheid. Maar ik merk bij mezelf dat […]

Verder lezen

Help, hechting! (En waarom doet het toch zo’n pijn?)

Het is even geleden dat ik mijn vorige blog schreef, en ik moet eerlijk zeggen dat ik niet precies weet wat er is gebeurd met de afgelopen maand. Ik ben druk bezig geweest met de afronding van het studiejaar en mijn eigen therapie, maar ondertussen is het – helaas – ook nog een beetje geëscaleerd. Gelukkig heb ik vier dagen bij mogen komen op de crisisdienst en dat heeft me veel rust gebracht. Ik denk […]

Verder lezen