dsmmeisjes
Dichten om te helen

Dichten om te helen

Ongeveer veertien jaar geleden ben ik gestart met het schrijven van gedichten. Veertien jaar geleden ben ik ook voor het eerste psychische klachten gaan ervaren. Ik was somber, had angsten, voelde me eenzaam en vond mezelf niet goed genoeg. Deze klachten zijn eigenlijk nooit meer weggegaan. Er waren ups and downs en het was de ene periode erger dan de andere. Toch voelde het soms oké om me zo rot te voelen, omdat ik mezelf kon wikkelen in mijn gedichten.

Krassen en krabbels
Bebloed en gebroken
Leugens en eenzaamheid
Nooit onderbroken
Verder en verder
Jaren gaan voorbij
Gevangen in mezelf
Ik kom nooit vrij

Bovenstaande is een van mijn laatst geschreven gedichten. Ik heb het twee jaar geleden geschreven. In het gedicht beschrijf ik dat ik er nog lang niet ben en dat ik verwacht dat ik er ook nooit ga komen. Gedoemd om te mislukken en geen vooruitzicht op herstel. Nu, twee jaar later, denk ik daar anders over. Ik ben niet wonderbaarlijk hersteld, maar het proces is zeker bezig. Ik ben voor een tweede keer gestart met EMDR en wat een verademing is dat. De constante spanning en druk op mijn spieren is weg. Ik kan weer rechtop staan en durf soms zelfs over mezelf te zeggen dat ik goed genoeg ben. En dat is zo’n waardevolle vooruitgang.

2 comments

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Ik toon graag een persoonlijke blog onder mijn reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Privacy Voorkeuren

Spring naar toolbar