Depressieve man – een vreemde eend in de bijt

Zo af en toe heb ik dat gevoel nog wel eens: ik ben een vreemde eend in de bijt. Iets wat sowieso min of meer een rode draad is in mijn leven. De laatste maanden is mijn kennissenkring en netwerk behoorlijk aan het uitbreiden, vooral op het gebied van burn-out en depressie. Wat ik veel zie op Social Media is dat ik één van de weinige mannen ben en in veel gevallen zelfs de enige als het over openheid bij burn-out en/of depressie gaat.

Afgelopen week heeft het ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport (VWS) de campagne ‘Hey! Het is oké’ gestart om depressie bespreekbaar te maken. Een uitstekende zaak natuurlijk, die ik van harte ondersteun. Ik lees alleen dat de campagne zich extra richt op jongeren (13-18 jaar) en jonge vrouwen (18-35 jaar). Hierbij zegt het ministerie dat dit risicogroepen zijn omdat ze wel over hun depressie of depressieve gevoelens willen praten, maar het erg lastig vinden om het gesprek daarover te beginnen. Volgens mij is dit juist voor mannen ook een groot probleem. Dit heb ik afgelopen week ook bij Omroep Zeeland gezegd.

Het aantal zelfmoorden onder mannen is twee keer zo hoog als onder vrouwen. Hoe komt dat? De vraag stellen is makkelijker dan hem beantwoorden. Ik ga toch een poging wagen.
‘Wij’ mannen leven in een machowereld en vinden dat wij haantjesgedrag moeten vertonen. Mannen hebben over het algemeen (en ik spreek uit ervaring) een andere kijk op het leven en hun rol in de maatschappij. Bij veel mannen heerst de gedachte dat ‘wij’ de kostwinner moeten zijn. Dat ‘wij’ problemen bespreken bij een biertje en dat ze dan voorbij zijn. Dat ‘wij’ niet moeten zeuren en gewoon door moeten gaan. Veel mannen zijn bang om emoties te tonen, vooral omdat dit vaak als zwak wordt gezien. Ook durven zij vaak niet om hulp te vragen. Hulp vragen doen ‘wij’ alleen in de spiegel. En ondertussen zak je steeds verder en dieper de (onzichtbare) ellende in.

Ik weet uit eigen ervaring dat het niet makkelijk is en het je niet makkelijk wordt gemaakt als je jouw psychische (depressieve) emoties toont. Zeker als je in een omgeving werkt met hoofdzakelijk mannen. Hoe vaak is dan niet de reactie: “Oh ja joh, iedereen heeft wel eens een dipje. Bijna weekend dan kun je lekker uitrusten en er volgende week weer fris en fruitig tegenaan.Of: “Neem een weekje vakantie, kun je goed uitrusten en dan is het wel weer over.” Je kunt jezelf afvragen of je dit ook zegt tegen iemand die een buikgriepje heeft heeft… Waarschijnlijk niet.

Er worden veel woorden gesproken over de emancipatie van vrouwen. Maar als het over openheid bij psychische ziekten en aandoeningen gaat, is er voor mannen nog een hele wereld te winnen.
Dus, mannen (en natuurlijk ook vrouwen): Ervaar je psychische klachten? Praat erover en niet alleen tegen de spiegel! Zoek iemand, een collega die je vertrouwt, een vertrouwenspersoon in jouw bedrijf, een goede vriend of vriendin, huisarts, praktijkondersteuner… Iemand! Blijf er niet mee lopen. Het is juist een teken van kracht én zelfkennis dat je om hulp vraagt.

Klik hier voor meer informatie over de campagne ‘Hey! Het is oké’

Klik hier voor het gesprek van Roland bij Omroep Zeeland

Ook zin gekregen om te schrijven? Stuur een blog in naar dsmmeisjes!