Depressieve man – een vreemde eend in de bijt

Zo af en toe heb ik dat gevoel nog wel eens: ik ben een vreemde eend in de bijt. Iets wat sowieso min of meer een rode draad is in mijn leven. De laatste maanden is mijn kennissenkring en netwerk behoorlijk aan het uitbreiden, vooral op het gebied van burn-out en depressie. Wat ik veel zie op Social Media is dat ik één van de weinige mannen ben en in veel gevallen zelfs de enige als het over openheid bij burn-out en/of depressie gaat.

Afgelopen week heeft het ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport (VWS) de campagne ‘Hey! Het is oké’ gestart om depressie bespreekbaar te maken. Een uitstekende zaak natuurlijk, die ik van harte ondersteun. Ik lees alleen dat de campagne zich extra richt op jongeren (13-18 jaar) en jonge vrouwen (18-35 jaar). Hierbij zegt het ministerie dat dit risicogroepen zijn omdat ze wel over hun depressie of depressieve gevoelens willen praten, maar het erg lastig vinden om het gesprek daarover te beginnen. Volgens mij is dit juist voor mannen ook een groot probleem. Dit heb ik afgelopen week ook bij Omroep Zeeland gezegd.

Het aantal zelfmoorden onder mannen is twee keer zo hoog als onder vrouwen. Hoe komt dat? De vraag stellen is makkelijker dan hem beantwoorden. Ik ga toch een poging wagen.
‘Wij’ mannen leven in een machowereld en vinden dat wij haantjesgedrag moeten vertonen. Mannen hebben over het algemeen (en ik spreek uit ervaring) een andere kijk op het leven en hun rol in de maatschappij. Bij veel mannen heerst de gedachte dat ‘wij’ de kostwinner moeten zijn. Dat ‘wij’ problemen bespreken bij een biertje en dat ze dan voorbij zijn. Dat ‘wij’ niet moeten zeuren en gewoon door moeten gaan. Veel mannen zijn bang om emoties te tonen, vooral omdat dit vaak als zwak wordt gezien. Ook durven zij vaak niet om hulp te vragen. Hulp vragen doen ‘wij’ alleen in de spiegel. En ondertussen zak je steeds verder en dieper de (onzichtbare) ellende in.

Ik weet uit eigen ervaring dat het niet makkelijk is en het je niet makkelijk wordt gemaakt als je jouw psychische (depressieve) emoties toont. Zeker als je in een omgeving werkt met hoofdzakelijk mannen. Hoe vaak is dan niet de reactie: “Oh ja joh, iedereen heeft wel eens een dipje. Bijna weekend dan kun je lekker uitrusten en er volgende week weer fris en fruitig tegenaan.Of: “Neem een weekje vakantie, kun je goed uitrusten en dan is het wel weer over.” Je kunt jezelf afvragen of je dit ook zegt tegen iemand die een buikgriepje heeft heeft… Waarschijnlijk niet.

Er worden veel woorden gesproken over de emancipatie van vrouwen. Maar als het over openheid bij psychische ziekten en aandoeningen gaat, is er voor mannen nog een hele wereld te winnen.
Dus, mannen (en natuurlijk ook vrouwen): Ervaar je psychische klachten? Praat erover en niet alleen tegen de spiegel! Zoek iemand, een collega die je vertrouwt, een vertrouwenspersoon in jouw bedrijf, een goede vriend of vriendin, huisarts, praktijkondersteuner… Iemand! Blijf er niet mee lopen. Het is juist een teken van kracht én zelfkennis dat je om hulp vraagt.

Klik hier voor meer informatie over de campagne ‘Hey! Het is oké’

Klik hier voor het gesprek van Roland bij Omroep Zeeland

10 Comments

  1. Respect Roland, voor hoe je hier zo open in bent. Ik denk dat je zeker gelijk hebt, dat er veel meer mannen zijn die dit probleem ervaren, maar dat er in onze maatschappij niet echt ruimte voor is. En het is heel mooi dat jij die ruimte neemt en wie weet de weg vrij maakt voor andere mannen om er ook vooruit te komen. Mooi geschreven, dank je wel! Ik hoop dat het mensen zal inspireren om verder te kijken dat het stigma groot is..

  2. Gave blog! Als alle andere mannen net zo open zouden zijn als jij, dan zou dat enorm schelen denk ik. Dan wordt ook die groep zichtbaar voor de rest van de wereld. Want een depressie is al (op zijn zachtst gezegd) heel erg naar, een depressie in je eentje lijkt mij ondraaglijk.

  3. Maria

    Goed dat je dit onder de aandacht brengt! Je schrijft erg duidelijk, knap hoor!
    Best vreemd dat t spotje voornamelijk op vrouwen gericht is en dan ook nog n specifieke leeftijdscategorie. Bij jongeren wordt t onderscheid m/v niet gemaakt…

  4. Hoi Roland, ik wilde je blog heel graag lezen. Inderdaad raar dat de campagne zo is ingericht. Ontzettend goed van je om jouw visie op deze manier te delen. Ik zie ook een duidelijke meerderheid van vrouwen in therapie en heb ook al aan de professionals gevraagd waar dat aan ligt. Gelukkig zie ik ook steeds meer mannen die hun kwetsbaarheid delen. Ga zo door!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.