Blogs over seizoensgebonden depressie

De verloren zielen van december

Sinds twee jaar blog ik op Instagram. Daar is een community die verhalen over psychisch herstel met elkaar deelt. Het is ontroerend, hoopgevend, eerlijk. Soms is het zwart, vaak moedig. Iedereen steekt elkaar een hart onder de riem. Het is een mooie, knusse plek van het internet, verborgen voor de buitenwereld. Daarnaast schrijf ik al bijna twee jaar mee met dsmmeisjes en zo heb ik ook veel mensen leren kennen die te maken hebben met […]

Verder lezen

Waarom kerst kut is

Ik leef een 20-60-20 leven. Twintig procent van al mijn uren zijn geweldig, ik krijg meer energie van wat ik doe dan ik erin stop, er is meer zon dan ik had verwacht en mijn vage kennissen of verre collega’s blijken vrienden voor het leven. Zestig procent van mijn leven is in balans. Ik verlies niet meer energie dan ik bij kan slapen. Ik ben gemiddeld bang en niet hysterisch. Mijn werk is te moeilijk, […]

Verder lezen

Het monster van de winter

Het heeft even geduurd. Een paar ouders die gek werden van de onbereikbaarheid van hun dochter, al hebben ze me dat nooit verweten. Een paar vriendinnen die gek werden van mijn zwaarte, al zijn ze nooit daarom weggegaan. Zoals alles wat direct voor je ogen ligt, was dit het laatste wat ik zelf zag. Elke winter werd ik een monster. Sinds ik dat weet heb ik netjes mijn disclaimers vermeld, bij welke relatie tot andere […]

Verder lezen

Over je vermoeidheidsgrens gaan

Waar liggen mijn grenzen? Ik heb al een aantal jaar last van depressie. En ik ben hard aan het vechten naar herstel. Maar dat valt nog niet mee. Want waar liggen mijn grenzen? Waarom word ik zo ontiegelijk onderuit gehaald als ik net iets te ver erover heen ga? Wat kan ik nog wel aan? Waarom kan ik niet wat een gemiddelde leeftijdsgenoot wel kan? Zoals een volledige opleiding volgen, daarnaast werken, afspreken met vrienden […]

Verder lezen

Holiday blues

Het is weer zover, de grootste toneelproductie van het jaar staat op het programma. Sinterklaas heeft zijn pedofiele hielen nog niet gelicht of de kerstbomen staan in de etalages. En vlak na de kerst barst de tweede vrijgezellenhel los met Oud en Nieuw. De hele wereld is geforceerd gelukkig en ik staar machteloos naar mijn telefoon. Stelletjes halen alvast hun romantische hart op en gezinnen staan in de startblokken voor hun feest-burn-out. Grote trossen vrienden […]

Verder lezen

Wintervacht

De winter, die hoort bij mij. Die zomer, dat is voor de mensen daarbuiten, die bestaan, op deze aarde. Kaarsjes zijn fijn. Sloffen zijn zo fijn. Het bed is ook vaak fijn. Buiten is het soms lekker en fris, soms guur en vies. Beide weersomstandigheden maken dat het hebben van een huis nuttig is. Je kunt in de winter daarom legitiemer verlangen naar de kachel en je sloffen. De zomer is knusloos. Ik kan er niet […]

Verder lezen

Iets anders proberen

Precies volgens de planning dient de volgende depressie zich aan. Winter en tijd om langzaam de diepte weer ingesleurd te worden. Goede dagen wisselen slechte dagen af, gedachten die ik niet wil hebben, doemen op in mijn hoofd. Maar ik ga het eens anders aanpakken. Iets nieuws proberen, kijken of het werkt. Alle andere methoden die ik heb gebruikt om tegen een depressie te vechten, werken namelijk niet zo heel erg goed. Ik ga eens […]

Verder lezen

Nachtmerrie van een sociaal angstige

Sociale angst is mijn duidelijkste psychische probleem, ik pas naadloos in alle omschrijvingen die erbij horen. Alles dat te maken heeft met sociale evenementen of opgemerkt worden in een gezelschap is onbedaarlijk eng. Ik zie het meestal niet als een beperking. Ik heb het al zo lang, en ik ben zo’n groot gedeelte van mijn leven overtuigd geweest dat iedereen het had, dat ik er naadloos mee kan leven. Natuurlijk doe ik sommige dingen niet. […]

Verder lezen

De paradox

Het is onherroepelijk winter. Ik weet niet of de zomer ooit langs is geweest dit jaar, maar het was in ieder geval een soort van grauwig licht in de ochtend en de avond. Dat is nu, voor een aantal maanden, zeker voorbij. Het stemt me wat zwaarder af, die donkere dagen. Er komt een soort melancholie, een klein stukje wereldleed, aan mijn botten knagen. Het eindeloze zweven op het scherpst van de snede heb ik […]

Verder lezen

Over een depressie, en over de zomer

Over een depressie kan ik wel wat vertellen. En schrijven. Boeken vol. Ik ben dus al jaren continu depressief. Elke dag. Soms wat meer en soms wat minder. Maar ieder uur van de dag bevindt er zich een donkere wolk boven mijn hoofd. Ooit vastgesteld in 1995, maar al veel langer aanwezig. Ik mag dus over niet al te lange tijd mijn officiële 25-jarig jubileum vieren op dat vlak. In de winter voel ik mij […]

Verder lezen