Blogs over depressie

Daar ben je dan!

Daar ben je dan, pronkt vaak op menig geboortekaartje. Je leven is begonnen, je bent warm ontvangen, die dankbaarheid en verwondering wordt graag met een lief kaartje mede gedeeld. Eigenlijk zou ik dat ook moeten doen, na een depressieve periode in mijn leven een nieuw herborenkaartje moeten maken; Daar ben je danmooi menszo sterk en zachtwat fijn dat je nu weer rustigen opgewekt naar de wereld lacht Want zacht is mijn wereld niet altijd. Zo […]

Verder lezen

Het auto-correct machientje in mijn hoofd

In mijn hoofd is het altijd druk. Als ik even vrij krijg van de chaotische wirwar aan gedachten, heb ik wel liedjes, plaatjes, of zelfs hele filmpjes door mijn hoofd spoken. Het is niet eens altijd vervelend. Wellicht zou je het er best gezellig vinden wanneer je er een kijkje kon nemen. Ik denk in beelden, associeer alles met een lied, onthoud de meest onnozele dingen… En er is ook altijd een beetje ruzie. Meestal […]

Verder lezen

Een dsmmeisje?

Sommige mensen kennen mij al een tijdje, voor anderen ben ik nieuw. ‘DSM-meisje’. Zo heb ik mijzelf nog nooit bekeken. Maar strikt bekeken klopt het wel. Een dsmmeisje. Jaren geleden raakte ik burn-out. Daar ik niet iemand ben die zich ook maar een sikkepit aantrekt van lichamelijke of geestelijke grenzen ben ik daar vrolijk mee door gaan leven, studeren, werken, trouwen, scheiden, werken, reizen, weer trouwen (dit keer met de juiste vent), zwanger worden, tijdens […]

Verder lezen

Alles draait om balans

Ik heb niks met astrologie. En toch vind ik het typerend dat mijn sterrenbeeld weegschaal is. Niet om kenmerken uit horoscopen, maar om de symboliek. Alles in mijn leven draait namelijk om balans. Mijn lijf vraagt om een strak evenwicht tussen niet teveel doen en ook zeker niet te weinig doen. Dat is zo’n dingetje dat bij fibromyalgie hoort. Daar hoort ook bij dat die nauwkeurig uitgebalanceerde hoeveelheid elke dag anders kan zijn. Dit alles […]

Verder lezen

Emotionele storm

Ik probeer sinds ik kan denken alles met rede te bezien, van een afstand te bekijken en de juiste ruimte te houden. Maar in al mijn therapiesessies schaaf ik aan de stoelpoten van mijn rationaliteit. Het geforceerde pragmatisme blijkt mijn grootste vijand, mijn rode vlag, mijn gevaar. Ik heb zoveel in haar naam gedaan of gelaten. Maar wat ze vraagt is dan wel uitzonderlijk redelijk, het is onmenselijk op hetzelfde moment. Nee dat is het […]

Verder lezen