Blogs over depressie

Wanhoop in de lente

Alles wat ik wil, is me verstoppen onder een dekentje. Wegkruipen in een donker holletje. Laat mij nou maar. Maar nee. Ik krijg een afspraak extra in de week. Het behandelteam maakt zich zorgen om mij. Ik vraag me af of ze niks beters te doen hebben. Aan de gevulde wachtkamer te zien, zijn er toch genoeg anderen waar zij zich druk over kunnen maken. Dat ik een beetje afval kan toch niet het probleem […]

Verder lezen

Er zit muziek in mij

Voor mij is geluk het volgende: dat wat je vanbinnen voelt klopt met wat je vanbuiten ziet of hoort. Er zijn een aantal momenten waarop dat lukte en die staan in mijn geheugen gegrift. Ooit was ik concertmeester van een van de beste jeugdorkesten van Nederland. Concertmeester zijn houdt in dat je als het ware de schakel bent tussen dirigent en orkestleden. Je geeft aanwijzingen aan de rest van de groep en werkt met je […]

Verder lezen

Pillen bij chronische pijn

In mijn vorige blog schreef ik over (zelf)stigma en taboes doorbreken. Vandaag schrijf ik voor het eerst over, onder andere, de heftigste periode die ik meegemaakt heb.  Als ik ergens een haat-liefde-verhouding mee heb, is het wel met pillen. Ik beschouw medicijngebruik als een soort noodzakelijk kwaad. Zowel voor fysieke als mentale ongemakken zijn er nu eenmaal situaties waarbij je er niet onderuit kunt. Nu ben ik nogal koppig. Ik ben een chronisch pijnpatiënt die zelden […]

Verder lezen

Geitenwollen labels

Het was april of mei vorig jaar en ik was ongelukkig. Ik woonde in een stad die niet als thuis voelde en ook op het werk ging het niet lekker. Ik was wel gewend om in de wintermaanden niet zo lekker in mijn vel te zitten. Maar deze keer hield die winterdepressie wel erg lang aan. Nadat ik ook nog eens een angstaanval in de bus kreeg, bedacht ik dat met een professional praten wel een goed […]

Verder lezen

Koud washandje

Vandaag moest mijn verstandskies eruit. Met mijn vier verstandskiezen die meer ruimte vragen dan mijn kaak voor ze heeft, voel ik me een verouderde versie. Windows Vista maar dan in menselijke vorm. De evolutie maakt er soms een potje van. Het is een ingreep die veel mensen in hun leven eens moeten ondergaan, maar leuk wordt het nooit. Er wordt met grof geweld iets uit je kaak gesloopt en ja, dat voel je. Achteraf dan, […]

Verder lezen

Wat zouden de buren er van denken?

Open zijn over mentale problemen wordt vaak dapper genoemd. Hoe komt dat eigenlijk? Is het nog zo’n taboe? Maken we ons zo druk om wat de buitenwereld er van vindt? Of is het voornamelijk zelfstigma? Ik denk dat het een mix is. Er is verandering op komst De afgelopen jaren zie je steeds meer openheid ontstaan op het gebied van psychische problematiek. In de vorm van stichtingen, aandacht in tv programma’s en natuurlijk blogs en […]

Verder lezen

Daar ben je dan!

Daar ben je dan, pronkt vaak op menig geboortekaartje. Je leven is begonnen, je bent warm ontvangen, die dankbaarheid en verwondering wordt graag met een lief kaartje mede gedeeld. Eigenlijk zou ik dat ook moeten doen, na een depressieve periode in mijn leven een nieuw herborenkaartje moeten maken; Daar ben je danmooi menszo sterk en zachtwat fijn dat je nu weer rustigen opgewekt naar de wereld lacht Want zacht is mijn wereld niet altijd. Zo […]

Verder lezen

Het auto-correct machientje in mijn hoofd

In mijn hoofd is het altijd druk. Als ik even vrij krijg van de chaotische wirwar aan gedachten, heb ik wel liedjes, plaatjes, of zelfs hele filmpjes door mijn hoofd spoken. Het is niet eens altijd vervelend. Wellicht zou je het er best gezellig vinden wanneer je er een kijkje kon nemen. Ik denk in beelden, associeer alles met een lied, onthoud de meest onnozele dingen… En er is ook altijd een beetje ruzie. Meestal […]

Verder lezen

Een dsmmeisje?

Sommige mensen kennen mij al een tijdje, voor anderen ben ik nieuw. ‘DSM-meisje’. Zo heb ik mijzelf nog nooit bekeken. Maar strikt bekeken klopt het wel. Een dsmmeisje. Jaren geleden raakte ik burn-out. Daar ik niet iemand ben die zich ook maar een sikkepit aantrekt van lichamelijke of geestelijke grenzen ben ik daar vrolijk mee door gaan leven, studeren, werken, trouwen, scheiden, werken, reizen, weer trouwen (dit keer met de juiste vent), zwanger worden, tijdens […]

Verder lezen

Alles draait om balans

Ik heb niks met astrologie. En toch vind ik het typerend dat mijn sterrenbeeld weegschaal is. Niet om kenmerken uit horoscopen, maar om de symboliek. Alles in mijn leven draait namelijk om balans. Mijn lijf vraagt om een strak evenwicht tussen niet teveel doen en ook zeker niet te weinig doen. Dat is zo’n dingetje dat bij fibromyalgie hoort. Daar hoort ook bij dat die nauwkeurig uitgebalanceerde hoeveelheid elke dag anders kan zijn. Dit alles […]

Verder lezen

Emotionele storm

Ik probeer sinds ik kan denken alles met rede te bezien, van een afstand te bekijken en de juiste ruimte te houden. Maar in al mijn therapiesessies schaaf ik aan de stoelpoten van mijn rationaliteit. Het geforceerde pragmatisme blijkt mijn grootste vijand, mijn rode vlag, mijn gevaar. Ik heb zoveel in haar naam gedaan of gelaten. Maar wat ze vraagt is dan wel uitzonderlijk redelijk, het is onmenselijk op hetzelfde moment. Nee dat is het […]

Verder lezen