Blogs over depressie

Dankbaar voor mijn kracht

In deze blog gaat het over suïcidaliteit. Heb je zelf last van suïcidale gedachten en wil je daar met iemand over praten? Neem contact op met 113 Zelfmoordpreventie. Wie had dat gedacht; ik heb mijn MBO 4-diploma op zak sinds woensdag. Ik, die door veel mensen opgegeven was, met mij was niks te beginnen. Vier jaar ben ik niet naar school geweest en ik had een flinke schoolfobie. Ik had zelfs gezworen nooit meer een […]

Verder lezen

Doorgaan is mijn manier om dingen op te lossen

In deze blog gaat het over suïcidaliteit. Heb je ook last van suïcidale gedachten? Neem dan contact op met 113 Zelfmoordpreventie. Het was halverwege januari 2019 toen mijn relatie uitging. Aangezien we samenwoonden, ging ik terug bij mijn ouders wonen. Ongeveer een jaar later op een maandagochtend kwam ik voor het werk terug thuis van een zwemtraining. Mijn moeder zat in de woonkamer achter haar computer. Ik ging bij haar zitten en vroeg of ze […]

Verder lezen

Wat was er mis met me?

Daar zat ik dan, meer dan vier jaar geleden. Tegenover me zaten een man en vrouw me aandachtig aan te kijken. Ze hadden een papier vast, op dat papier stond een diagnose die ze hadden vastgesteld. De man, een psychiater, en de vrouw, een psycholoog, begonnen een heel verhaal te vertellen. Zenuwachtig keek ik naar mijn ouders, wat dachten zij nu, wat vonden ze nu van me?  Het begon in de derde van de middelbare. […]

Verder lezen

Ik leef op de automatische piloot

Voor mijn gevoel sta ik al weken op een automatische stand. Ik heb het gevoel dat ik alleen maar wakker word, game, kleine beetjes eet en weer ga slapen. Ik heb geen zin in de dag en mijn eetlust is weg. Het voelt alsof ik soms niet veel meer voel. Eigenlijk merk ik dat ik het weg probeer te stoppen, maar dat het steeds weer terug komt. Dingen die er gebeurd zijn en zich dan […]

Verder lezen

Er mist een puzzelstukje

Voor mijn psychische klachten kwam ik terecht bij de psycholoog. Ik ben tot op de dag van vandaag blij dat ik een doorverwijzing heb aangevraagd. Tijdens mijn intake werd binnen een uur duidelijk dat ik een lichte depressie had gehad. Op het moment dat ik dat hoorde, viel voor mij het kwartje. Eindelijk een diagnose. Maar nog belangrijker: ik kon in behandeling. Ik vraag mij soms af wat er was gebeurd als ik niet in […]

Verder lezen

Voor het eerst elektroshocktherapie

Vrijdag 5 juni. ‘s Ochtends vroeg vertrok ik met tig tassen vanuit mijn huisje naar het UMC. Een week daarvoor kreeg ik onverwachts te horen dat ik aan de beurt was voor elektroshocktherapie (ECT) vanwege mijn hardnekkig aanhoudende depressie. Mijn begeleidster ging mee. De hele dag had ik gesprekken, onderzoeken, etc. Al mijn spullen werden helemaal doorzocht want het is een gesloten afdeling met 16 mensen. Totaal iets anders dan ambulant wonen met hulp aan […]

Verder lezen

Ik ben onzichtbaar ziek

Het was als een lange donkere storm op zee. Ik verdronk geregeld onder de klotsende golven. Ik voelde me naar de bodem gezogen worden. Het vroeg een topprestatie om boven te blijven drijven. Toch deed ik het elke dag. Onder het oog van iedereen, iedereen die mij zo ‘normaal’ vond. Ik was fysiek zwaar ziek, maar niemand kon me zeggen waaraan ik leed. Op mijn vijftiende begon het. Tien jaar later was er nog niks veranderd. […]

Verder lezen

Van 2 naar 67 hulpverleners

In de afgelopen twee jaar heb ik 67 hulpverleners gezien. In de twee jaar daarvoor in totaal twee: mijn zelfstandig therapeut en een zelfstandige psychiater. Wat is er gebeurd dat het aantal opeens meer dan dertig keer zo groot is geworden? In weinig woorden: de kapotte ggz. Het systeem is zo ver afgebroken door de laatste kabinetten dat ik er de dupe van word. In veel woorden bestaan de 67 hulpverleners uit verschillende groepen die […]

Verder lezen

Coronarust

De afgelopen weken wilde ik vaak aan een blog over corona beginnen. Het lukte me niet omdat ik het te druk had. Te druk met dagelijkse dingen waar ik normaal te geprikkeld voor ben om aan toe te komen, zoals slapen, eten, vuilnis weggooien, knuffelen met mijn vriendin, uit het raam staren, een rondje om het meer lopen, op het balkon hangen. Meer dan eens zette ik mijn vingers op het toetsenbord en lonkte de […]

Verder lezen

Zorgeloos mezelf zijn

Ik had eens een gesprek met m’n therapeut over het schrijven van blogs, toen ik er net mee begonnen was. We hadden het over waarom ik ze schreef, met wie ik ze deelde en wat voor effect het had op mij en op anderen. Op dat moment deed ik het vooral omdat het me meer helderheid gaf over de onderwerpen waarover ik schreef. Het maakte dat ik me extra focuste op de verbanden tussen oorzaak […]

Verder lezen

Een nieuw hoofdstuk

Terwijl ik dit schrijf is het halverwege april. Het is coronacrisis en ik zit in een time-out opname.Ik heb twijfels over de opname, zit ik hier wel goed? Doe ik hier wel goed aan? Gaat het niet slechter dan toen ik hier kwam? Of is dit echt nodig om mijn rust terug te vinden en misschien een stukje van mezelf? Ik weet het niet zo goed. Ik val terug in oude patronen en kan alleen maar […]

Verder lezen

De schijn ophouden

Tien minuten geleden ontdekte ik iets over mezelf. Iets wat erg veel impact op me heeft gehad, zonder dat ik hier zelf iets van door heb gehad. Dit duurde niet een weekje of twee, maar een maand of zeven. En misschien zelfs wel mijn hele leven? Mijn hoofd ontploft, de gedachten gaan alle kanten op. Ik kan me nergens op concentreren. Vanbinnen schreeuw ik. Het voelt alsof er tien radiozenders door elkaar aanstaan. Ik kan […]

Verder lezen

Ik probeer met de pijn te leren leven

Toen eind 2017 mijn klachten begonnen, wilde ik niet meer wandelen omdat het te veel pijn deed aan mijn benen. Omdat ik vaak omviel, verloor ik volledig het vertrouwen in mijn benen en liep ik het liefst alleen nog maar met mijn krukken. Dat hielp mij voor de steun die mijn armen dan opvingen, maar ook omdat het mijn ziekte zichtbaar maakte. Ik ben ziek en ik heb ontzettend veel pijn aan mijn benen, iedere […]

Verder lezen

Zwart

Ruim een maand geleden Het is zwart in m’n hoofd. Het monster dat depressie heet, zuigt keihard aan me. Ik dacht dat ik dit monster had overwonnen, maar het komt keihard terug. Officieel is mijn depressie in remissie, maar die remissie is nu in remissie volgens mij. Ik voel me telkens somber en zie niets zitten. Met de somberheid komen ook de zelfhaat en de suïcidale gedachtes terug. De laatste dagen denk ik telkens ‘ik […]

Verder lezen

Geen gedachten, geen gevoel

Ik heb vijftien uur geslapen, waar ik niet trots op ben. En ik wil eigenlijk niet opstaan. Al weken lukt het gewoon niet. Vertwijfeld sta ik toch op. Probeer er vandaag wat van te maken. De badkamer is de volgende drempel. Ik doe handzeep op de tandenborstel en merk het pas op als ik ga poetsen… zucht.. Beneden tref ik een onopgeruimde kamer; in niet-depressieve buitenstaander-termen een ‘puinhoop’. Wanhopig sta ik voor het gordijn in […]

Verder lezen

Depressie is voor mij…

“Oh, ik voel me zo depressief!” hoor ik iemand wel eens zeggen. Mijn voelsprieten gaan meteen recht overeind staan. Hulpverleners-modus: AAN. Iemand depressief? Hoe gaat het met iemand? Wat merkt diegene? Waar heeft diegene last van? Wat kan diegene nog wel? Vaak hoor ik dan meer en ben ik opgelucht. Er speelt geen depressie, althans, niet zoals ik die zelf ken. Een depressie is voor mij……meer dan somber zijn.…meer dan geen interesse in de dingen […]

Verder lezen