Blogs over dysthymie

Brief aan mijn overleden broer

Nog even en dan is het weer jouw geboortedag. Een dag die meer dan twintig jaar gewoon een dag was als ieder andere dag. Soms werd kort je naam genoemd. Er werd dan vaak heel liefdevol over je gesproken. Al sprak je niet veel en huilde je ‘s nachts veel, je was blijkbaar een lief jongetje, met een eigen taaltje. Je was maar kort hier op aarde en wat was het verdrietig dat je door […]

Verder lezen

Leven met dysthymie

Welkom bij mijn eerste blog. Ik ben erachter gekomen dat er veel behoefte is aan steun en vooral erkenning. Ik ben zo’n twintig jaar geleden gediagnosticeerd met een dysthyme stoornis. Voor sommigen misschien herkenbaar, anderen denken misschien what the f*** is dat? Dysthymie staat ook wel bekend als een chronische depressie. Dit houdt echter niet in dat je continu depressief bent; juist niet! Wat is het dan wel? Nou, het is een psychische aandoening die […]

Verder lezen

Zorgeloos mezelf zijn

Ik had eens een gesprek met m’n therapeut over het schrijven van blogs, toen ik er net mee begonnen was. We hadden het over waarom ik ze schreef, met wie ik ze deelde en wat voor effect het had op mij en op anderen. Op dat moment deed ik het vooral omdat het me meer helderheid gaf over de onderwerpen waarover ik schreef. Het maakte dat ik me extra focuste op de verbanden tussen oorzaak […]

Verder lezen

Schrijven zorgt voor ruimte in mijn hoofd

Ik schrijf over mijn emoties en gevoelens in dichtvorm. Dit resulteerde in mijn eerst dichtbundel: ‘In mijn hoofd, uit mijn hoofd’. Ik wil jullie meenemen in het ontstaan van deze gedichten.  De ogen van het kleine meisje werden vergiftigd door negatieve emoties. Leuke, positieve dingen kregen geen ruimte. Het meisje werd jarenlang gepest en besloot zich af te sluiten van de echte wereld. In haar eigen wereldje mochten alleen maar lieve mensen komen. Maar in […]

Verder lezen

Ik voel me klote

Deze blog gaat over zelfbeschadiging. Beschadig jij jezelf en wil je daar mee stoppen? De Stichting Zelfbeschadiging heeft hier een handig artikel over gepubliceerd. Om maar met de deur in huis te vallen: Het gaat slecht. Al langere tijd ben ik enorm emotioneel. Omdat dit onderdeel is van mijn ‘normale’ depressiecyclus, deed het mij niet zoveel. Echter ben ik voor het eerst in ruim twee jaar weer de drang gaan voelen om zelfdestructief te zijn. […]

Verder lezen

Het gaat niet goed, maar dat is oké

Het gaat niet goed.Ondanks dat alle externe invloeden positief zijn, voel ik mij niet goed.Ik heb plezier in mijn werk, thuis gaat het goed. Ik heb een geweldige vriend en allemaal leuke, lieve dieren. Vriendschappen zijn er niet veel, maar voldoende en zeker van goede kwaliteit.En toch voelt het alsof ik verdrink. Na bijna een jaar niks te hebben vernomen van mijn GGZ-behandelaar, kreeg ik afgelopen maand een telefoontje. Ik heb een vervangende behandelaar en […]

Verder lezen

Lichtjes in het donker

Het leven met een chronische depressie blijft zwaar en ondanks dat het mentaal niet goed gaat zijn er voor mij nu wel lichtjes. Voor het eerst in mijn leven heb ik een stabiele thuissituatie. Een eigen huis met mijn vriend waar ik van hou en een lieve kat. Voor het eerst ben ik niet bang om naar huis te gaan, niet bang voor wat er is gebeurd in het huis en word ik niet overspoeld […]

Verder lezen

De achterkant van mijn triggerlijstje

Ik ben nu voor het eerst in jaren drie weken zonder dat ik ergens onder behandeling sta. Mijn behandeling is afgerond en ik heb afscheid genomen van mijn therapeute. Dat gaat eigenlijk vrij goed. Ik kan dit en het zorgt ook voor niet te veel angst. Ik kan dit goed aan en heb dit eerder aangekund. Toch ligt er altijd iets op de loer waardoor het volledig kan omslaan. Er is vaak wel een oorzaak. […]

Verder lezen

Als alle bomen neer zijn

Langzaamaan teniet Eigenlijk weet ik al heel lang niet meer wie ik eigenlijk ben. Wat van mij is. Wat mijn basis is. Waar ik energie van krijg en waar ik op leeg loop. Zo lang als dat ik mij kan herinneren, heb ik mij uitgegeven aan anderen. Voldaan aan de verwachtingen van anderen. Geleefd naar de grenzen van anderen. De leegte van anderen opgevuld met iets, wat dan ook, van mijzelf, ondanks mij zelf. Continu […]

Verder lezen

Het is zover, het ontslag nadert

Het is zover, binnen een paar maanden ga ik met ontslag. Ja, ik ga weg bij de plek waar ik bijna vier jaar hulp krijg. Zo enorm spannend! Ik ben er lang in opname geweest en ben sinds april op dagtherapie. Het is nu eigenlijk nog maar net dat het echt helemaal doordringt en ik het ergens kan gaan aanvaarden dat het echt tijd is.Moeilijk, heel erg moeilijk. Ik voel me dan ook een beetje […]

Verder lezen

Ik verdien hulp

Al sinds jonge leeftijd voer ik een gevecht tegen somberheid. Op mijn achttiende heeft dit naast persoonlijkheidsproblematiek de naam dysthymie gekregen. De afgelopen maanden ervaar ik een terugval in depressieve klachten, ik stopte weer met werken, weer met studeren en ik ging weer naar de kliniek. Dit is de 2e keer dat precies deze volgorde zich herhaalt. Dat ik weer stop met studeren, dat er een opname volgt en dat ik de draad volledig kwijt […]

Verder lezen

Een nieuwe stap, CHECK!

Het is al weer een hele tijd geleden dat ik iets geschreven heb. Ik heb het wel gemist en ik ben vaak achter mijn laptop gaan zitten om te beginnen aan een blog. Er gebeurde zoveel in mijzelf en om me heen, eigenlijk genoeg om over te schrijven zou je denken…. Alleen kreeg ik geen woord op papier. Het leek wel of het allemaal even te veel was. Dat ik gewoon niet wist waar ik […]

Verder lezen

Droomleven

Toen ik zeventien was, zo ongeveer een half leven geleden, had ik allemaal toekomstdromen. Ik stelde mijn leven als ik zo halverwege de dertig was voor als leuk. Niet heel bijzonder, maar wel gewoon fijn. Ik zou bijvoorbeeld een partner hebben en samen een of misschien twee kinderen. Ik zou een leuk huisje hebben in de buitenwijken van Utrecht, met een tuin natuurlijk. De kinderen zouden al richting kleuterklas gaan en samen zouden we met […]

Verder lezen

Winkel gevuld met DSM-labeltjes

Sinds ik me aangemeld heb bij de GGZ-instelling waar ik een nieuwe therapie ga volgen, regent het vragenlijsten. De tel ervan was ik al even kwijt. Over de hoeveelheid vragen over allerlei klachten die je als mens kunt ervaren durf ik niet na te denken. Ik heb al vier verschillende mensen gesproken. Dat heet dan een intake traject. Ik vind het moeilijk omdat ik dan steeds weer moet bedenken dat diegene oké is. Dat ik […]

Verder lezen

Krijg ik wel een kans?

De laatste tijd lijkt er zoveel meer openheid te zijn over depressie. Reclames op tv, programma’s, spotjes op het internet, YouTubers die er open over zijn, scholen die er berichten over plaatsen. Maar als je er echt mee te maken hebt en er middenin zit, valt die openheid en het begrip toch allemaal wel heel erg tegen in mijn ogen. En ik heb iets meegemaakt wat ik graag met jullie deel. Ik ben anderhalf jaar […]

Verder lezen

Wat doe je dan nog meer?

Afgelopen weekend had ik afgesproken met iemand om een koffietje te gaan drinken. Aanvankelijk begon het gezellig en hadden we het over hoe het leven ervoor stond, iets waar ik over het algemeen vrij open over ben. We praatten over dingen die gebeuren in de wereld, in onze stad, in de kerk, in onze levens… Er kwamen verhalen over vroeger voorbij, en ook toekomstplannen werden niet geschuwd. Al moet ik wel zeggen dat mijn toekomst […]

Verder lezen