Blogs over depressie

Manie, (g)een toestand om na te streven?

De positieve kant van een (hypo)manie zou ik omschrijven als een permanent aanwezig gevoel van subtiele blijdschap dat met momenten kan uitmonden in een toestand van totale extase. Die extase zit nooit ver weg. Het lijkt net kleine voorbij zwevende luchtbelletjes, die ik gewoon maar hoef te pakken om op te stijgen naar een hoger niveau van geluk. Daarbij heb ik bakken vol met energie en van tijd tot tijd kunnen er ook bepaalde (spirituele) […]

Verder lezen

Wat helpt?!

Laatst ging het een paar weken niet goed met me. Ik was somberder, had veel suïcidale gedachten, m’n achterdocht nam toe net als zelfbeschadiging. Het hing er om of ik het veilig voor mezelf kon houden. Het was zoeken naar wat me hielp om hieruit te komen. Wat helpt? Met m’n therapeuten had ik het erover wat me zou kunnen helpen. We zochten naar acties die ik zou kunnen doen om erdoorheen te komen en […]

Verder lezen

Jippie, een nieuwe diagnose

Borderline Persoonlijkheidsstoornis, recidiverende depressie, ADHD, sociale fobie, autisme, ik heb het allemaal gehad. Niets leek mij helemaal te passen, maar ja, dat kan ook niet, was dan de uitleg, want iedereen is uniek. Dat klonk voor mij altijd als een plausibele verklaring en zo aanvaardde ik elke keer opnieuw het oordeel en ‘werd’ ik steeds weer de nieuwe diagnose. Prima, ze doen maar! Deze zomer liep het anders. Weer bij een nieuwe psycholoog was de […]

Verder lezen

Verlangen naar een opname

Ik ben talloze keren opgenomen geweest bij de ggz. Ik heb nare ervaringen over gehouden aan de opnames, waar ik nu niet op in zal gaan. Maar soms zijn opnames ook erg fijn geweest. Dit durfde ik eerst niet toe te geven aan mezelf en aan anderen, maar dat probeer ik nu wel. Over het fijne van opnames wil ik vandaag wat meer vertellen. Altijd iemand voor je klaar Het fijne aan opnames vind ik […]

Verder lezen

Praten helpt

Deze blog gaat over suïcidale gedachten. Heb jij hier zelf ook last van en wil je daar met iemand over praten? Neem contact op met 113 Zelfmoordpreventie. Het denken aan de dood. Het niet meer willen leven. Plannen maken. Plannen uitvoeren. Compleet in jezelf gekeerd zijn. Geen besef meer hebben van het ‘normale leven’. Zo ziek zijn dat je niet meer wilt leven. Dit alles is suïcidaliteit. Maar eigenlijk wil vrijwel niemand die suïcidaal is […]

Verder lezen

Hoe Trump me helpt

Ik hoor af en toe Trumps stem in mijn hoofd. Geen zorgen: het is geen psychose of zo. Het is een onderdeel van mijn therapie. Nu denk je waarschijnlijk: huh? Dus ik zal het even uitleggen. Ik heb een groot deel van mijn leven last van negatieve gedachten over mezelf en de toekomst. Dan hoor ik als het ware in mijn hoofd: het wordt niks met jou. Je bent ook sociaal zo onhandig. Mensen vinden […]

Verder lezen

Theedoos

Vorige week was ik bij mijn therapeut. Hij maakte thee en ik dacht na over het te kiezen theezakje uit de theedoos. De vorige keren had ik earl grey en bedacht me dat ik nu eens wat inventiever zou zijn en koos iets onbekends. Ik haalde het theezakje (kruidenthee) vluchtig door het hete water en observeerde hoe mijn therapeut wel early grey koos en zijn thee donkerzwart liet kleuren. Ik dacht terug aan het jaar […]

Verder lezen

Brief aan mijn overleden broer

Nog even en dan is het weer jouw geboortedag. Een dag die meer dan twintig jaar gewoon een dag was als ieder andere dag. Soms werd kort je naam genoemd. Er werd dan vaak heel liefdevol over je gesproken. Al sprak je niet veel en huilde je ‘s nachts veel, je was blijkbaar een lief jongetje, met een eigen taaltje. Je was maar kort hier op aarde en wat was het verdrietig dat je door […]

Verder lezen

Schuldig

Wat voel ik me schuldig, al meer dan twee jaar lang. Tegenover de vrouwen die geen kinderen kunnen krijgen, tegenover de mama’s van sterrenkindjes. Maar ook schuldig tegenover mijn eigen kind. Ik weet dat het misschien niet eerlijk is tegenover mezelf, maar het schuldgevoel blijft. Ik heb een zoon, een gezonde zoon van 2,5 jaar. De bevalling was aardig traumatisch en daarna kreeg ik een postpartum depressie. Daardoor heb ik me niet goed kunnen hechten […]

Verder lezen

Leven met dysthymie

Welkom bij mijn eerste blog. Ik ben erachter gekomen dat er veel behoefte is aan steun en vooral erkenning. Ik ben zo’n twintig jaar geleden gediagnosticeerd met een dysthyme stoornis. Voor sommigen misschien herkenbaar, anderen denken misschien what the f*** is dat? Dysthymie staat ook wel bekend als een chronische depressie. Dit houdt echter niet in dat je continu depressief bent; juist niet! Wat is het dan wel? Nou, het is een psychische aandoening die […]

Verder lezen

Leven na ECT

De dag dat ik ontslagen werd uit het ziekenhuis was overweldigend. Ik liet het maar over mij heen komen maar wist eigenlijk niet hoe ik mij moest voelen. Ik was opgelucht dat de laatste ECT voorbij was en ik twee dagen later al naar huis zou gaan? Blij, omdat ik mij minder depressief voelde. Ik wist niet dat er nog heel veel meer bij zou komen kijken. Thuis in mijn huisje, op een crisisplek, midden […]

Verder lezen

Een dag in mijn leven

Lieze lezers, vooraf wil ik jullie op de hoogte stellen van het gebruik van onwenselijk taalgebruik. Ik kan me voorstellen dat dit taalgebruik voor sommige lezers aanstootgevend is. Ik wil jullie een realistisch beeld schetsen wat er in mijn hoofd om gaat. Er is zelfs een verzachtende filter overheen gegaan.  Afgelopen twee weken heb ik jullie al inzicht gegeven in de afgelopen periode. Dit was een uitgespreid beeld met een aantal opsommingen van dingen die […]

Verder lezen

Wakker worden met suïcidale gedachten en toch opstaan

Als je last hebt van suïcidale gedachten, ben je zeker niet de enige. Zelf heb ik er ook last van. Vroeger konden ze zelfs een kwellend karakter krijgen, wanneer ik ze niet meer onder controle had. Dan werd ik suïcidaal van het hebben van die gedachten. In de laatste maanden lukt het me iets beter om met het hebben van deze gedachten om te gaan. Hierbij heeft het volgen van een zelfhulpcursus bij 113 Zelfmoordpreventie […]

Verder lezen

Hoe kon het zo fout gaan?

Hoe kon het zo snel zo fout gaan? Inmiddels, enkele dagen later heb ik daar antwoord op. Dit jaar word ik 29 jaar oud. Niemand, inclusief mijzelf, had verwacht dat ik dat ging halen. Het is nog steeds spannend, want ga ik dat wel halen? Ik was twaalf jaar oud toen ik voor het eerst in aanraking kwam met de ggz. Eerst op school bij een maatschappelijk werker. Daarna kwam ik vrij snel bij een […]

Verder lezen

“Trauma…?” piep ik

Waar ik het meest last van heb? Ik had me op veel voorbereid, maar niet op het moeten opdreunen van een ránglijst ten aanzien van mijn psychische klachten. Een top drie. Wat zijn de afwegingen… Eetstoornis? Leuk, praktisch vooral, makkelijk om over te praten. Depressie? Kan, is lastiger in woorden te vangen en moeilijk om de zwaarte ervan niet te bagatelliseren. Ontwijkende persoonlijkheidsstoornis? Is wel een irritante factor in mijn leven, maar ik weet nog […]

Verder lezen

ECT-therapie

Mijn eerste blog over de ECT was best heftig, zo heb ik uiteindelijk de eerste keer ook ervaren op 9 juni j.l. Nu heb ik standaard op maandag en vrijdag ECT-therapie. Dit gebeurt altijd in de ochtend. Het meest enge vind ik het onder volledige narcose gaan op de operatiekamer. Je voelt jezelf zachtjes wegglijden na het inspuiten van het betreffende slaapmiddel. Dan hoop je maar dat de elastieken band om je hoofd goed vast […]

Verder lezen