pexels photo 93017

De verkeerde plek

Ik ben zomaar op deze stoel gaan zitten. Misschien had iemand anders deze plaats wel willen hebben. Ik heb zomaar deze plek ingenomen. De verkeerde plek. Ik had beter niet kunnen komen. Anderen hadden mij niet op deze plek gewild. Beter had ik niet bestaan. Ik haat mijzelf en iedereen haat mij terwijl ze allemaal doen alsof het best is zo. Iedereen doet alsof het goed is dat ik hier ben. Alsof het fijn is dat ik besta. Niemand die gewoon eerlijk zegt dat ik hier nooit had mogen zijn.

Ik ga praten. Ik zeg veel te veel en niemand die het eerlijk tegen mij zegt. Ik moest me schamen. Waarom doet iedereen alsof het oké is dat ik praat? Waarom wordt niemand boos op mij? Ik zit altijd op de verkeerde plek.

Ik ben oké. Ik mag hier zijn en ik mag praten. Ik weet dat iedereen het anders denkt. Maar ik moet mijzelf vertellen dat het best is. Dat ik goed ben. Want eigenlijk ben ik een perfect persoon. Ik ben zo iemand die op elke plek kan zitten. Wil je mijn plek? Natuurlijk, prima, ik kan namelijk op elke plek zitten. Als jij zo graag hier wilt zitten prima; jouw tekortkoming dat je niet met minder tevreden kan zijn. Tevreden ben ik met alles. Ik sta boven jullie allemaal want ik wordt nooit boos. Nooit zal ik mij verlagen tot jullie boosheid.

Ergens daarboven, hoog, zweef ik.

Oef. De val. Wat een lelijke metafoor. Wat verschrikkelijk lelijk. En alleen ik kan dat begrijpen. Alleen ik val zo; Zo open. Zo’n lelijke open wond. Niemand mag zien dat ik zo lelijk gevallen ben. En zeg nu niet dat je dat een lelijke metafoor vindt.

Maar ik denk. Ik ben dus, je gelooft het haast niet, middenin een put gevallen. Heel alleen lig ik daar op te gaan in mijn wonden. Gelukkig ziet niemand mij. Ik zou zo graag willen dat iemand mij zou vastpakken zonder me te zien. Dat ik in je schoot mag kruipen zonder te bestaan.

Ik wil alleen maar dat je snapt dat ik ernaar verlang niet begrepen te worden. Of je me alsjeblieft kunt troosten; Als je mij troost sterf ik. Gewoon een beetje compassie opbrengen voor wat ik voel. Hoe kun je mij nou zo in de steek laten? Je ziet toch dat ik een verschrikkelijk mens ben? Waarom kun je dat niet gewoon beamen en mij laten verdwijnen in je armen?

Ik had hier nooit moeten gaan zitten, wetende dat jij mij op schoot zou nemen.

Daar ben ik echt te groot voor.

Lees ook:

  • pexels photo 190574

    "Nee, ik werk niet. Nee, ik heb niet gestudeerd. Ja, ik heb het vwo afgerond. Nee, ik werk en studeer niet omdat er een destructief motortje in mijn hoofd zit. Altijd. Schreeuwend. "MEER, BETER, MEER, BETER, NOG MEER, NOG MEER,…

Meer informatie over borderline

E-book over borderline:

borderline mini header

In deze dsmmini komen mensen met borderline, naasten en hulpverleners aan het woord. Hoe zien en ervaren zij borderline persoonlijkheidsstoornis?
Je leest het in de ervaringsverhalen, interviews, artikelen, quotes en Q&A’s.
Voor iedereen die, op wat voor manier dan ook, te maken heeft met borderline en op zoek is naar herkenning of nieuwe inzichten.

Dit e-book is een PDF, je kunt hem lezen op je computer of telefoon zonder e-reader!

Meer informatie over dissociatie en DIS

E-book over dissociatieve identiteitsstoornis:

DIS mini uitgelicht

Misschien heb je net te horen gekregen dat je een dissociatieve identiteitsstoornis (DIS) hebt, of ken je iemand die dit heeft. Maar wat is DIS eigenlijk precies en hoe kun je ermee omgaan? Wat zegt de wetenschap en welke therapieën zijn er? En… hoe is het eigenlijk om DIS te hebben, valt er een beetje mee te leven?

Aan de hand van wetenschappelijke artikelen, het psychiatrisch handboek DSM én ervaringsverhalen geeft Rivka Ruiter je in deze dsmmini antwoord op bovenstaande vragen. Een dsmmini is een klein e-bookje dat inzicht geeft in een stoornis uit de DSM. De ervaringsverhalen zijn van Daniëlle (31), Hannah (26) en Melissa (26), drie jonge vrouwen met DIS of AGDS (andere gespecificeerde dissociatieve stoornis).

Dit e-book is een PDF, je kunt hem lezen op je computer of telefoon zonder e-reader!

lees meer

6 reacties

  1. Begrijpen, trachten te begrijpen, kan al liefde zijn. Belangeloos en onthecht, en toch betrokken. Ie bent uniek en durft het schrijven. En soms, als je valt, plof je neer op iemands schoot bij iemand met de ingesteldheid van: doe wèl zoals je bent en zie niet om.

  2. Dit berichtje bracht me hier. Dank je wel daarvoor. Je beschrijft zo mooi hoe het voelt, eigenlijk letterlijk het gevoel op de verkeerde plek te zijn; de eenzaamheid, het onbegrepen voelen, het verlangen en vooral de tegenstrijdigheden. Elke keer als ik het lees krijg ik weer kippenvel..

    1. Dankjewel. Fijn dat het herkenbaar is. De eenzaamheid en verlangen zijn echt n struggle soms. Ben t allemaal pas sinds kort een beetje aan t doorhebben. Fijn dat je deze site ook gevonden hebt!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Ik wil linken naar een blog van mijn eigen website:

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.