de Pillenkwestie

Medicijnen slikken is voor mij altijd een heikel punt. Ik doe het, maar niet omdat ik het zo leuk vind. Op het moment gebruik ik twee verschillende antidepressiva (die overigens allebei op een totaal andere manier werken) waardoor de ergste dalen wat worden afgeslepen en niet echt constant in paniek ben. Maar toch, het blijven medicijnen.

Door de pillen kan ik nu aardig functioneren. Ik heb betaald werk als freelancer, kan hier bloggen, sporten, dansen, kan steeds beter omgaan met crises enzovoort. Er is een vaste bodem gelegd zodat ik daarop kan staan, in plaats van iedere keer in een bodemloze put donder.

Ik vroeg me laatst af, als ik mijn doses zou ophogen en eventueel zou aanvullen met benzodiazepinen (kalmeringsmiddelen), of ik dan niet beter zou kunnen functioneren. Of ik dan niet meer zou kunnen werken, nog minder dips zou hebben. Het antwoord is waarschijnlijk volmondig ‘ja’. Ik zou dan meer kunnen werken, waarschijnlijk voor een minder groot deel arbeidsongeschikt zijn.

Tegelijkertijd geeft iedere medicatie bijwerkingen. Door een hogere dosering antidepressiva zal ik inderdaad minder dalen hebben, maar zal ook afvlakken. Zal een deel van mijn creativiteit kwijtraken. Hoe ik dat weet? Ik heb al eerder een hogere dosering geslikt en werd inderdaad minder creatief. Ik zal meer last krijgen van zweten en meer problemen met de regulatie van mijn lichaamstemperatuur. Benzo’s zorgen dat ik de angsten kwijtraak, maar vlakken af en zijn ook nog eens ongelooflijk verslavend.

Het niet slikken van de extra medicatie heeft vooral voor de maatschappij gevolgen. Omdat ik niet zo veel kan werken, verdien ik niet zo veel geld en kan ik dus ook minder studieschuld terugbetalen. Verder heb ik recht op een klein beetje aanvullende arbeidsongeschiktheidsuitkering, dus wederom kost het de belastingbetaler geld.

Als ik de extra medicatie wel slik, is er een grote kans dat ik meer geld kan verdienen, omdat ik waarschijnlijk wat meer kan hebben. Het kost de belastingbetaler nog steeds geld, aangezien de medicatie vergoed moet worden. Nu zijn deze kosten een stuk lager dan de kosten die er nu zijn.

In hoeverre heb ik als individu hier een keuze in en in hoeverre moet ik de belastingbetaler behoeden voor extra kosten? Ik heb zelf de keuze om medicatie te slikken en zo ja, hoe veel dan, uiteraard in goed overleg met de specialist. In hoeverre ben ik – vanwege de keuze die ik heb gemaakt – zelf verantwoordelijk voor mijn inkomstenderving? Nu zadel ik namelijk de maatschappij op met een individuele keuze.

De andere kant: het is een keuze die ik als individu kan en mag maken. Vrijheid van het individu en respect voor het eigen lichaam, zijn dingen die ik, maar ook wij als maatschappij hoog in het vaandel hebben. Althans dat hoop ik.

Dit vraagstuk valt een beetje in de lijn van discussies over in hoeverre iemand met een ongezonde levensstijl, aanspraak mag maken op kosten die worden gemaakt door zorg die gegeven moet worden doordat iemand ongezond leeft. Heeft iemand die leeft op kaas, worst en chips recht op bloeddrukverlagers? Heeft iemand met diabetes type 2 recht op insuline als hij of zij niet afvalt en ook nog regelmatig snelle koolhydraten blijft consumeren?

Waar houdt de verantwoordelijkheid van de maatschappij op en begint die van het individu? Moet je als individu alles doen om een zo waardevol mogelijk onderdeel van de maatschappij te worden die de andere belastingbetalers zo min mogelijk geld kost? Of heb ik als patiënt het recht om hierin mijn eigen, zij het egoïstische, keuzes te maken? Ik weet het even niet.

10 Comments

  1. Ik vind dit niet t zelfde als een slechte leefstijl en daar de maatschappij mee opzadelen.
    Je weet niet of je meer kan werken dan en meer gaat verdienen. Je weet ook niet wat t effect op lange termijn is. Die stufi en AOW is echt een habbekrats. Daar heb je verzekeringen voor. Daarom leef je in een verzorgingsstaat.
    Deze staat is t best gebaat bij mensen die goede functioneren, maar ook bij gelukkige creatieve mensen.
    Maw je mag die keuze zelf maken en eigenbelang is ook maatschappelijk belang.

  2. Hee Laura,

    Ik denk dat iedereen, ook de belastingbetaler, er het meest baat bij heeft als jij uit de behandeling haalt wat het beste is voor jou als mens, om je te redden in het leven en je zo goed als mogelijk te voelen, dus ook op pilgebied. Als ik het zo lees heb ik helemaal niet het idee dat jij je beter zou voelen bij meer pillen en dat werkt dus vooral averechts, denk ik. Hoe meer jij doet wat fijn is voor jou, hoe effectiever de behandeling is, lijkt mij, en hoe minder zorgkosten je uiteindelijk maakt – en zo komen we weer terug bij het voordeel voor de belastingbetaler. 😉

    Liefs
    Rivka onlangs geplaatst…Eventjes zwart, vooruit dan maarMy Profile

  3. Ik zit nu al tien minuten te bedenken hoe ik je graag duidelijk wil maken dat je geen kosten/baten afweging moet maken. Jij verdient een gelukkig leven zonder dat je rekening hoeft te houden met hoeveel euro’s dat de belastingbetaler gaat kosten.
    Maar ik kan het niet echt goed onder woorden brengen. Dus ik houd het kort: Doe hetgeen dat voor jou het beste is!

  4. Pim

    Deze maatschappij zou minder op geld en meer op mensen gericht moeten zijn. De vraag moet niet zijn of jij veel geld kost. Jij hebt recht op een zo menswaardig mogelijk leven, met respect voor jouw mensenrechten (waaronder zelfbeschikking).

    Als de maatschappij jou dat niet gunt, zakken we met z’n allen door een morele ondergrens. Jij moet niet goedkoper voor de maatschappij worden, alleen maar omdat een of andere rijke dat geld dan in z’n zak kan steken. Jij hebt recht op alles dat je nodig hebt voor een waardig leven. Als dat de maatschappij dan wat meer geld kost, so be it.

    De sterkste schouders horen de zwaarste lasten te dragen. Het wordt tijd dat we die les weer in de praktijk gaan brengen als maatschappij.

  5. Oh ik herken die hersenspinsels zo! Terwijl ik bij jou gelijk denk; doe wat goed is voor jouw zelf. Niemand weet hoe het in de toekomst zal gaan en wat uiteindelijk het beste uit zal pakken. Dus doe wat voor jou het beste voelt. Alles wat je omschrijft over het ophogen klinkt als uitgedacht.

    Misschien zou iedereen wel op zijn top functioneren op ÊÊn of andere drugscocktail, dat maakt het niet de beste weg, waarom zou jij dat dan wel moeten?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.