flessen

De flessen in de etalages

Mijn lichaam is moe, mijn hoofd doet pijn en mijn gedachten maken overuren. Ik doe ondertussen alles wat een ‘normaal’ iemand van mijn leeftijd zou doen. Ik studeer, werk een paar avonden per week, ga naar concerten en heb leuke uitjes met vrienden.

Maar het brokkelt af. Het geluk wordt langzaam minder en de energie om te genieten en dit te delen met de wereld om me heen raakt op. Ik raak mezelf langzaam, of liever gezegd hard kwijt in een korte periode en ik weet niet hoe ik het op moet lossen.

Of nou ja, ik weet wel hoe ik het op moet lossen, maar ik weet niet of ik dat kan en of ik dat wel wil. Ieder probleem is op te lossen, maar ik heb de middelen niet om vooruit te komen. Ik heb simpelweg de kracht niet om te stoppen met drinken.

Ik houd iedereen voor de gek, inclusief mezelf. Iedere keer denk ik dat ik kan stoppen met drinken, maar de gedachten komen continu mijn hoofd binnengestormd. Iedere keer wanneer ik de koelkast open, de flessen in de etalages zie staan en bij iedere supermarkt die ik binnen wandel. Ik kan het niet meer opbrengen om te vechten. Te vechten tegen de gedachten om het niet te doen. Ik blijf toegeven totdat ik niet meer weet wat ik toegegeven heb.

Ik blijf toegeven totdat ik niet meer weet wie ik ben. Wat ik precies heb gedaan en vooral totdat ik niet meer weet hoe stom deze keuze wel niet was. Ondanks dat ik iedereen om me heen langzaam aan het verliezen ben. Lijkt het wel alsof het me helemaal niks doet. Maar vanbinnen ga ik kapot. Heb ik verdriet en voel ik zoveel onmacht en boosheid naar mezelf. Waarom doe ik mezelf dit continu aan. Maar vooral, waarom doe ik iedereen zoveel verdriet.

Ik wil dit niet meer. Ik wil vechten voor mezelf en voor de mensen die ik nog wel om mij heen heb. Voor die mensen die me blijven steunen en altijd achter mijn keuzes zullen staan, maar ook voor de mensen die ik kwijt ben geraakt maar waarbij de deur nog wel op een kier staat. Voor hen, omdat ik hoop dat ik ooit weer binnen mag wandelen als het beter gaat en ik deze lange en donkere strijd bijna of helemaal gewonnen heb.

Lees ook:

  • Twee maanden droog

    Ik ben zo bang dat dit allemaal te gemakkelijk gaat. Het is nu ongeveer 2 maanden geleden, ik tel de dagen niet eens echt meer. Ik begon in juli mijn jaarlijkse maand alcoholvrij, iets dat…

  • Naar de andere kant van de wereld

    En daar liep ik dan, de roltrap op. Ik keek nog één keer achterom om mijn vader te zien zwaaien tot ik besefte dat het nu écht tijd werd om volwassen te worden. Dat idee,…

  • Ik zou wel een glas wijn lusten

    Ik tel de dagen, zeg nee tegen alcohol, voel me echt sterk! Onoverwinnelijk! Functionerend! Gezond en gelukkig! Ik had een diner voor mijn verjaardag, een heerlijke lange chique maaltijd in een erg duur restaurant (ik…

2 reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Ik wil linken naar een blog van mijn eigen website:

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Deze site plaatst cookies. Als je doorgaat met je bezoek aan dsmmeisjes.nl ga je akkoord met ons cookiebeleid.