isolofoob

“De angst die je draagt, hoef je niet te verbergen”

Er is voor mij echt een verschil tussen angst en een angststoornis. Angsten kennen we allemaal en kunnen enorm vervelend zijn. Maar een angststoornis bepaalt iemands leven. Iemand heeft daar in zodanige mate last van dat het dagelijks functioneren ernstig belemmerd wordt. Ik zal wat vertellen over de uitingen van angststoornissen die ik heb gehad.

Een werkgroep in moeten lopen, maar zo misselijk worden dat ik het lokaal uit rende en buiten stond te huilen alsof ik net een ramp had overleefd. Op het podium staan zingen, maar zo kortademig worden en zo licht in mijn hoofd dat ik drie keer bij moest ademen per zin en dacht flauw te vallen. Zo bang zijn dat mijn vriendin me voor altijd zou verlaten dat ik op de grond viel omdat mijn lichaam uitviel. Me hyperventilerend opsluiten in mijn kledingkast omdat ik dacht mijn huisgenoten tot last te zijn met mijn aanwezigheid. ‘s Nachts het hele huis wakker gillen omdat ik overspoeld werd door random doodsangst. Over al deze dingen vertellen aan de psychiater en dit zo eng vinden dat zij mijn angstzweet aan de andere kant van de tafel kon ruiken.

Dit was slechts een hele kleine greep uit wat angst met mij kan doen. Ik hoef geen medelijden en ik bedoel dit ook niet als een ‘kijk, wat zielig’ – ik heb het altijd als mijn verantwoordelijkheid gezien om hier wat aan te doen. Het enige wat ik wil aankaarten is: wat ik op die momenten voel is te groot voor relativering. Het overspoelt me als een tsunamigolf en het enige wat ik kan doen is proberen te blijven staan en te blijven ademen. Me niet uit het veld laten slaan en de keer erna weer zo’n situatie aangaan, ook al voelt het alsof ik een kooi met leeuwen in moet stappen. Me blijven focussen op de realiteit, die veilig is, terwijl mijn hele systeem moord en brand schreeuwt. Rationeel weet ik ook wel dat er geen dreiging is, maar tegen dit gevoel valt niet op te vechten. Ik zou dus alleen maar willen zeggen: denk niet te licht over angststoornissen. Denk niet dat je die angst kunt verlichten of wegnemen. Het enige wat je in mijn ogen kunt doen is iemand bijstaan in de momenten van angst door er letterlijk gewoon te zíjn. Iemand prijzen om zijn dapperheid als hij iets gaat doen wat hij of zij heel eng vindt.

Isolofobie is trouwens verlatingsangst. Bij mij betekent het dat ik te allen tijde denk dat de mensen van wie ik houd me in de steek zullen laten, ondanks het feit dat ze me vertellen of bewijzen dit niet te doen. Deze angst zit bij alle sociale dingen waarin mensen dichtbij komen in mijn achterhoofd. Hopelijk slijt ‘ie langzaam, maar het hoort ook gewoon bij me. Net zoals al mijn 86 rare trekken en vreemde angsten. Ik draag ze elke dag met me mee en tover ze niet zomaar weg of minder aanwezig, dat kost tijd, héél veel tijd en doorzettingsvermogen. Het is daarom fijn als ze er gewoon mogen zijn, zodat ik ze niet hoef te verstoppen. Want zoals de slogan van de ‘Hey, het is oké’-campagne zo mooi luidt:

“De angst die je draagt, hoef je niet te verbergen.”


Rivka

Deze blog verscheen eerder op lekkernietmindful.nl

Lees ook:

  • Hey het is oke

    Ik kan letterlijk bang zijn voor zo ongeveer álles en dat gaat verder dan een beetje piekeren. Mijn lijf bevindt zich op die momenten in een stand van paraatheid die meer past bij bijna overreden…

  • Een hoopje angst

    Heb je een beetje zin om te verhuizen zodra er een plekje vrij komt? Ja, een beetje. Kan dat? Een beetje zin hebben? Ik denk het wel. Want ik heb zin om mijn kamer ongelooflijk…

  • Vrouw kijkt naar zonsondergang, leven zonder angst

    Mijn dagelijks leven wordt beheerst door een hele reeks verschillende, hevige angsten: verlatingsangst, faalangst, sociale angst en willekeurige onverklaarbare angst. Het beperkt me in bijna alles wat ik doe. Dit is al jaren zo en…

2 reacties

  1. Mooi geschreven. En wat betreft die verlatingsangst. Pfff…ik herken er wel iets van en ik realiseer me steeds meer dat dat voor de mensen om je/me heen ook heftig is. Iemand zei me eens ‘dat ik daar eens mee moest stoppen’. Misschien moet die jouw blog even lezen…Dit voelt namelijk beter dan zo’n opmerking.
    Lees een van mijn persoonlijke blogs: CAO voor hulpverleners

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Ik toon graag een persoonlijke blog onder mijn reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Deze site plaatst cookies. Als je doorgaat met je bezoek aan dsmmeisjes.nl ga je akkoord met ons cookiebeleid.