Crisisafdeling

Ik had nooit gedacht dat ik dit nog een keer zou meemaken, maar het is toch echt gebeurd. Ik kon weer met mijn tas terug naar de gesloten crisisafdeling, waar ik al twee keer eerder had gezeten. De plek waar ik een goede vriendin ben verloren.

Ik wou met geen mogelijkheid terug naar de crisisafdeling, maar ik kon niet blijven in de behandelgroep waar ik nu zit, aangezien het een open afdeling is en ik daardoor teveel vrijheden had waar ik niet meer mee kon omgaan. De dienstdoende arts had besloten dat ik sowieso terug moest naar de crisisafdeling, ik kreeg alleen de keuze of of ik vrijwillig ging of niet. Uiteindelijk ben vrijwillig gegaan.

Ik was zo bang om terug naar de crisisafdeling te gaan. Het is een plek die mij heeft geholpen zodat ik weer thuis kon wonen, waar het veilig genoeg was, maar ook een plek waar ik heb gezien hoe anderen zelfmoordpogingen deden en hoe het bij een vriendin zelfs lukte. Deze plek brengt zoveel nare herinneringen met zich mee. Maar ik had geen andere keus dan er naartoe gaan.

Toen ik in de nacht aankwam, was ik helemaal alleen op de afdeling en dat is vier dagen zo gebleven, wat enorm fijn was om even tot rust te komen. Het was zeker ook fijn om de begeleiding weer terug te zien die mij hadden geholpen om stabiel te worden, die mij gezien hadden op de meest slechte momenten. Het gaf even een vertrouwd gevoel terug.

Ik heb veel gesprekken gevoerd met de lieve begeleiding. We hebben het gehad over mijn goede vriendin die overleden is aan suïcide en hoe ik samen met haar op de crisis zat toen het gebeurde. Ik had het ook echt even nodig om over haar te praten. Het was fijn om zo even mooie herinneringen aan haar te kunnen ophalen.

Bij mijn eerdere behandelopname had ik heel veel vrijheid, maar ik kon er op en duur echt niet meer mee omgaan omdat het zo slecht ging. Ik vertrouwde mezelf niet meer en de begeleiding vertrouwde mij ook niet meer. Het is heel apart om van een open afdeling naar een gesloten afdeling te gaan. Een afdeling met heel veel controles, geen therapieën, proberen tot rust te komen en deuren die op slot zitten.

Ik heb ongeveer twee weken op de crisisafdeling gezeten en die dagen waren loodzwaar. De gedachtes werden maar niet minder en ik werd er zelf gek van. Ik heb dagen gehad waarin ik kon lachen en leuke dingen kon doen met de begeleiding maar ook dagen waarin ik extra controles nodig had. Het heeft mij uiteindelijk tot rust gebracht. Ik moest even tot mezelf komen en mijzelf weer leren te vertrouwen.

Ik wou heel graag weer terug naar mijn behandelopname om verder te kunnen gaan met mijn behandeling. Uiteindelijk was er een gesprek gepland en ik had mij goed voorbereid en laten zien dat ik klaar was om weer terug te gaan vechten. Ik wil weer leven in plaats van overleven. Ik wil handvatten krijgen om met mijn autisme en depressie om te gaan. Toen is er besloten dat ik terug mocht komen met strenge voorwaarden en nu zit ik alweer bijna een week op de open afdeling. Ja het is zwaar, maar ik heb wel de kracht gevonden om beetje bij beetje weer te gaan vechten.

Een terugval hoort bij het herstel. Wees niet boos op jezelf als het even niet gaat en je een stapje terug moet zetten, want uiteindelijk kan je weer stappen vooruit maken en zul je zien dat je sterker bent dan je denkt. Geloof in jezelf (dat is voor mij ook nog een groot leerdoel hoor). Jij bent het waard en je mag er zijn. Geef niet op, zelfs niet als het lijkt alsof je moe bent gestreden en er niks meer is om voor te leven. Suïcide lost niks op, je verplaats de pijn naar anderen. Iedere dag is een strijd en ik voel en begrijp je, maar weet dat er uiteindelijk licht komt aan het einde van de tunnel.

Heb je suïcidale gedachten en wil je daar met iemand over praten? Bel naar 0900-0113 of chat via 113.nl.

Lees ook:

  • Illustratie van een silhouet van een voorovergebogen mens met woorden als waardeloos en minderwaardig eromheen

    Anderhalf jaar geleden schreef mijn toenmalige psychiater mij in voor een deeltijdbehandeling, omdat een ambulante behandeling niet voldoende bleek te zijn. Na acht maanden wachten, zou de deeltijd eindelijk beginnen. Ik was inmiddels al op vijf verschillende plekken in behandeling…

Kijk voor tips om om te gaan met psychische klachten ook eens op psyche.tips

lees meer