Crazycat

Crazy cat lady

Als ik ‘s morgens met anderhalf oog open naar mijn pot medicijnen op mijn nachtkastje grijp, weet ik zeker dat ik binnen vijf seconden getrippel van nageltjes over de vloer hoor gevolgd door “Mieuw?” “Goedemorgen Fleurtje!”

Ja, ik zeg goedemorgen tegen de kat. En goede middag, fijne avond, slaap lekker, eigenlijk praat ik de hele dag door met mijn katten. Het leukste? Een van de twee praat nog terug ook. Fleurtje heeft een complete collectie ‘mieuws’ en ‘mauws’ en ik geloof dat ik inmiddels aardig snap wat ze nou bedoelt.

Soms wil ze gewoon even lekker kletsen

“Mieuw, mieuw, mieuw, mauw, mieuw, mauw!” Dus is mijn antwoord standaard “Mauw, mieuw, mauw mauw.” “Miw?” komt er dan meestal terug, soort van “waar heb je het in vredesnaam over, jij raar mens?” dus knipper ik langzaam en begripvol met mijn ogen. Fleur doet het weer terug. Ik knipper weer, dan zij weer en dit gaat met gemak dik tien minuten door.

Ik ben echt geen crazy cat lady hoor

Het lijkt maar zo. Ik hou gewoon enorm van mijn katten. Aangezien zij de enige huisgenoten zijn, ik geen relatie heb en al mijn hele leven alleen wakker word, is het wel zo gezellig zo’n pluizebeest dat je een beetje aan staat te kijken en je probeert te overtuigen dat, omdat er een klein beetje bodem van het voederbakje te zien is, ze compleet en acuut verhongert. Dat valt wel mee hoor, ze heeft dan nog eten zat en inmiddels is ze van een vrij mager diertje wat ik in het asiel vond, naar een flinke poes veranderd. Dikke kop, beetje een buikje, zeg maar een nogal bourgondisch figuurtje.

Fleur heeft zo haar rariteiten. Mevrouw houdt namelijk enorm van televisie kijken. Ze kan echt uren voor de tv zitten en zodra er dan iets over het scherm vliegt – een vogel, een vlieg, een balletje, iets – dan probeert ze het te vangen. Het vliegding gaat het scherm af en ze snapt er letterlijk niets van dat het verdwenen is.

Dan is er ook nog een prinses op de erwt

Mijn nieuwste huisgenootje: adoptiekat-op-leeftijd Chica. Langharig, platte snuit, totaal niet wat ik zelf had gekozen, maar ze had een nieuw huisje nodig. Madame is inmiddels 14 en stronteigenwijs wil alles precies anders dan dat het is. Schone kattenbakken? Dan gaat ze op allebei een plasje doen. Vervolgens wil ze niet meer op de kattenbak, want die zijn ‘vies’. Gevolg? Ik heb haar al regelmatig gesnapt op buiten de bak piesen… Ach, je ruimt het op en het is weer klaar.

Chica heeft, vanwege haar lange vacht, enorm veel verzorging nodig. Iedere dag de hele vacht langs met een kam om de losse haren eruit halen. Toen ik haar kreeg, had ze heel wat nare klitten, haar vorige baasjes hadden domweg de tijd niet meer om het op te lossen, vandaar dat ze nu ook bij mij woont. In goed overleg overigens ook met de katten, die moeten immers ineens ook een huis gaan delen. Ik heb van beide een instemmende “mieuw” gekregen.

De pluizige dames zijn niet alleen gezelligheid

Ze zorgen er ook voor dat ik, zelfs in de zwaarste tijden, nog iets doe. Ze moeten immers eten, af en toe een schone bak, vers water, wat kletsen en dus nu een van de twee een dagelijkse kambeurt geven en dat gaat niet als ik de hele dag onder mijn deken lig. Ik hou te veel van ze om het niet te doen, dus doe ik het wel.

Op die manier zorgen deze twee pluizebeesten buiten een hoop gezelligheid er ook voor dat er altijd nog een reden is om iets te doen, ook al wil ik niets. Ik moet, want zij kunnen er niets aan doen dat ik me zo rot voel en mogen daar geen slachtoffer van zijn. Dus sleep ik me uit bed en kam, verschoon, vul voerbakjes en mauw nog wat door.

Lees ook:

  • Verdrietigmeisje

    In november 2017, op een hotelkamer in New York, drong het tot me door dat mijn depressie veel erger was dan ik besefte. In eerste instantie ging ik al met een leeg en somber gevoel…

  • Ik vind depressie stom

    Ik houd heel erg van kracht en optimisme en licht in duisternis, dat soort dingen. Het hoeft niet alleen maar positief en ik moet wel geloven wat iemand zegt. Of er moet iets moois besloten…

  • Ik zink

    Ik kijk op de klok. Het is nog maar 10 uur 's ochtends. De dag die voor me ligt lijkt een eindeloze marteling. De pijn die ik voel is jammerend en intens. Ik sop de…

6 reacties

  1. Ahw wat lief! Zegt de heus-niet-mede-gekke-kattenvrouw van een communicatief en inmiddels door mij volledig verstaanbaar beestje. Dierentherapie (of dierenverzorging?) is een van de mooiste dingen die er is…
    Lees een van mijn persoonlijke blogs: BBN’er

    1. Nou ja, zo nu en dan is het gewoon even zo dat uit bed komen gelijk staat aan het beklimmen van de mount everest. Gelukkig zijn dat relatief korte perioden. En verder vind ik het ook altijd heel erg gezellig als een van de twee gezellig erbij komt liggen.
      Lees een van mijn persoonlijke blogs: Crazy cat lady

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Ik toon graag een persoonlijke blog onder mijn reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.