Blogs over corona

Impact van de coronacrisis

Gaat de (halve) Heuvellandmarathon door of niet? Dat was mijn grote vraag. 15 maart stond al heel lang in mijn agenda. Mijn stemming was al weken slecht, ik was moe door alle slapeloze nachten. Ik keek er niet naar uit, zag er juist tegenop. Niet zozeer tegen het rennen, al zou dat zwaar worden. Ik had te weinig kilometers kunnen trainen, ik was nog geblesseerd, maar ik zou gaan starten en ik zou gaan finishen. […]

Verder lezen

Verlangen naar aanraking

Ik ben opgegroeid zonder warmte, liefde, zonder knuffels of een aai over mijn bol. Fysieke aanrakingen vond ik altijd ongemakkelijk, dat kende ik niet. Ik wist me nooit een houding te geven. Altijd was er de angst dat ik zou stinken of iets geks zou doen, waardoor ik zou afgaan. Maar langzamerhand begin ik iets van huidhonger te krijgen. Ik heb het nodig om iemand weer een hand te kunnen geven, om fysiek dichtbij en […]

Verder lezen

Machteloos

Een paar weken geleden schreef ik onderstaande brief aan mijn psycholoog. Ik voelde me namelijk zeer machteloos omdat ik haar door alle maatregelen rond het coronavirus niet kon zien. En vanwege mijn problematiek voelt beeldbellen niet veilig. Wanneer ik een einde aan mijn leven zou maken, zou je dan boos zijn of je verraden voelen? Wanneer ik toe zou geven aan dat gevoel van niet meer kunnen vechten, zou je dan verdrietig zijn of je […]

Verder lezen

Ik wil dat je me vasthoudt

Het is lente, maar de dagen gaan traag en mijn hoofd zit vol. Er hangt een mist voor mijn ogen waardoor ik je niet goed kan zien. Langzamerhand vergeet ik hoe je huid op mijn huid voelt. Hoe langer dat geleden is, des te meer je een soort schim wordt waarvan ik me afvraag of er wel een echt persoon aan verbonden is. De gevoelens die met dit gemis gepaard gaan, krijg ik niet onder […]

Verder lezen

Het gaat redelijk, denk ik…

Ik vind het altijd al moeilijk het juiste antwoord te vinden wanneer iemand mij vraagt hoe het gaat. Waar baseer je dat nou eigenlijk op? Ik probeer dan meestal na te gaan waarom iemand ernaar vraagt; is het iemand die ik vertrouw, iemand waarvan ik weet dat diegene me graag wil helpen? Of wordt het vooral uit beleefdheid gevraagd? Afhankelijk van hoe ik de persoon ken en hoe ik daar tegenover sta, denk ik wel […]

Verder lezen

Aanraking is uit mijn leven verdwenen

Ik kan me niet meer herinneren wanneer ik voor het laatst ben aangeraakt. Als ik heel hard nadenk en mijn agenda erbij pak, kan ik reconstrueren wanneer dit was. Op 15 maart begonnen de coronamaatregelen. Op 17 maart werkte mijn haptotherapeut nog met aanraking en ben ik voor het laatst echt vastgehouden. Op 6 en 11 april sprak ik af met een vriendin en hebben we elkaar na overleg toch maar een grote knuffel gegeven. […]

Verder lezen

Zie ons, alsjeblieft

Lieve minister-president, minister en staatssecretaris,   Ik schrijf ‘lieve’ omdat ik ervan uitga dat er mensen in jullie omgeving zijn die dat vinden. Ik schrijf ‘lieve’ omdat ik dat persoonlijker vind dan ‘beste’ of ‘geachte’. En ik wil dit graag persoonlijk maken. Het gaat om mensenlevens.  Tijdens de laatste persconferentie zei u, minister-president, dat er sprake is van duivelse dilemma’s. Daar heb ik begrip voor, ik zie de dilemma’s ook. Maar… ik zie ook andere dilemma’s. […]

Verder lezen

Vals alarm

Vol goede moed begon ik aan de vrijwillige quarantaine vanwege het coronavirus. Vorig jaar ben ik aan mijn enkel geopereerd en toen kon ik ook enkele maanden bijna niet naar buiten. De omstandigheden van nu lijken dus verdacht veel op vorig jaar – op persoonlijk vlak dan. Ik weet wat te verwachten en waar op te letten wat betreft mijn psychische gezondheid. Daarnaast heb ik het geluk dat ik mijn werk thuis kan voortzetten, mijn […]

Verder lezen

Wanneer wordt het weer normaal?

Corona maakt dat ik me nog eenzamer voel dan anders. Ik vind dat best moeilijk om voor mezelf te erkennen, ik verstop het liever vanbinnen. Van de week vroeg iemand ‘hoe gaat het met je? Mijn eerste reactie was zoals altijd, ‘oh, wel goed hoor!’ Maar eigenlijk gaat het niet zo goed. Naast bepaalde fysieke problemen waar ik niet mee naar de huisarts wil en durf, is er sinds corona ook meer onzekerheid, angst en […]

Verder lezen

Mijn corona-survivalgids

De mens die zo gewend is om constant bloot te worden gesteld aan oneindig veel prikkels, wordt opeens gedwongen om terug te keren naar een staat van onderprikkeling. De wereld die altijd zo oneindig leek, beperkt zich tot onze huizen. We willen van alles, maar kunnen bijna niets. Altijd tijd te kort verandert in altijd tijd te veel. Wat te doen met die leegte?  De eerste keer dat ik het hoorde was ik me er […]

Verder lezen

Emotioneel op anderhalve meter

De psychiater. Ze is mijn moeder en vader ineen. Ze leerde me groot zijn en groots zijn in het verdragen van emoties en groter zijn in mijn aanwezigheid. Ze leerde hoe ik gezonde banden kan aangaan, waardoor ik nu in staat ben tot het hebben van een relatie en voorzichtig ook wat vriendschappen, zonder dat ik (of mijn relaties) daar aan kapotgaan. Ze leerde me orde aanbrengen in mijn dag, een bodem leggen onder mijn […]

Verder lezen

Druk door corona

De voorbije weken werd onze ietwat egoïstische maatschappij getroffen door een ware crisis. En ik kon mijn eigen ogen niet geloven! Social distancing brengt ons verbondenheid en de normaal oh zo antisociale social media is nu echt sociaal. Meer dan ooit is duidelijk geworden dat gezondheid, verbondenheid en affectie geen vanzelfsprekendheden zijn, maar bijzondere kostbaarheden. Deze positieve veranderingen hebben echter ook gevolgen. Ik merk dat ik juist nu steeds meer de verbinding met mezelf verlies. […]

Verder lezen

Virusstress

De coronapandemie maakt allerlei dingen in mij los die jarenlang een sluimerend bestaan leidden. Ze lagen te wachten op een kans om los te breken. Dus heb ik nu smetvrees, handenwasdwang, een handcrèmeverslaving en een anderhalvemeterobsessie. Gisteren was ik net een halfuur thuis toen ik al drie keer mijn handen had gewassen. Na het thuiskomen, na het schoenen uittrekken en nog een keertje voor de zekerheid. Is dat nou te veel? O ja, ik lijd eveneens […]

Verder lezen

Laatmaarzittenvandaag-dag

Vandaag lijkt op gisteren en morgen op vandaag. Iedere dag is hetzelfde. ‘s Morgens om kwart over negen bij het stoplicht met de hond, dan door naar de andere kant van het park, daar drie kwartier spelen met andere honden in de buurt, dan naar huis, ontbijt maken, tv aan en tekenfilms kijken. Ergens zo rond twee uur val ik in slaap van saaiheid, lunch sla ik aardig over, want pas om elf uur ontbeten, […]

Verder lezen

Ik sta er alleen voor

Deze blog gaat over zelfbeschadiging en suïcidale gedachten. Heb je hier zelf ook last van, neem dan contact op met MIND Korrelatie of de Luisterlijn, of met 113 Zelfmoordpreventie. Wat is er veel veranderd in het dagelijks leven. De 14 uur woonbegeleiding, het behandelteam, met EMDR en traumatherapie bezig zijn, vijf dagdelen in de week naar een zorgboerderij, één per week huishoudelijke hulp, andere afspraken tussendoor… Niets van dit alles staat nog, behalve huishoudelijke hulp, […]

Verder lezen

Ik zit klem

Er zit een klein meisje in me dat snakt naar troost, verbinding, warmte, een knuffel, enzovoorts. Een meisje dat verdrietig is dat haar volwassen versie dat allemaal nog steeds niet kan ontvangen. Er zit een klein meisje in me dat bang is, omdat de hele wereld nu op z’n kop staat. Een meisje dat zich voelt alsof ze rondzwemt in de grotemensenwereld en het haar boven het hoofd groeit. Een meisje dat niet weet wat […]

Verder lezen