mensen aan het praten

Contacten maken en onderhouden

Het maken van contact is vrij simpel. Het start met het begroeten van iemand. Dit kan zowel verbaal als non-verbaal. Een simpele glimlach of een ‘hoi’, en er is contact. 

Contact maken is dus vrij simpel. Veel mensen kunnen dit ook wel. Maar na dat eerste contactmoment kan het al snel een stuk moeilijker worden. Na de eerste begroeting komt vaak de vraag “hoe gaat het met je?” Dat lijkt een simpele vraag en vrij veel mensen antwoorden met dat het goed gaat.

Maar voor veel mensen is deze vraag al niet makkelijk te beantwoorden. Wat als het niet goed gaat? Zeg je dit of hou je het voor je? Hoe reageer je terug op iemand die zegt dat het niet goed gaat? Het ligt eraan wie je voor je hebt. Is het een bekende, een vrij onbekende, je partner of een vriend? Niet aan iedereen geef je zomaar een eerlijk antwoord.

Het is voor mij geen simpele vraag als iemand vraagt hoe het gaat. Als ik eerlijk reageer weet de ander vaak niet hoe te reageren. Dit zorgt regelmatig voor een nare sfeer. 
Ik wil een eerlijk oprecht mens zijn. Maar zulke vragen zorgen ervoor dat ik me beter voor doe dan het geval is. Ik heb het voor een deel geaccepteerd. Ik begrijp dat het heel lastig is als iemand antwoord dat het niet goed gaat. Maar het is jammer dat er zo’n druk op ligt. En dit is dan pas de eerste vraag die in contact gesteld wordt. 

Zelf heb ik ook veel moeite met de vraag wat voor werk ik doe of wat ik in het dagelijks leven doe. Ik heb geen werk en doe op het moment buiten mijn therapeutische afspraken om niet heel veel. Vaak in beginnend contact komt die vraag. Ik heb, helaas, al vaak mee gemaakt dat wanneer ik eerlijk antwoord mensen stil blijven en er geen verder contact is. 

Ik deal ermee. Maar makkelijk is het niet. Juist omdat ik zo’n behoefte heb aan meer contacten. En met mij nog heel veel andere mensen. Ik hoor veel om me heen dat contacten maken erg lastig kan zijn, wanneer je niet geheel in het ‘normale gewenste’ leven staat.

Waarom? vraag ik me af. Ik ben ook maar een mens die er totaal niet voor gekozen heeft ‘anders’ te zijn. Ik vraag niet om een speciale behandeling. Juist niet. Behandel mij zoals je ieder ander behandelt!