vrouw met gesloten ogen

Ik snap het nu

Ik snap het eindelijk. Ik snap nu waarom ik tot niks kom, waarom ik mij nergens toe kan zetten, waarom de kleinste taakjes mij zoveel moeite kosten, waarom ik niks afrond, waarom ik niet voor mezelf zorg, waarom ik geen

meisje achter de laptop

In welke fase zit ik vandaag?

Er gaat geen dag voorbij dat ik niet denk aan mijn verleden en mijn toekomst. Als ik me, in psychologentaal, fase 2 of 3 voel, is het enige dat ik nog kan mezelf kapot maken. Zowel fysiek als in mijn

meisje verstopt achter bladeren

Mijn stickercatalogus

Terwijl ik al een paar weken vol bewondering de verschillende verhalen die voorbijkomen aan het lezen ben, realiseer ik me ook dat dit is waar ik gewoon aan moet geloven. Sterker nog, het wordt zelfs mijn geloof. Ik zoek vaak

van cocon tot vlinder

Mijn transformatie

Wat kan een mens veranderen in een paar jaar. Zwart-wit gesteld: van een huwelijk met een vrouw naar een relatie met een man. Van (over)werken naar een uitkering. Van verbloemen en maskeren tot pats boem hier moet ik het ook

robotstofzuiger

De Robotstofzuiger

‘Ik kan niet geloven dat je zo lui bent,’ zucht mijn vriendin als ze mijn nieuwe aankoop van €216,- door mijn éénkamerappartement ziet scheren. Ze klaagt, maar stiekem onderdrukt ze een grijns. Toch is het voor een vrouw die haar

Dromer

Dromer

In mijn dagelijks functioneren en schrijven, ga ik er nog al eens aan voorbij dat ik AD(H)D heb. Tegenwoordig heb ik het ook aardig op rit met de medicatie. Het heeft even wat voeten in aarde gehad, maar het verschil

Herkenning

Herkenning

Ik vind zo ontzettend vaak herkenning in de blogs op dsmmeisjes, dat ik aan die herkenning begin te twijfelen. Ik reageer daarom steeds minder. Al die dingen herkennen, dat kan toch niet waar zijn?! Ik had het ook op mijn

Opnieuw gekeurd

Opnieuw gekeurd

Omdat ik naar een andere organisatie ga, word ik opnieuw onderzocht. Ik merk dat het me onrustig maakt. Wat als er weer wat anders uit rolt? Ik heb net deze diagnose geaccepteerd. Wat dat betreft is deze angst wel passend;

Imperfectie maakt je sterk

Imperfectie maakt je sterk

Succes en waardering Mensen kennen mij als een vrolijke studente. Een creatieveling, een klusser, een avonturier, een harde werker. Iemand met een passie voor dieren. Een jonge meid die geniet van haar studie met kinderen, een toekomstig leerkracht. Veel mensen

Mijn gevoelige gezin

Mijn gevoelige gezin

Mijn man en ik zijn beiden wat je noemt flinke persoonlijkheden. Dat is niet altijd makkelijk, eigenlijk is dat over het algemeen gewoon knap lastig. Zoals je zou kunnen verwachten zijn onze kinderen niet minder aanwezig. Ons huis is met

“ik ben het misschien toch wel waard?”

“Ik ben het misschien toch wel waard?”

Ik heb mijn verjaardag gevierd. Een beetje last-minute er toch een feestje door gedrukt bij ons thuis. Het was niet druk, maar vertrouwd en gezellig. Vanwege onze belabberde financiële situatie had ik vrienden gevraagd hun eigen drinken mee te nemen

Brug met netten aan de zijkant

Vangnetten

Vandaag is zo’n dag dat ik weer ontiegelijk dankbaar ben voor onze huishoudelijke hulp. Ze komt een keer in de twee weken drie uurtjes. Mijn berg was groeide langzaam en meestal is dat een teken dat het niet zo lekker

Bang voor mijn eigen kracht

Bang voor mijn eigen kracht

Zodra ik in mijn kracht kom, klap ik dicht. Ik ben bang voor de spontane, impulsieve, zelfverzekerde meid die dan tevoorschijn komt. Want alles wat ik doe wordt uiteindelijk een zooitje, of ik doe beloftes die ik niet waar kan

Mijn dochter

Ik mag niet genieten

Ik zat met mijn 3 jarige dochter de Lollifanten film te kijken. Ze had de griep en was lekker tegen me aan gekropen op de bank. We genoten van het ontroerende verhaal en van mama Kanga die zong voor zoon