Blogs over concentratiestoornis

Ik snap het nu

Ik snap het eindelijk. Ik snap nu waarom ik tot niks kom, waarom ik mij nergens toe kan zetten, waarom de kleinste taakjes mij zoveel moeite kosten, waarom ik niks afrond, waarom ik niet voor mezelf zorg, waarom ik geen opleiding heb, waarom ik nergens bij hoor, waarom niks zin heeft, waarom ik mijzelf sociaal isoleer, waarom ik mijzelf telkens saboteer.  Andere keren zet ik mij juist 100% in. Bijna dwangmatig en krampachtig. Vroeger moest […]

Verder lezen

In welke fase zit ik vandaag?

Er gaat geen dag voorbij dat ik niet denk aan mijn verleden en mijn toekomst. Als ik me, in psychologentaal, fase 2 of 3 voel, is het enige dat ik nog kan mezelf kapot maken. Zowel fysiek als in mijn hoofd. Ik denk aan de mensen die me in de steek hebben gelaten en de mensen die mij wat hebben aangedaan. Ik denk aan de mensen die mij een negatief gevoel hebben gegeven en aan […]

Verder lezen

Een deuk in het zelfvertrouwen van een ADD-meisje

Ik hoor nergens bij. Niemand vindt me aardig en niemand snapt me. Het enige dat ik goed kan, is in de weg lopen en te veel zijn. Waarom begrijpt niemand me? Iedereen heeft last van me. Mensen vinden me raar. Mijn gedachten kan ik beter voor mezelf houden, want het slaat toch nergens op wat ik denk. Mensen zullen me uitlachen als ik vertel wat ik nou weer voor een idee heb. Ze zullen het […]

Verder lezen

Mijn stickercatalogus

Terwijl ik al een paar weken vol bewondering de verschillende verhalen die voorbijkomen aan het lezen ben, realiseer ik me ook dat dit is waar ik gewoon aan moet geloven. Sterker nog, het wordt zelfs mijn geloof. Ik zoek vaak genoeg op internet naar ‘borderline en autorijden’, om maar even een voorbeeld te geven. Ik begin eindelijk te geloven dat er meer is dan alleen maar het stickertje borderline, verlatingsangst, bindingsangst, ADD, hechtingsproblematiek, verwaarlozing in […]

Verder lezen

Mijn transformatie

Wat kan een mens veranderen in een paar jaar. Zwart-wit gesteld: van een huwelijk met een vrouw naar een relatie met een man. Van (over)werken naar een uitkering. Van verbloemen en maskeren tot pats boem hier moet ik het ook maar mee doen. Vanaf 2016 (toen was ik 29) begon mijn meest heftige reis. Na jaren kreeg ik eindelijk de diagnose ADHD. Niks puzzelstukjes, noem het maar eerder te lijmen glasscherven. Ik was al zo […]

Verder lezen

De Robotstofzuiger

‘Ik kan niet geloven dat je zo lui bent,’ zucht mijn vriendin als ze mijn nieuwe aankoop van €216,- door mijn éénkamerappartement ziet scheren. Ze klaagt, maar stiekem onderdrukt ze een grijns. Toch is het voor een vrouw die haar huishouden zo voortvarend doet dat je er van de vloer kunt eten, onverteerbaar dat ik zelfs nog maar te beroerd ben om die twintig vierkante meter appartement zelf te stofzuigen. We verschillen in dat opzicht […]

Verder lezen

Dromer

In mijn dagelijks functioneren en schrijven, ga ik er nog al eens aan voorbij dat ik AD(H)D heb. Tegenwoordig heb ik het ook aardig op rit met de medicatie. Het heeft even wat voeten in aarde gehad, maar het verschil in mijn dagelijks functioneren is goed merkbaar. Als ik door mijn (nog steeds wel) licht chaotisch functioneren een dag zonder kom te zitten, is de stress die dag duidelijk een niveautje of vijf hoger. Ongeveer […]

Verder lezen

Herkenning

Ik vind zo ontzettend vaak herkenning in de blogs op dsmmeisjes, dat ik aan die herkenning begin te twijfelen. Ik reageer daarom steeds minder. Al die dingen herkennen, dat kan toch niet waar zijn?! Ik had het ook op mijn dagbehandeling. Herkenning in anderen en twijfel aan mezelf. Trek ik gewoon alles naar me toe en projecteer ik verschrikkelijk? Of herken ik gewoon echt veel, omdat mijn brein al heel wat afslagen heeft uitgeprobeerd? Soms […]

Verder lezen

Opnieuw gekeurd

Omdat ik naar een andere organisatie ga, word ik opnieuw onderzocht. Ik merk dat het me onrustig maakt. Wat als er weer wat anders uit rolt? Ik heb net deze diagnose geaccepteerd. Wat dat betreft is deze angst wel passend; mijn vraag naar bevestiging. Eindelijk iets wat bij me past. Niet alle symptomen, gelukkig niet. Maar dat hoeft ook niet, ik heb er genoeg. En natuurlijk zou ik graag genezen van mijn stoornis. Maar het […]

Verder lezen

Imperfectie maakt je sterk

Succes en waardering Mensen kennen mij als een vrolijke studente. Een creatieveling, een klusser, een avonturier, een harde werker. Iemand met een passie voor dieren. Een jonge meid die geniet van haar studie met kinderen, een toekomstig leerkracht. Veel mensen zien me als een levensgenieter, een kletskop en een lachebek. De woorden impulsief, doorzetter en perfectionist passen ook wel bij me. Deze kant van mezelf laat ik dan ook maar al te graag zien aan […]

Verder lezen

Mijn gevoelige gezin

Mijn man en ik zijn beiden wat je noemt flinke persoonlijkheden. Dat is niet altijd makkelijk, eigenlijk is dat over het algemeen gewoon knap lastig. Zoals je zou kunnen verwachten zijn onze kinderen niet minder aanwezig. Ons huis is met vier personen dus aardig vol. Dat bleek al vroeg. Op het consultatiebureau noemen ze dat liefkozend: temperamentvol. Bij onze zoon was dat overduidelijk, hoewel hij ook medische redenen had dat hij een huilbaby was, liet […]

Verder lezen

“Ik ben het misschien toch wel waard?”

Ik heb mijn verjaardag gevierd. Een beetje last-minute er toch een feestje door gedrukt bij ons thuis. Het was niet druk, maar vertrouwd en gezellig. Vanwege onze belabberde financiële situatie had ik vrienden gevraagd hun eigen drinken mee te nemen in plaats van een cadeautje. In mijn hoofd heb ik dat naar mezelf kunnen verantwoorden, omdat ik in de vriendengroep regelmatig heb horen zeggen dat mensen het fijn vinden als we elkaar weer zien. Niet […]

Verder lezen

Vangnetten

Vandaag is zo’n dag dat ik weer ontiegelijk dankbaar ben voor onze huishoudelijke hulp. Ze komt een keer in de twee weken drie uurtjes. Mijn berg was groeide langzaam en meestal is dat een teken dat het niet zo lekker met me gaat. Met name de schone was, want was opvouwen heb ik echt een hekel aan. Ik kan het ook gewoon niet, mijn stapeltjes zijn altijd belachelijk wiebelig. Daarom vouw ik het gelijk de […]

Verder lezen

Een verpleegkundige met ADHD en een depressie

Naast mijn werk als verpleegkundige op een PAAZ afdeling, ben ik ook ervaringsdeskundige. Toen ik 6 jaar was ben ik opgenomen geweest in een jeugdkliniek voor zo’n 13 maanden. Ik was druk, snel boos, verdrietig en eigenlijk gewoon een heel moeilijk kind. Mijn ouders wisten niet meer hoe ze met mij moesten omgaan. In die tijd kreeg ik de diagnose ADHD. Ik kreeg Ritalin en een dipiperon, omdat ik steeds erg angstig wakker werd. Na […]

Verder lezen

Bang voor mijn eigen kracht

Zodra ik in mijn kracht kom, klap ik dicht. Ik ben bang voor de spontane, impulsieve, zelfverzekerde meid die dan tevoorschijn komt. Want alles wat ik doe wordt uiteindelijk een zooitje, of ik doe beloftes die ik niet waar kan maken, met name aan mezelf. Ik mag dan boos zijn, voor mezelf opkomen. Dat mag ik normaal gesproken niet, want wordt het ruzie thuis. En ik wil geen ruzie, want dan komen er weer allemaal […]

Verder lezen

Ik mag niet genieten

Ik zat met mijn 3 jarige dochter de Lollifanten film te kijken. Ze had de griep en was lekker tegen me aan gekropen op de bank. We genoten van het ontroerende verhaal en van mama Kanga die zong voor zoon Roo, terwijl ze hem naar bed bracht. Heerlijk knus in onze veilige cocon. Maar toch voelde het voor mij niet goed, iets vrat aan mij. Een onrustig gevoel dat de veiligheid verstoorde en me triggerde […]

Verder lezen