smeltend ijsje

Buiten schijnt de zon. Binnen zwaar bewolkt met af en toe een bui.

De zomer is begonnen en langzaamaan beginnen de zomerse dagen te komen. De temperatuur stijgt, mensen stromen massaal naar buiten, terrasjes zitten vol en de barbecues gaan aan. Een zomerse dag en iedereen geniet, althans dat lijkt zo. Foto’s op social media van mensen die het gezellig hebben op het strand, van mensen die ijsjes eten, van het vlees op de barbecues en van de vuurkorf later op de avond. Buiten schijnt de zon en je moet genieten…

Voordat het bewolkt werd

Bij mij is het van binnen zwaar bewolkt gebleven met zo nu en dan een bui. De warme zonnestralen komen niet door de wolken heen en genieten, nee dat lukt niet. Ik kijk naar buiten, ik zie de foto’s op social media en denk wat is er mis met mij? Waarom word ik niet vrolijk van de zon, van de zomerse dagen? Sterker nog, waarom lijkt het juist slechter te gaan?
Jaren terug kon ik nog genieten van de warme lange dagen. Ik ging dan in de alle vroegte hardlopen vlak voor zonsopkomst voordat iedereen ontwaakte. Om daar rustig met mijn bakje koffie en een boek op het balkon van de zon te genieten en later in de avond naar mijn vrienden om het rond een vuurkorf gezellig te hebben.

Zwaar bewolkt met regen

Nu is het zwaar bewolkt vanbinnen. De pijn die ik voel wanneer ik de zonnestralen zie die mij proberen op te warmen maakt dat het begint te regenen van binnen. De mensen op straat, de perfecte zomerse foto’s op social media en de geur van barbecues maakt de bewolking zwaarder en donkerder. De depressie, de eetstoornis en het gemis aan vrienden laten de zon achter de wolken. Geen enkele straal komt er meer door heen. Laat het maar gewoon een regenachtige dag zijn, zodat ik met mijn kruik en onder mijn deken op de bank stilletjes kan wegkruipen totdat de dag voorbij is. Niemand die het dan in de gaten heeft, als ik dat nu doe staan ze mij raar aan te kijken. Vragen ze zich af van ‘waarom kom je niet naar buiten?’ Nou, het doet namelijk heel veel pijn en verdriet als je niet zoals de rest kan genieten van een warme, zomerse dag. Dat je eigenlijk wil verdwijnen, terwijl iedereen naar buiten wil. Ineens is de afstand tussen jou en de anderen groter, want bij jou is het bewolkt gebleven en is de zon niet gaan schijnen.

Na regen komt zonneschijn

Buiten schijnt de zon en van binnen is het zwaar bewolkt met af en toe een bui.
Misschien is vandaag de bewolking niet weg, zijn de regenbuien nog niet over.
Er komt een dag dat de bewolking wegtrekt en na de regen komt de zon weer tevoorschijn.

Lees ook:

  • 4614340819 0321835ba2 b

    Ik vind 'Alles goed?' tegenwoordig een enorme kutvraag. Allereerst is hij zo superdefinitief: met wie is nou ALLES goed? Er gaat toch altijd wel iets mis? Minder lekker geslapen, jeuk aan dat plekje op je rug…

  • Huidhonger

    Hevige jaloezie neemt bezit van me als ik twee ouderen hand in hand zie lopen.Ik gun het ze van harte…maar ik wil het ook. Het gemis overspoelt mij volledig. Ik wil ook hand in hand…

  • Over een depressie, en over de zomer

    Over een depressie kan ik wel wat vertellen. En schrijven. Boeken vol. Ik ben dus al jaren continu depressief. Elke dag. Soms wat meer en soms wat minder. Maar ieder uur van de dag bevindt…

3 reacties

  1. Volgens mij ben je nieuw? Welkom hier 🙂
    Een hele mooie en ook herkenbare blog heb je geschreven. Ik vind het ook altijd extra lastiger als het weer zo mooi is, want dan voel je toch een soort van extra druk om gelukkiger te zijn en meer te ondernemen. In de winter kun je binnen blijven, onder een deken wegkruipen en niemand die er iets van zal zeggen. In de zomer is dat toch net anders.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Ik wil linken naar een blog van mijn eigen website:

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.