Buiten schijnt de zon. Binnen zwaar bewolkt met af en toe een bui.

Charly, (Iris Keehnen) één van de schrijvers van dsmmeisjes, is 15 oktober 2019 zelfverkozen gestorven na het doorlopen van een intensief euthanasieproject. Lees haar laatste verhaal. Uit respect voor wat zij ons wilde vertellen, kun je hier haar blogs nalezen.

De zomer is begonnen en langzaamaan beginnen de zomerse dagen te komen. De temperatuur stijgt, mensen stromen massaal naar buiten, terrasjes zitten vol en de barbecues gaan aan. Een zomerse dag en iedereen geniet, althans dat lijkt zo. Foto’s op social media van mensen die het gezellig hebben op het strand, van mensen die ijsjes eten, van het vlees op de barbecues en van de vuurkorf later op de avond. Buiten schijnt de zon en je moet genieten…

Voordat het bewolkt werd

Bij mij is het van binnen zwaar bewolkt gebleven met zo nu en dan een bui. De warme zonnestralen komen niet door de wolken heen en genieten, nee dat lukt niet. Ik kijk naar buiten, ik zie de foto’s op social media en denk wat is er mis met mij? Waarom word ik niet vrolijk van de zon, van de zomerse dagen? Sterker nog, waarom lijkt het juist slechter te gaan?
Jaren terug kon ik nog genieten van de warme lange dagen. Ik ging dan in de alle vroegte hardlopen vlak voor zonsopkomst voordat iedereen ontwaakte. Om daar rustig met mijn bakje koffie en een boek op het balkon van de zon te genieten en later in de avond naar mijn vrienden om het rond een vuurkorf gezellig te hebben.

Zwaar bewolkt met regen

Nu is het zwaar bewolkt vanbinnen. De pijn die ik voel wanneer ik de zonnestralen zie die mij proberen op te warmen maakt dat het begint te regenen van binnen. De mensen op straat, de perfecte zomerse foto’s op social media en de geur van barbecues maakt de bewolking zwaarder en donkerder. De depressie, de eetstoornis en het gemis aan vrienden laten de zon achter de wolken. Geen enkele straal komt er meer door heen. Laat het maar gewoon een regenachtige dag zijn, zodat ik met mijn kruik en onder mijn deken op de bank stilletjes kan wegkruipen totdat de dag voorbij is. Niemand die het dan in de gaten heeft, als ik dat nu doe staan ze mij raar aan te kijken. Vragen ze zich af van ‘waarom kom je niet naar buiten?’ Nou, het doet namelijk heel veel pijn en verdriet als je niet zoals de rest kan genieten van een warme, zomerse dag. Dat je eigenlijk wil verdwijnen, terwijl iedereen naar buiten wil. Ineens is de afstand tussen jou en de anderen groter, want bij jou is het bewolkt gebleven en is de zon niet gaan schijnen.

Na regen komt zonneschijn

Buiten schijnt de zon en van binnen is het zwaar bewolkt met af en toe een bui.
Misschien is vandaag de bewolking niet weg, zijn de regenbuien nog niet over.
Er komt een dag dat de bewolking wegtrekt en na de regen komt de zon weer tevoorschijn.

Lees ook: