Boos

Boosheid is verkeerd. Je mag niet boos zijn. Je bent slecht als je boos bent. Je moet je boosheid inhouden. Met boosheid bereik je niets; het is zinloos. Je mag je boosheid al helemaal niet uiten. Boosheid is zonde.

Lang lukte het me niet om me boos te voelen. Ik had m’n boosheid heel ver weggestopt. Ik kon er met geen mogelijkheid bij komen. Ik had allemaal ouderstemmen over boos zijn, zoals ik in de vorige alinea heb beschreven. Ik heb geleerd dat ik m’n boosheid niet mocht tonen. In therapie heb ik meerdere keren geprobeerd om bij boosheid te komen, maar ik kwam er telkens niet bij. Het lukte niet.

Ineens was het er. Ineens voelde ik me boos. 
Boos om het onrecht dat mij vroeger is aangedaan. 
Boos op m’n ouders. 
Boos op m’n brusje. 
Boos op klasgenoten die me lieten vallen. 
Boos op zogenaamde vriendinnen. 

Die boosheid vind ik nog wel een beetje oké. Boosheid om dingen die vroeger niet goed zijn gegaan, dat mag dan misschien wel van m’n ouderstemmen.

Echter, er is ook boosheid in het hier en nu. 
Boosheid om acties van m’n ouders nu. 
Boosheid op m’n brusje om diens gedrag nu. 
Boosheid op mensen die niet reageren op Whatsapp of mail (terwijl ze dat wel hebben beloofd). 
Boosheid op huisgenoten die zich niet aan het schoonmaakrooster houden. 
Boosheid op willekeurige mensen omdat zij zichzelf dingen gunnen die ik mijzelf niet gun. 
Boosheid op mensen die gelukkig schijnen te zijn, terwijl ik dat niet ben.
Boosheid op God, omdat Hij me voor m’n gevoel in de steek laat.

Nee, de boosheid in het hier en nu, die vind ik niet oké. Dat mag niet. En boosheid op God mag al helemaal niet van mijn ouderstemmen.

Maar het is er wel. Ik ben boos. Dat vind ik eng, maar het geeft me ook kracht. En het is een signaal dat dingen wat met me doen. Want achter het boze kind in mij, zit een kwetsbaar kind. Een klein meisje dat zich niet gezien voelt, dat zich in de steek gelaten voelt, dat zich afgewezen voelt, dat klem zit, dat zich ongelukkig voelt, dat zich onbegrepen voelt, en dat zich ongezien voelt.

Misschien is het boze kind in mij wel oké, want het brengt me dichter bij m’n kwetsbare kind.

Hoe ga jij met boosheid om?

Ook zin gekregen om te schrijven? Stuur een blog in naar dsmmeisjes!