boos meisje

Boos

Boosheid is verkeerd. Je mag niet boos zijn. Je bent slecht als je boos bent. Je moet je boosheid inhouden. Met boosheid bereik je niets; het is zinloos. Je mag je boosheid al helemaal niet uiten. Boosheid is zonde.

Lang lukte het me niet om me boos te voelen. Ik had m’n boosheid heel ver weggestopt. Ik kon er met geen mogelijkheid bij komen. Ik had allemaal ouderstemmen over boos zijn, zoals ik in de vorige alinea heb beschreven. Ik heb geleerd dat ik m’n boosheid niet mocht tonen. In therapie heb ik meerdere keren geprobeerd om bij boosheid te komen, maar ik kwam er telkens niet bij. Het lukte niet.

Ineens was het er. Ineens voelde ik me boos. 
Boos om het onrecht dat mij vroeger is aangedaan. 
Boos op m’n ouders. 
Boos op m’n brusje. 
Boos op klasgenoten die me lieten vallen. 
Boos op zogenaamde vriendinnen. 

Die boosheid vind ik nog wel een beetje oké. Boosheid om dingen die vroeger niet goed zijn gegaan, dat mag dan misschien wel van m’n ouderstemmen.

Echter, er is ook boosheid in het hier en nu. 
Boosheid om acties van m’n ouders nu. 
Boosheid op m’n brusje om diens gedrag nu. 
Boosheid op mensen die niet reageren op Whatsapp of mail (terwijl ze dat wel hebben beloofd). 
Boosheid op huisgenoten die zich niet aan het schoonmaakrooster houden. 
Boosheid op willekeurige mensen omdat zij zichzelf dingen gunnen die ik mijzelf niet gun. 
Boosheid op mensen die gelukkig schijnen te zijn, terwijl ik dat niet ben.
Boosheid op God, omdat Hij me voor m’n gevoel in de steek laat.

Nee, de boosheid in het hier en nu, die vind ik niet oké. Dat mag niet. En boosheid op God mag al helemaal niet van mijn ouderstemmen.

Maar het is er wel. Ik ben boos. Dat vind ik eng, maar het geeft me ook kracht. En het is een signaal dat dingen wat met me doen. Want achter het boze kind in mij, zit een kwetsbaar kind. Een klein meisje dat zich niet gezien voelt, dat zich in de steek gelaten voelt, dat zich afgewezen voelt, dat klem zit, dat zich ongelukkig voelt, dat zich onbegrepen voelt, en dat zich ongezien voelt.

Misschien is het boze kind in mij wel oké, want het brengt me dichter bij m’n kwetsbare kind.

Hoe ga jij met boosheid om?

Lees ook:

  • meisje achter zonnebloem

    Safe, I'm finally safeI can hide here, I can hide here Deze regels uit het liedje Safe van Alisa Turner raken me. Ik huil niet snel, maar bij het horen van dit liedje moet ik af en toe een traan…

4 reacties

  1. Boosheid vind ik een ingewikkeld iets. Ik denk dat het niet heel erg is om boos te zijn, maar wel om er (te) lang in te blijven hangen. Dat is trouwens wel wat ik zelf vaak doe. Ik weet ook nooit goed wanneer je wel of niet ‘het recht hebt’ om boos te zijn. En boos op God? Volgens mij kun je het Hem maar het beste gewoon vertellen. Dat deden ze in de tijd van de Bijbel ook…
    Lees een van mijn persoonlijke blogs: Boekenpraat: Zwarte ziel (Angelique Haak)

  2. Boosheid is zo ingewikkeld he? heel herkenbaar ook deze worsteling met boosheid.
    Kan me voorstellen dat het lastig is. Inmiddels heb ik zelf geleerd dat boosheid oké is al voelt het nog niet altijd oké.
    Het is een van de basis emoties die wij als mensen nou eenmaal hebben. 😉
    Wat mij vaak helpt is het uitte van die boosheid op bijv. een kussen omdat als ik het er niet uit laat ik er makkelijker in blijf hangen.

    Ik gun jou nog meer acceptatie en compassie voor je boosheid! <3

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Ik wil linken naar een blog van mijn eigen website:

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.