Boos bestaat niet

In de blog “Zee van Emoties” beschreef ik hoe ik eigenlijk altijd tussen ‘niets voelen’ en ‘overspoeld raken’ zit, als het gaat om emoties. Het is lastig daarin een tussenweg te vinden, maar dat is iets waar ik keihard mee aan de slag ben. Ik wil namelijk niet altijd tussen zwart en wit moeten kiezen. Leren gevoelens toe te staan, en vooral die gevoelens te verdragen, lijkt soms onmogelijk. En toch wil ik dat zo graag.

Behalve het reguleren en ervaren van emoties heb ik nog een probleem. Iets waar veel mensen denk ik ook mee worstelen. Ik redeneer te veel. Ik kan daarmee mijn emoties perfect in doosjes stoppen. Ik vang soms een snufje op van een emotie. En die staat mij regelmatig niet zo aan. Vaak heb ik geen zin en geen tijd voor die emotie. Er mee omgaan is namelijk moeilijk, kost tijd en energie. En het laatste wat ik heb is energie. Dus ik stop de emotie in een doosje en maak een gevoelloze beschrijving van de inhoud van dat doosje. Mijn hoofd heeft die doos dan al ver achterin de schuur geschoven.

Boos mag niet

Toch kan ik door mijn psychische klachten lang niet altijd om die doos heen. Een geur kan een herbeleving triggeren, of drukte op straat maakt mij heel angstig. Verdriet, angst, schaamte, afschuw naar mijzelf komen dan los. Die emoties ken van binnen en van buiten en die wil ik in therapie leren hanteren.

Er is één buitenbeentje dat steeds weer in de doos in de schuur belandt. Boos. Boos bestaat niet. Of eerder. Boos mag niet bestaan. Emoties ontwijken is een kunst. Gevoelens in doosjes stoppen en tijdelijk in de schuur zetten is ook een kunst. En boosheid? Ik zou mijzelf haast Leonardo da Vinci kunnen noemen. Niemand ziet het, niemand hoort het, niemand voelt het.

In contact

Soms voel ik boosheid wel, in de vorm van irritatie of frustratie, of teleurstelling. Die vormen van boosheid bestaan voor een korte tijd in mijn wereld. Daarna moeten ze weg, en verdwijnen ze weer in het zwarte gat in mijn hoofd. Het valt steeds vaker op bij mijn therapeuten. Ik word maar niet boos. Ik verwoord dingen waar boosheid bij hoort, ik benoem de boosheid, maar ik breng niets van de emotie over.

Mijn psychiater is zo hard om rechtstreeks te zeggen dat hij niet met mij mee kan voelen. Hij voelt gewoonweg niets bij wat ik vertel, omdat ik niets van de emotie toelaat. En er is één oefening die dat doorbreken kan. Alleen hij mag dat doen. Aanraking.

Ik zie het als proberen om contact te leggen. Als het gaat om emoties als verdriet of blijheid heb ik geen contact nodig. Die komen vanzelf. Bij angst en schaamte is contact uit den boze, dat maakt het alles erger. Alleen bij boosheid. Dan moet ik gaan knijpen, knijpen in zijn hand of arm. Boosheid kan namelijk heel krachtig zijn.

nu nog accepteren

Toen ik jaren geleden therapie had, kreeg ik individueel wekelijks psychomotorische therapie om die kracht te ervaren. Ik was er doodsbenauwd voor. Boosheid associeer ik met woede, agressie en dingen kapot maken. Eigenlijk alleen maar met negatieve dingen, terwijl boos zijn juist ook heel positief kan zijn. Door boos te worden, kun je jezelf verdedigen. Je kunt je sterk en groot maken bijvoorbeeld.

Ik heb het dus al eens geleerd en gedaan, die boosheid voelen en ervaren. Dat niet alleen, ik heb het zelfs wel eens toegepast om voor mijzelf op te komen. Toch was het weer weggeslopen door de jaren heen. Boosheid maakt me namelijk angstig. Het triggert teveel en ik begon het weer te ontwijken.

Nu moet ik het opnieuw leren, heel voorzichtig, samen met mijn psychiater. Voelen dat de goede kant van boosheid niet betekent dat ik agressief ben. Dat het een goed iets is. Boos zijn is normaal. Het is een emotie die bij ons hoort. Hij hoort ook bij mij. Ik moet hem alleen nog leren accepteren.

Lees ook:

  • Een hoopje angst

    Heb je een beetje zin om te verhuizen zodra er een plekje vrij komt? Ja, een beetje. Kan dat? Een beetje zin hebben? Ik denk het wel. Want ik heb zin om mijn kamer ongelooflijk mooi in te richten. Ik…

Meer informatie over borderline

E-book over borderline:

borderline mini header

In deze dsmmini komen mensen met borderline, naasten en hulpverleners aan het woord. Hoe zien en ervaren zij borderline persoonlijkheidsstoornis?
Je leest het in de ervaringsverhalen, interviews, artikelen, quotes en Q&A’s.
Voor iedereen die, op wat voor manier dan ook, te maken heeft met borderline en op zoek is naar herkenning of nieuwe inzichten.

Dit e-book is een PDF, je kunt hem lezen op je computer of telefoon zonder e-reader!

Kijk voor tips om om te gaan met psychische klachten ook eens op psyche.tips

lees meer