Bodemloos

Soms verlang ik er nog zo naar dat iemand mijn hand vast houdt terwijl ik naar school loop. Ik verlang naar iemand die door mijn haren strijkt tot ik in slaap val of voorleest alsof ik weer een klein meisje ben.  De tranen in mijn ogen die ik krijg wanneer mijn vader mijn hand vast houdt. Alleen de tijd is er om te realiseren dat ik volwassen ben geworden, dat mijn kindertijd voorbij is.

Ik heb wel eens het gevoel dat ik twee gezichten heb. Één voor de buitenwereld en één voor de mensen die dichtbij me staan. Hoe dichter bij iemand komt hoe meer mijn masker uit een valt en dat is zwaar. Achter deze brede lach zit een klein meisje wat hopeloos verlangt naar één ding… en dat is liefde. Duizend kilometers aan liefde.

Dus ik ben dat gaan zoeken in deze wereld en er waren momenten waarop ik dacht het gevonden te hebben. Tot ik uitgekeken was op een persoon en ik degene van wie ik was gaan houden pijn deed. Want langzaam moest ik steeds weer tot de conclusie komen dat mijn partner niet ook mijn moeder, vader, verzorger, zus, broer, tante, oom, beste vriend, therapeut in één kon zijn.

En dan kwam de machteloosheid weer boven drijven…wat ik had gemist kon niemand, helemaal niemand op deze aardbodem voor mij fixen. Behalve ik zelf had er een aandeel in. Als een meisje van een jaar of vier ging ik door het leven in het lichaam van een een officieel, volwassen jongedame. Dat is een van de pijnlijkste dingen die ik in mijn leven heb moeten verdragen.

Ik zoop, loog en bedroog alles bij elkaar. Gewoon omdat ik niet wist hoe ik dat huilende kind in me anders stil zou krijgen…en dit werkte….voor een tijdje. Ik hoopte door mijn lichaam weg te geven daar onvoorwaardelijke liefde voor terug te krijgen van de volgende emotioneel onbereikbare persoon. Ik automutileerde in de hoop dat er gezonde gevoelens uit op zouden borrelen. Zette mijn leven op het spel omdat ik geloofde dat God misschien wel te manipuleren was. Is dat niet ziek?

Tot ik clean werd, maar dat meisje in me nog steeds de mond snoerde door verliefd te worden op iemand die mij nooit een toekomst zou kunnen bieden. En ik hem niet, want ik zoek geen partner, ik zoek een fucking verzorger. Een bodemloze put is wat mijn therapeut ooit zei. ” Je blijft maar aandacht, liefde en begrip nodig hebben, maar raakt nooit verzadigd. Voor een uurtje ben je oké, maar daarna heb je weer een driedubbele dosis nodig.”

Ik ben een basis gaan bouwen, heel goed voor dat meisje gaan zorgen. Dat is moeilijk en zwaar, soms voelt het als een heropvoeding. Gelukkig ben ik niet alleen. Ja, ik slaap met knuffels. Nee, ik ben heel voorzichtig met jongens in haar buurt. Maar…die veiligheid verdient ze…niet?

En ik ben vóór weer eens te handelen naar één van mijn “geniale” acties eerst eens te kijken naar een foto van mijn jongere zelf. Eerst in de ogen te staren van het jonge, verlegen meisje wat zoveel te kort is gekomen en me daarna nog eens af te vragen of ik deze actie wel écht zetten wil.

Lees ook:

  • lopen met gesloten ogen

    Vorige week kreeg ik tijdens therapie een opdracht: De therapeut zou mij door de gymzaal leiden aan de hand van een door haar vooraf getekende plattegrond. De bedoeling was dat ik mijn ogen dicht zou doen en mij door haar…

Meer informatie over borderline

E-book over borderline:

borderline mini header

In deze dsmmini komen mensen met borderline, naasten en hulpverleners aan het woord. Hoe zien en ervaren zij borderline persoonlijkheidsstoornis?
Je leest het in de ervaringsverhalen, interviews, artikelen, quotes en Q&A’s.
Voor iedereen die, op wat voor manier dan ook, te maken heeft met borderline en op zoek is naar herkenning of nieuwe inzichten.

Dit e-book is een PDF, je kunt hem lezen op je computer of telefoon zonder e-reader!

Meer informatie over dissociatie en DIS

E-book over dissociatieve identiteitsstoornis:

DIS mini uitgelicht

Misschien heb je net te horen gekregen dat je een dissociatieve identiteitsstoornis (DIS) hebt, of ken je iemand die dit heeft. Maar wat is DIS eigenlijk precies en hoe kun je ermee omgaan? Wat zegt de wetenschap en welke therapieën zijn er? En… hoe is het eigenlijk om DIS te hebben, valt er een beetje mee te leven?

Aan de hand van wetenschappelijke artikelen, het psychiatrisch handboek DSM én ervaringsverhalen geeft Rivka Ruiter je in deze dsmmini antwoord op bovenstaande vragen. Een dsmmini is een klein e-bookje dat inzicht geeft in een stoornis uit de DSM. De ervaringsverhalen zijn van Daniëlle (31), Hannah (26) en Melissa (26), drie jonge vrouwen met DIS of AGDS (andere gespecificeerde dissociatieve stoornis).

Dit e-book is een PDF, je kunt hem lezen op je computer of telefoon zonder e-reader!

Kijk voor tips om om te gaan met psychische klachten ook eens op psyche.tips

lees meer